De private financieringsmarkt in België wordt geschat op ongeveer 50 miljard euro. Dat blijkt uit een toelichting van minister van Financiën Vincent Van Peteghem (cd&v) in de Kamer. Volgens de minister vormt deze markt een belangrijke financieringsbron voor start-ups en kmo’s die moeilijker toegang krijgen tot klassieke bankkredieten.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Private financiering bestaat voor het grootste deel uit deelnemingen in het eigen vermogen van ondernemingen. Minder dan een kwart van de markt bestaat uit private kredieten.
Dat onderscheid is belangrijk. Private financiering wordt internationaal steeds vaker genoemd als mogelijk risico voor de financiële stabiliteit, vooral wanneer bedrijven buiten de klassieke banksector grote schulden aangaan. In België lijkt dat risico volgens Van Peteghem voorlopig beperkt.
Volgens de minister worden de spelers op de Belgische private financieringsmarkt gekenmerkt door een lage schuldgraad. Bovendien worden zij slechts in beperkte mate gefinancierd door Belgische banken. Daardoor lijkt de Belgische banksector goed afgeschermd van mogelijke verliezen op oninbare kredietvorderingen binnen deze markt.
Met andere woorden: als bepaalde private financieringen in de problemen zouden komen, lijken Belgische banken daar voorlopig niet bijzonder kwetsbaar voor.
Verzekeraars hebben 55 miljard euro aan niet-verhandelbare activa
De Nationale Bank van België beschikt ook over gegevens over de niet-verhandelbare financiële activa van de Belgische verzekeringssector. Die activa vertegenwoordigen ongeveer een vijfde van de totale investeringsportefeuille van verzekeraars. Het gaat om ongeveer 55 miljard euro. Ook hier gaat het niet alleen om kredieten, maar ook om participaties in eigen vermogen.
Volgens Van Peteghem is die portefeuille zeer heterogeen. De grootste categorie bestaat uit hypothecaire leningen, vooral aan Belgische en Nederlandse huishoudens. Daarna volgen financieringen van dochterondernemingen of verbonden ondernemingen, via participaties of kredieten.
Ook investeringen in commercieel vastgoed werden door de Nationale Bank grondig onderzocht, zeker door de forse stijging van de rentevoeten. Hogere rente kan immers wegen op vastgoedwaarderingen en op de terugbetalingscapaciteit van bepaalde kredietnemers.
Beperkte blootstelling aan private credit
De resterende private financiële activa bestaan volgens Van Peteghem vooral uit investeringen in publieke infrastructuur en publieke dienstverlening. De blootstelling van Belgische verzekeraars aan private financiering van bedrijven via bijvoorbeeld CLO’s, private-equityfondsen of private-creditfondsen bedraagt minder dan 2 miljard euro.
Dat is de categorie die het sterkst aansluit bij de private kredietfinanciering waar internationale instellingen zoals de BIS, het IMF en de Bank of England voor waarschuwen. Voor België blijft die blootstelling voorlopig beperkt. Volgens de minister vertegenwoordigt ze minder dan 1 procent van de investeringsportefeuille van de verzekeringssector.
Verwevenheid met niet-bancaire sector
De Belgische banksector is wel verweven met de niet-bancaire financiële sector, ook wel NBFI-sector genoemd. Dat gebeurt zowel aan de actiefzijde als aan de passiefzijde van de balans.
Aan de actiefzijde kunnen banken blootstelling hebben aan niet-bancaire financiële instellingen. Daarvoor gelden prudentiële regels en kapitaalvereisten, zodat banken voldoende kapitaal moeten aanhouden in verhouding tot het risico van hun activa.
Aan de passiefzijde houden niet-bancaire financiële instellingen deposito’s aan bij banken. Ze investeren ook in obligaties die banken uitgeven. Ook daarvoor gelden regels rond liquiditeit en voorzichtig beheer. Banken moeten dus voldoende liquide activa aanhouden om scenario’s op te vangen waarin een deel van die financiering plots zou wegvloeien.
NBB en FSMA zien voorlopig geen groot stabiliteitsrisico
De verwevenheid tussen banken en niet-bancaire financiële instellingen wordt regelmatig onderzocht door de Nationale Bank van België en de FSMA. Dat gebeurt onder meer via het gezamenlijke rapport over niet-bancaire financiële intermediatie en vermogensbeheer in België.
Volgens Van Peteghem hebben die analyses voorlopig geen wezenlijke risico’s voor de financiële stabiliteit geïdentificeerd. Ook de banden tussen Belgische banken en niet-bancaire financiële instellingen lijken volgens de huidige analyses beheersbaar.
Toch blijven de toezichthouders waakzaam. De private financieringsmarkt groeit internationaal snel en wordt door verschillende centrale banken en internationale instellingen nauwlettend gevolgd. In België gebeurt het toezicht verdeeld over verschillende instellingen. De NBB en de ECB houden toezicht op banken en verzekeraars, terwijl de FSMA bevoegd is voor onder meer investeringsfondsen en pensioenfondsen.
Meer over Financiën
