Als men het in Duitsland over de Muur heeft, dan gaat het meestal over de Berlijnse Muur, zowat het bekendste symbool van de Koude Oorlog en de opdeling van Duitsland. De communistische dictatuur van de DDR bouwde de Muur doorheen de Berlijnse hoofdstad officieel om haar communistische burgers te beschermen tegen het Westers imperialisme (‘antifaschistischer Schutzwall’), maar iedereen wist dat de DDR haar burgers wou beletten naar West-Duitsland te vluchten. We schrijven 1961.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Berlijnse Muur was onderdeel van de Duits-Duitse grens, die 167,8 km lang als een lelijk litteken door Duitsland trok. Met de slogan “Wir sind das Volk” sloopten de Oost-Duitsers op 9 november 1989 (na 28 jaar dus) de Muur. De communistische Muur hield op te bestaan, maar werd al snel vervangen door een nieuwe Muur, die van politiek-correcte praatjes, het multiculturele discours van het Westen.
Recente deelstaatverkiezingen in Saksen-Anhalt toonden dat twee dictaturen (de nationaalsocialistische en de sovjet-socialistische) de Oost-Duitsers immuun hebben gemaakt voor de zoveelste utopie. Ze willen vrijheid, ze willen hun leven in vrijheid leve, en ze willen vooral in vrijheid leven op hun eigen Duitse manier. Mag het even?
Eerste Muur viel na 28 jaar, hoelang doet de tweede erover?
Dat de Oost-Duitsers hun eigen kijk op de realiteit verkiezen boven diegene die hen wordt opgedrongen vanuit Berlijn, bleek al snel uit allerlei verkiezingsresultaten. Zo stemden gaandeweg steeds meer Oost-Duitsers rechts-nationalistisch, en wensten ze absoluut niet mee te stappen in de multiculturele wensdromen van Mutti Merkel. Maar de politieke en media-elites deden wat ze ook bij ons zo graag deden: rechts wegzetten als een groepje ongeregeld en de samenlevingsproblemen onder de mat vegen. Alleen gebeurde dit in Duitsland veel grondiger, veel smeriger, veel fundamentalistischer. Tot de kruik breekt, natuurlijk.
En ze zou een eerste keer kunnen breken in de deelstaat Saksen-Anhalt. De kiezer deelde zondag laatstleden niet minder dan 3 mokerslagen uit. Ten eerste trokken nooit zoveel kiezers in de deelstaat naar de stemlokalen: 78 procent van de kiezers ging er stemmen. Mensen wilden per se van hun democratisch recht gebruik maken om “hun wil op een duidelijke manier te uiten”.
De tweede mokerslag: de door alle media en partijen gediaboliseerde rechtse AfD haalde 43,8 procent van de stemmen, goed voor 39 zetels in het deelstaatparlement. Ze eindigt op een zucht van de absolute meerderheid, die op 42 zitjes ligt.
De derde mokerslag van de kiezer ging richting CDU. De partij van kanselier Friedrich Merz eindigde in deze oostelijke deelstaat op 17,2 procent (een verlies van 19,9 procent), haar slechtste resultaat ooit. En verder komt de linkse anti-migratiepartij BSW (Bündnis Sahra Wagenknecht) met 5,3 procent in het parlement.
Ik herinner mij nog dat de val van de Muur van Berlijn voor mij een bijzonder emotioneel moment was. De val van de tweede Muur is dat niet minder, al zijn we nog niet zover. De vraag is alleen of de systeempartijen zelfs met een dergelijk resultaat zullen proberen AfD buiten regeringsdeelname te houden. Want één boodschap hebben de Duitsers duidelijk gegeven: ‘Wij zijn het beu!’ Als AfD niet wordt opgenomen in de deelstaatregering, is het hek een volgende keer helemaal van de dam. Waarschijnlijk zien ze de bui ook in Berlijn al hangen….
