Vlaams parlementslid Jeremie Vaneeckhout (Groen) blijft beweren dat de vreselijke misdaden van pedofielen niet hun eigen schuld zijn, maar een gedeelde maatschappelijke schuld blijken. Omdat de Vlaamse overheid en dus ook de Vlamingen onvoldoende zouden doen om “plegers” van kindermisbruik te behandelen of te helpen. Alsof pedofilie een griepje is dat behandelbaar zou zijn.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het moet gezegd dat sommige politici er alles aan doen om aardig gevonden te worden. De vraag is of ze dat in de Antwerpse betekenis of in de standaard Nederlandse betekenis willen zijn. Eén zo’n aardige is voormalig Groen-covoorzitter Jeremie Eeckhout. Als hij geen kunst of kitsch met een bijl probeert te vernielen op campagne, is hij zeer aanwezig in het politieke debat op sociale media. Meer bepaald op X. En het siert Vaneeckhout dat hij één van de weinigen is binnen zijn doctrinaire partij die niet de veiligheid opzoekt van de eigen bubbel.
Docu over Sven Pichal
Alleen wat betreft de hetze rond de documentairereeks “het bestaat” (een titel alsof het een taboe is om over pedofilie te praten of te berichten) en de veroordeelde pedofiel Sven Pichal. Over de reacties van de VRT schrijven we hier niet. Het feit dat ze beweren dat de kijkers “voorbij de walging” moeten leren kijken, zegt genoeg. Ze willen pedofilie aanvaardbaar maken. Een wel heel bijzondere invulling van de diversiteit uit de beheersovereenkomst die de zender tekende in ruil voor 300 miljoen euro belastinggeld per jaar.
We hebben het hier over Vaneeckhout. Maar voor de zekerheid geven we even de historische en juridische context.
In de jaren 1990 is in navolging van de Verenigde Staten afgesproken dat kinderporno bezitten gelijk staat aan het plegen van pedofilie. Specifiek sekstoerisme om pedofilie in andere landen zoals Thailand te plegen, werd eveneens strafbaar gemaakt. Het territorialiteitsprincipe werd net als voor misdaden tegen de menselijkheid afgeschaft. Wie dit doet, waar ook ter wereld zal en kan hier in de rechtbank verschijnen voor zijn daden. Met uiteraard recht op verdediging en een eerlijk proces. Het valt binnen de jurisdictie van onze samenleving als een ingezetene terrorist, pedofiel of volkerenmoordenaar blijkt.
Vlaamse beleid
Dat eerlijk proces kreeg Sven Pichal. Hij mag van geluk spreken dat hij er zo goedkoop vanaf kwam en tal van aanklachten zoals het dealen van hard drugs niet relevant werden geacht om een aparte veroordeling voor te krijgen.
Maar Vaneeckhout moest op 22 september de algemene boosheid over het geven van een platform aan veroordeelde pedocrimineel Pichal framen als een gevolg van het Vlaamse beleid.
“Ik snap de afschuw van mensen, maar de echte verontwaardiging moet erop zitten dat onze Vlaamse regering de enorme wachtlijsten voor dadertherapie (preventief én forensisch) weigert weg te werken. Dat is de schande bovenop de wandaden van daders zelf.”
Het beste bewijs dat Vaneeckhout in tegenstelling tot zijn eigen bericht het niet snapt. Het Nederlands is een boeiende taal. “Ja, maar…” betekent NEEN. Vaneeckhout schrijft dus dat hij geen afschuw voelt en wie dat wel voelt eigenlijk ‘dommeriken’ zijn. En hij schrijft ook waarom hij dat vindt: de wachtlijsten voor dadertherapie zijn de schuldigen, en daarover moeten we verontwaardigd zijn. De woordkeuze is opmerkelijk. Dadertherapie is therapie nadat er dus slachtoffers zijn. Misbruikte kinderen met andere woorden. Hij probeert zich wel te redden uit die woordkeuze, maar geneuzel over “preventie of forensisch” is onzin. Tenzij hij doelt op preventie van recidivisme. Forensische therapie is trouwens niet wat velen denken. Dat is therapie in een psychiatrische gevangenis. Iets waar Pichal dus niet naartoe moest.
Schuld van de maatschappij
Het is blijkbaar volgens het Vlaams parlementslid de schuld van de maatschappij dat pedofielen kinderen misbruiken. Vaneeckhout probeert daar een politieke draai aan te geven door te suggereren dat dit de schuld is van keuzes van zijn politieke tegenstanders in de Vlaamse regering. Hij gooit de wandaden bij de hoop wanbestuur na twintig jaar cd&v-ministers op Welzijn. Hij schuift de hete aardappel door naar Vlaams minister Caroline Gennez (Vooruit). Wat velen niet opmerken is dat hij eigenlijk vooral Vlaams minister Zuhal Demir (N-VA) viseert, die zowel in de vorige als in deze Vlaamse regering verantwoordelijk is voor justitie en strafopvolging. Alleen durft hij dit niet luidop te zeggen.
Vaneeckhout kreeg vooral veel kritiek op het verleggen van de schuld van daders naar het gebrekkige systeem. Een wijs politicus zou dan gewoon het bericht wissen en hopen dat kiezers het geheugen van een goudvis hebben. Die hebben naar het schijnt een geheugen van 3 seconden. De bij is een beter voorbeeld. Die hebben een kortetermijngeheugen van minder dan 2,5 seconden, maar werken altijd naarstig door. Wie dus aan domme kiezers denkt, kan beter de hardwerkende geel-zwarte bij nemen als beste symbooldier.
Vaneeckhout herpostte zijn bericht onder een nieuw bericht. “Hevige reacties hierop. Begrijpelijk, maar mijn enige doel is: minder slachtoffers. Dit gaat niet over ‘ocharme de daders’. Iedereen die hier ernstig mee bezig is, weet dat we slachtoffers enkel kunnen voorkomen door plegers tijdens hun straf of preventief echt te begeleiden.”
De framing zit gewoon in Vaneeckhout’s politieke DNA. Individuele schuld bestaat blijkbaar niet. Alles is een collectieve schuld en bij voorkeur de schuld van mensen met denkbeelden dat daders (hij noemt ze plegers en probeert ze daarmee te vergoelijken) de gevolgen moeten dragen van hun daden.
Door de zorg in de equatie te trekken, reduceert Vaneeckhout een zware psychopatische of sociopatische seksuele deviantie van crimineel gedrag tot een ziekte die blijkbaar te genezen valt zoals een griepje. Het is misschien een ziekte en dan kan je de schuld niet bij de zieke leggen. Alleen is pedofilie geen ziekte. Het is een persoonlijkheidsstoornis. Het is wat die pedofielen zijn. Ze zijn geen zieken, maar de ziekte. Een maatschappelijke ziekte. Een kanker als het ware. En kanker behandelen we niet met preventieve therapie en gebabbel, maar met bestraling en chemo, om de kanker definitief te verwijderen uit het lichaam.
Hoeveel Jeremies lopen er rond die vinden dat de pride fantastisch is? Wel, daarin en daartussen schuilt ook zeer veel kanker.