Op het moment dat we dit stukje schrijven, heeft nog geen enkel Groen-politicus (m/v/x) publiek aangekondigd kandidaat te zijn voor het partijvoorzitterschap. Nochtans kan men zich al een tijdje inschrijven als kandidaat, en resten er maar goed twee weken meer om een kandidatuur in te dienen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Een woordenwisseling op X tussen VRT-journalist Ivan De Vadder en voormalig Groen-voorzitter Jeremie Vaneeckhout vestigde afgelopen week opnieuw de aandacht op het gebrek aan kandidaten om Bart Dhondt aan het hoofd van Groen op te volgen. Bij een commentaar op de interim-benoeming van Hans Bonte (Vooruit) in de Vlaamse Regering dacht Vaneeckhout een punt te kunnen scoren met de opmerking “De generatiewissel is mislukt”. “Bij jullie is er geen generatie om te wisselen”, was de rake repliek van De Vadder, en daar valt inderdaad niet veel op af te dingen.
“Als een onbekende kandidaat het haalt, is de crisis compleet”
Vrouwen laten het afweten
Ondertussen laten de vrouwen het afweten om de leiding over te nemen bij Groen. Een van de laatsten om aan te kondigen dat ze ervoor past, is de Gentse schepen Hafsa El-Bazioui. Iemand zei ooit dat Groen een straatvechter als partijvoorzitter nodig heeft (onze AI zegt dat het Petra De Sutter was), en we denken wel dat El-Bazioui die rol zou kunnen spelen. Ze houdt echter liever vast aan haar schepenambt in Gent.
Het valt niet uit te sluiten dat er zich al enkele kandidaten aangemeld hebben, mogelijk ook vrouwen, maar die houden het dan voorlopig wel stil. Blijft het nog lang stil, dan bestaat de kans dat een lokale schepen of fractieleider in een gemeenteraad het niet meer kan aanzien en zelf zijn kandidatuur indient. Als die het dan haalt, is de crisis bij Groen compleet.
Vier mannen
Ondertussen worden wel vier mannen genoemd als mogelijke kandidaten, en zij zouden hun kandidatuur ook daadwerkelijk in beraad houden. Deels zullen zij hun kansen overwegen om effectief verkozen te raken, want een mislukte kandidatuur kan lang blijven kleven aan een nationale carrière. Het pokerspel om zich niet onmiddellijk als kandidaat aan te melden, is daar een onderdeel van. Maar misschien belangrijker is hun overweging of ze als partijvoorzitter ook iets zullen kunnen bereiken. Voor geen van de vier lijkt succes verzekerd te zijn.
De eerste naam is die van die andere Gentse schepen, Filip Watteeuw, bekend van het controversiële circulatieplan. Hij heeft een electorale aanhang in de Oost-Vlaamse hoofdstad en is ook nationaal bekend, maar een erg begeesterende indruk maakt hij niet. Van een generatiewissel is er met hem ook geen sprake: Vaneeckhout, toch ook geen piepjong kuiken meer, zat letterlijk nog in de pampers toen Watteeuw in de jaren tachtig mee een Agalev-afdeling oprichtte in Moorslede. Watteeuw zou deze week nog de knoop doorhakken.
“Er worden vier mannen genoemd”
Minder bekend is Bogdan Vanden Berghe. In een vorig leven was hij actief bij Broederlijk Delen, daarna 11.11.11 en waagde in 2019 de sprong naar de politiek als politiek directeur van Groen. Hij is fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad en zit ook in het Vlaams Parlement. Qua type is hij wat voorzichtiger dan de drie anderen, maar met zijn ervaring als politiek directeur krijgt hij de partij misschien wel weer op orde.
Adept van De Sutter
Matti Vandemaele is de derde kandidaat en zit net als Vanden Berghe in het Vlaams Parlement, maar dan voor West-Vlaanderen. Dat maakt hem een gouwgenoot van Vaneeckhout, met wie hij bovendien ook een generatiegenoot is. Nationale bekendheid geniet hij voorlopig nog niet, maar achter de schermen werkte hij wel op het kabinet van De Sutter, de laatste jaren zelfs als adjunct-kabinetschef.
De vierde kandidaat is Aimen Horch, ook een Vlaams Parlementslid, maar dan uit Vlaams-Brabant. Met hem als voorzitter zou De Vadder alsnog in het ongelijk gesteld worden, want Horch wordt pas volgende maand dertig jaar. Bij de pers zal hij het wel meteen goed doen met zijn Algerijnse roots, focus op het klimaat en de New Yorkse burgemeester Zohran Mamdani als inspiratiebron. Een garantie op succes hoeft dat echter niet te zijn.
