Sociologen maken zich zorgen over de mensen die in de echte upperclass hun leven moeten slijten. Steeds vaker zien we die mensen ten onder gaan aan verslavingen, seksuele obsessies en het eten van bankbiljetten. Nu de voormalige prins Andrew werd opgepakt, is voor menig goed menend mens de maat vol. Waar gaat het naar toe met al die royals en hoe krijgen we ze terug op het juiste pad?
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Hertog van dit, graaf van dat, prins van alles samen. Het leven van de Engelse prins Andrew liep over rozen, tot de arme man niet meer in staat bleek om de rozengeur te waarderen. Hij liet zich verleiden tot het bepotelen van minderjarigen en werd ontdaan van al zijn titels. His Royal Highness The Prince Andrew, Duke of York, Earl of Inverness en Baron Killyleagh – en dan vergeten we er nog een paar – moet vandaag door het leven als ‘vettige Andy van achter de hoek’. Wie iets van koninklijke families kent, weet dat er vanaf dit punt nog maar één stap naar de absolute bodem is: Prins Laurent. De titel die je je ergste vijand niet toewenst.
Binnen de samenleving is er een tendens om Andrew te veroordelen als pedofiel, profiteur, over het paard getilde crimineel en volstrekte idioot. Dat is typerend voor het klootjesvolk dat niet beseft dat zij de oorzaak zijn van zoveel koninklijke ellende. Sociologen weten al veel langer dat ‘de bevolking’ hun dromen op royals projecteert door hen wanstaltige sommen belastinggeld toe te kennen waar geen enkele wederdienst tegenover staat.
ulpverlening en sociologie zijn niet mals voor deze praktijken, die mensen doodgewoon blijken te vinden. “Het is bijna pervers hoe gewone mensen die iedere dag mogen gaan werken voor hun boterham en zichzelf mogen te kort doen in hun dagelijks bestaan, zo maar beslissen om anderen dat recht te ontzeggen. En waarom? Omdat ze uit een bepaalde familie komen waar bepaalde vooroordelen aan vastkleven? Daar is een woord voor: discriminatie.”
Plicht eerst
De tegenreactie zal niet op zich laten wachten. Binnen koninklijke families gaan steeds vaker stemmen op om het recht op werk, loon naar werken en ontbering te democratiseren naar alle leden van de samenleving, inclusief royals. Dit zal echter een opwelling zijn. Na reflectie zullen zij bereid zijn hun God gegeven plicht te blijven dragen als nozems en decoratiestukken.
Ze gaan dat echter niet blijven doen aan de voorwaarden van vandaag. Uit wraak, maar vooral om het volk ter wille te zijn, zullen koninklijke families wereldwijd volharden in nutteloosheid en idiotie. Mits een kleine meerprijs, die nauwelijks de schade kan dekken.
