“Dood van student Quentin na manifestatie leidt tot spanningen tussen extreemlinks en -rechts in Frankrijk”, kopte de VRT. “Student overleden na geweld bij manifestatie in Lyon”, is dan weer de titel bij HLN. Neen, het was geen ‘dood’. Dit was een moord. Neen, de student is niet ‘overleden’, hij is doodgeschopt. Merk ook de weigering in de titels om de politieke kleur van de daders, respectievelijk het slachtoffer, te benoemen. Correcte titel: “Extreemlinkse militanten slaan rechtse student dood.”
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Quentin Deranque (23) was daar om een manifestatie van de rechtse feministische beweging Némésis te helpen beschermen. Vanop de derde verdieping kon een getuige alles zien. Hij zag twee jongens op de grond liggen. Een tiental anderen bleven hen schoppen en slaan. Sommigen hadden ijzeren staven bij. “Fachos, Nazis!” schreeuwden ze, volgens de getuige. De aanvallers waren allen gemaskerd en in het zwart gekleed. Dit was geen uit de hand gelopen discussie, maar een geplande aanslag. Quentin belandde in een coma. Hij stierf twee dagen later aan de gevolgen van een hersenletsel.
Gérald Darmanin, de Franse minister van Binnenlandse zaken, had wel de moed om te zeggen waar het over gaat: “Dit is duidelijk uiterst links dat heeft gedood.” Enkele vermoedelijk daders zijn intussen gearresteerd. Ze komen allen uit Jeune Garde, een knokploeg die door Raphaël Arnault werd opgericht. Arnault is intussen parlementslid voor het extreemlinkse LFI van Jean-Luc Mélenchon. Jacques-Elie Favrot, zijn parlementaire medewerker, heeft mogelijk zelf deelgenomen aan de groepsmoord. Hij mag het parlement niet meer binnen.
Arnault probeert nu de dans te ontspringen. “Ik verneem deze dood met afschuw en walging”, reageert hij. Dit is wel dezelfde man die kort geleden nog in het parlement schreeuwde, onder luid applaus van zijn partijgenoten: “Vive la Résistance! Vive l’antifascisme! Vive la Jeune Garde!”. Dit is ook dezelfde man die al had getweet: “Nationalistische supremacisten, we gaan jullie allemaal omleggen.” Zijn volgelingen hebben hem goed genoeg begrepen. Ze hebben in Lyon een nationalist omgelegd.
Dit is wel degelijk Antifa
LFI komt nu onder vuur te liggen. Partijleider Mélenchon, die zelf ook al de lof had bezongen van de Jeune Garde, weert zich als een duivel in een wijwatervat. “Alles is gearrangeerd, getrukeerd om LFI in een slecht daglicht te stellen”, schreeuwde hij zondag op een lokale meeting.
De linkse Franse kranten deden ook hun best om het evidente te ontkennen. l’Humanité: “Dit is een tragedie (sic) die door rechts en extreemrechts op schandelijke wijze wordt gerecupereerd.” Libération: “Blijven stampen op iemand die op de grond ligt, dat is niet Antifa, dat is fa.”.
Natuurlijk is dat wél Antifa. Wie een beetje zijn geschiedenis kent, weet dat dit altijd Antifa is geweest. Het bestel en de pers blijven echter bij het woord zelf hangen. Zij hebben het moeilijk de waarheid te aanvaarden dat onder de vlag van het antifascisme extreemlinkse militanten actief zijn die veel gevaarlijker zijn dan wie ze bestrijden. De Vlaamse media, die van het lynchen van een linkse militant door rechtse geweldenaars dagenlang voorpaginanieuws zouden hebben gemaakt, hadden nu meer dan drie dagen nodig om de gebeurtenis zelfs maar op te merken, en dan nog alleen omdat ze de Franse politiek beroert.
Les constats du procureur sont sans appel : en évoquant la violence des coups portés à la tête de la victime, et en poursuivant les assaillants pour homicide volontaire, il prouve que la mort de Quentin n’est pas un « accident », mais un acte délibéré.
— Jordan Bardella (@J_Bardella) February 16, 2026
L’extrême gauche a tué.
In de lente van volgend jaar vinden de volgende Franse presidentsverkiezingen plaats. Het is nog niet zeker of Marine Le Pen of Jordan Bardella de lijst van het Rassemblement National zal trekken. Het doet er weinig toe. Beiden hebben meer dan 10 procent voorsprong op om het even welke tegenkandidaat. Het is duidelijk dat radicaal links, verenigd in het LFI met de islamisten, een verkiezing van Bardella of Le Pen nooit zal aanvaarden. De moord op Quentin laat niets goeds voorspellen.
