Wat is nu precies de strategie achter het conflict dat de Verenigde Staten en Israël uitvechten met Iran? In het begin was het doel een regimewissel, nadien ging het over het stopzetten van het Iraanse nucleaire programma. “Ze weten het volgens mij zelf niet meer”, zo vat Rudi Vranckx (66) het samen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Hij is dan wel met pensioen, maar Vranckx is als voormalig oorlogsverslaggever nog steeds een veelgevraagde analist voor alles wat met het Midden-Oosten te maken heeft. De oorlog in Iran zorgt bij de Republikeinen voor onenigheid, vooral omdat het doel helemaal niet meer duidelijk is. “Vandaag is de doelstelling om de Straat van Hormuz te openen”, vertelt de voormalige VRT-journalist in een uitgebreid interview. “Excuseer, maar die was toch al open voor de oorlog begon?”
“De Straat van Hormuz was toch al open?”
Na de blitzstart van de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran en de dood van ayatollah Ali Khamenei, leek het er een tijdlang op dat een regimewissel mogelijk was. De Iraanse oppositie in het buitenland was hoopvol en een deel van hen verzamelde zich rond Reza Pahlavi, de zoon van de laatste sjah van Iran.
Regime houdt vol
Het Iraanse islamitische regime bleef echter overeind. De oproerpolitie en de Iraanse Revolutionaire Garde smoorden protesten direct in de kiem en in de eerste maanden van 2026 rapporteerden mensenrechtenorganisaties tienduizenden slachtoffers in Iran.
Toch gelooft hij niet dat het Iraanse regime voor eeuwig in het zadel blijft. Er zijn in Iran enorm veel mensen die afhankelijk zijn van het regime. “Als je een job wil hebben, hoor je er meestal bij”, vertelt hij. “Maar als je werkelijk vrije en geheime verkiezingen zou organiseren, dan denk ik niet dat het regime het nog lang zou volhouden.” Op dergelijke verkiezingen zal het nog even wachten zijn. “Via vreedzaam protest lijkt het voorlopig niet te lukken.”
Verschil tussen VS en Israël
In tegenstelling tot in het verleden is er ook geen actieve steun vanuit de VS voor een bepaalde oppositiegroep in Iran. Mocht het Iraanse regime alsnog vallen, is de kans op een machtsvacuüm en de bijhorende chaos dus groot.
“En alsof dat nog niet erg genoeg is, volgt Israël ook nog eens een andere strategie dan de Amerikanen”, hekelt Vranckx. Want terwijl de bedoelingen van Trump niet altijd duidelijk zijn, zijn die van Netanyahu dat wel. “Hij heeft een duidelijke strategie: alle potentiële vijanden of tegenstanders van Israël verzwakken of uitschakelen. De afgelopen 25 jaar is hij daar op zijn manier in geslaagd.” De laatste grote tegenstander van Israël in de regio is Iran. Hoe het Midden-Oosten de laatste 25 jaar is veranderd en wat dat voor de toekomst betekent, leest u in dit interview.
Ontdek hier het volledige interview met oorlogsverslaggever Rudi Vranckx:
