Hij gooide eieren naar FDF-betogers, schopte een latere Europese president in zijn edele delen en werd door de BRT geboycot omdat hij ‘fascistisch’ zou zijn. Jef Elbers (78) blikt voor ’t Pallieterke terug op een leven vol straffe stoten.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Jef Elbers is een verteller pur sang. “Je moet verhalen een beetje verbloemen. Het moet interessant blijven voor de mensen. Als je het te droog vertelt, interesseert het niemand. Dat is zoals peper op een steak.” Die filosofie past hij consequent toe wanneer hij ons meeneemt doorheen zijn bewogen leven – al benadrukt hij zelf dat een stevige korrel zout op zijn plaats is.
Van jezuïetencollege tot VMO
De kiemen van zijn rebelsheid waren al vroeg zichtbaar. Op zestienjarige leeftijd vloog Elbers van het Sint-Jan Berchmanscollege in Brussel omdat hij volgens de jezuïeten ‘de geest niet had’. Klasgenoot Herman Van Rompuy – “die er op twaalfjarige leeftijd al uitzag als een gepluimde kalkoen” – verraadde hem nadat hij een penis op het krijtbord had getekend. De afrekening volgde prompt in de fietsenstalling. “Ik kan zeggen dat ik de latere Europese president in zijn intieme partij geschopt heb”, lacht Elbers.
Zijn pad naar de Vlaamse Beweging liep via een FDF-betoging waar hij met motorolie gevulde eieren naar de voorbijmarcherende ‘bourgeois’ gooide. Gendarmes troefden hem af tot er bloed uit zijn oren kwam. VMO-leden raapten hem op en namen hem onder hun vleugels.
Zijn muzikale doorbraak kwam er via een wedstrijd van Omroep Brabant. Die won hij als enige kandidaat die aan de voorwaarden voldeed. Zes LP’s volgden, tot de BRT een foto ontdekte van de achttienjarige Elbers in VMO-uniform. “Ze hebben mijn laatste LP in stukken gebroken teruggestuurd in een envelop. Er zat een anoniem briefje bij: ‘Geen fascisme op de BRT’.”
Later ontdekte hij dat Jan Hautekiet de dader was. Toen Elbers bestuurder werd bij de VRT, riep hij meteen directeur Piet Van Roe bij zich om te vragen of dat de manier was waarop alle Vlaamse artiesten werden behandeld.
Na een bijkomende boycot door de Volksunie – Elbers had zich te kritisch uitgelaten over het Egmontpact – stortte zijn muzikale carrière in. Maar dat bleek een geluk bij een ongeluk te zijn. Hij ging noodgedwongen bloemen rondbrengen, onder meer bij de KVS. Daar ontmoette hij acteur Pol Ricourt die hem introduceerde bij Nonkel Bob. “Ik heb ‘Merlina’ op een maand geschreven”, blikt hij terug. Dankzij slim advies over auteursrechten verdiende hij meer dan een miljoen Belgische frank.
Vandaag is Elbers terug van nooit echt weggeweest. Na een podcast met jonge fans besloot de tachtigjarige om opnieuw het podium te beklimmen. “Als de jeugd mijn liedjes goedvindt en ik mijn stem nog heb, dan kan ik misschien nog eens zot doen”, dacht hij. En zo geschiedde: op 15 maart zorgde Elbers voor het muzikale hoogtepunt op het 86ste Vlaams Nationaal Zangfeest in de Lotto Arena.
