Vorige week heeft het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) een nieuwe generatie klimaatmodellen gepubliceerd. Daarin zat een grote verrassing. Alle extreme scenario’s, met een zeer grote opwarming tegen het einde van deze eeuw, zijn geschrapt omdat ze niet langer realistisch worden geacht.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Wanneer vanuit de klimaatwetenschap berichten opduiken dat de klimaatverandering nog zwaardere gevolgen zal hebben dan eerder aangenomen – liefst met Vlaanderen dat half onder water verdwijnt of zo –, is dat voorpaginanieuws. Nu we eens goed nieuws krijgen, merken we echter opvallend weinig interesse bij de media.
Weinig media-aandacht
Bij mijn weten heeft alleen De Morgen het nieuws gebracht. Die krant deed dat opvallend feitelijk. Ze erkent dat “talloze onheilspellende mediaberichten over de toekomst van het klimaat te somber blijken”. De krant meldt ook dat dit nieuws in de klimaatwereld is ingeslagen als een bom. Zeke Hausfather, een klimaatwetenschapper die al langer pleitte voor het schrappen van de zuiver theoretische nachtmerriescenario’s, reageert opgelucht.
Hij was niet de enige. Eigenlijk weten veel wetenschappers dit al langer. De echte vraag is waarom er zo lang verzet bestond aan de top van het IPCC tegen het schrappen van de volstrekt onrealistische hellevuurvoorspellingen. Deze scenario’s “zijn onwaarschijnlijk geworden”, schrijft het IPCC nu. Dat waren ze eigenlijk altijd al.
Het was typisch voor de politiek en de media om telkens de meest extreme variant te kiezen – meer bepaald het beruchte scenario RCP 8.5 – uit de theoretische mogelijkheden die het IPCC aanreikte, ook al werd daar toen al voorzichtigheidshalve bij vermeld dat dit scenario niet waarschijnlijk was. RCP 8.5 is nu helemaal geschrapt.
Tropische nachten in Vlaanderen
Een paar maanden geleden kreeg ik daar nog een staaltje van. “Aantal tropische nachten schiet ook in Edegem de lucht in”, las ik over mijn eigen gemeente in het streeknieuws. HLN had blijkbaar voor elke Vlaamse gemeente exact hetzelfde bericht gemaakt, met telkens alleen de naam van de gemeente aangepast.
Ook Erpe-Mere en Dilbeek zullen dus, volgens HLN, vanaf 2050 niet langer één, maar 27 tropische nachten per jaar moeten doorstaan. De krant vermeldde wel dat die voorspelling gebaseerd was op – het meest extreme en nu dus ook geschrapte – scenario RCP 8.5, maar verzekerde haar lezers tegelijk: “Onze weervrouw Jill Peeters zei daar eerder al over dat dat nog steeds het meest realistische scenario is.”
Vreemde stilte
Prietpraat in het streeknieuws is één ding. RCP 8.5 is echter ook jarenlang een basis geweest voor officieel klimaatbeleid, en is dat nog steeds. Zowel in Vlaamse, Belgische als Europese beleidsdocumenten wordt dit scenario expliciet vermeld als een realistische mogelijkheid en gebruikt als uitgangspunt voor klimaatbeleid. Op de webpagina’s van de Belgische en Vlaamse overheid wemelt het nog van verwijzingen naar RCP 8.5.
Een van de meest vooraanstaande – en moedigste – wetenschappers die de angstporno rond het klimaat al langer aanklaagt, is Roger Pielke jr. Hij reageert uiteraard tevreden op de terugtocht van het IPCC, maar wijst erop dat niet alleen journalisten en politici zich op RCP 8.5 hebben gebaseerd. Ook tienduizenden wetenschappelijke studies namen dat scenario als uitgangspunt, merkt hij op. Als de klimaatwetenschap ernstig genomen wil blijven worden, zal ze zichzelf toch de vraag moeten stellen waarom het zo aantrekkelijk is geworden om doemvoorspellingen te produceren op basis van schaars bewijs.
“De toekomst is niet meer wat ze geweest is”, schreef Pielke vorige week. Inderdaad: ze is beter geworden. Je zou denken dat daar in de pers en de politiek gejuich over zou opgaan. Ik hoor echter alleen het getjirp van krekels. Volgens sommige studies zouden die diertjes door klimaatverandering steeds vaker voorkomen in onze contreien. Dat zal het zijn.
Meer over het klimaat
