Vandaag wil ik het hebben over een fenomeen dat u misschien niet kent, maar dat wel steeds belangrijker wordt in onze publieke opinie. Ik ga het vandaag hebben over het Othello-syndroom. Dan heb ik het niet over de zeer mooie vintage potloden van Swan, maar over het oeuvre van William Shakespeare.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Othello, de Moor van Venetië is een toneelstuk uit 1603. Een psychomachia of “strijd voor de ziel”. Dit genre is een allegorische strijd tussen deugden en zonden in de menselijke ziel. Daar is dit syndroom naar vernoemd. Het gaat om een allegorische strijd tussen deugden en zonden in de menselijke ziel.
Zieltjes winnen met andere woorden. Zieltjes winnen voor een pathologische jaloersheid. Een jaloersheid die nergens op gebaseerd is, maar die aangejaagd wordt door een snoodaard. In Shakespeare is dat Iago. Bij ons zien we dat ook in de politiek.
Erfbelasting
Wie Iago is moet u zelf maar uitvissen. Wie leidt aan het Othello-syndroom? Dat zijn onder andere de mensen die altijd maar opnieuw beginnen dat erfbelasting mensen zomaar in de schoot valt, dat ze daar geen recht op hebben… Dat alles van de overheid is om te herverdelen aan hun vriendjes. Dat zijn de pathologische afgunstige personen, de pathologische jaloersen.
Die worden aangejaagd door Iago’s. Uiteraard zijn dat voornamelijk communisten en collectivistische linksen. Dat permanent culpabiliseren van wie erft, komt van mensen die diepongelukkig moeten zijn. Die geen aangename familiebanden hebben, of geen gelukkige jeugd hebben gehad. Creaturen die blijkbaar hun kinderen niks gunnen en hun kleinkinderen nog veel minder.
Dat zijn mensen die buiten het Othello-syndroom eigenlijk misantroop zijn. Mensenhaters. Mensen die tegen het klassieke kerngezin, of zelfs de familia, het ruimere gezin, met de hele aanhang blijken. Voor hen moet de overheid uw gezin zijn. De overheid is volgens hen immers de eigenaar van alles. Alles moet een gunst zijn van de weldenkende elite. Zijzelf welteverstaan. Zoiets is natuurlijk een ideale kweekvijver voor mensen die leiden aan het Othello-syndroom.
Mensenjagers
Zulke Iago’s jagen op mensen. Ze installeren een cultuur van afgunstigen en pathologische jaloersen. Othello-syndroom-lijders, die continu opiniestukken publiceren over het feit dat sukkelaars, die van hun ouders een beetje geld of een huis krijgen, dat eigenlijk aan de overheid zouden moeten afgeven. In hun ogen hebben erfgenamen geen recht op geld en middelen waarop hun ouders en voorouders al ettelijke keren belastingen betaalden.
Die redenering is bespottelijk. Want mensen erven niet enkel materiële zaken. Erfelijkheid gaat ook over DNA. Elk individu erft schoonheid, intelligentie enzovoort van zijn ouders. Sommigen erven criminele genen. Ik raad iedereen aan eens te lezen over epigenetica. Genen ontwikkelen zich al naargelang te context en de invloeden. Niemand is zijn genen, maar even goed zijn of haar opvoeding, zijn of haar opleiding, zijn of haar liefdevol of liefdeloos leven.
Stel dat je een onwaarschijnlijke schoonheid van je moeder erft of een atletisch postuur van je vader. Dan heb je in het leven het geluk dat voordelen oplevert. Mooie lange mannen halen ongewild voordeel uit hun geërfde genen. Gaat de overheid dat bestraffen? Beeldmooie vrouwen worden overal vriendelijker of welwillender bejegend. Gaan we die vrouwen straffen? Zelfs als het domme blondjes zouden zijn? Gaan we die moedwillig een handicap opleggen zoals bij biljarten of golfen omdat het spelletje dan eerlijker of toch minstens spannender wordt?
Genetisch
Als dit een ongelijkheid is, waarom zijn dan niet alle mooie, intelligente of enigszins zeer genetisch begunstigde personen gelukkige en aangename mensen? Omdat het een mix is van genen, omstandigheden en cultuur.
Wat doen we met mensen die een laag IQ erven of erger die door hun genen door en door slecht zouden kunnen zijn. Gaan we die preventief straffen? De overheid als gelijkheidsmachine. Nivelleren met als enige doel de gelijkheid van uitkomsten.
Dat de overheid gelijkheid van kansen moet stimuleren is een goede zaak. Maar de gelijkheid van uitkomsten bepalen is iedereen neerhalen tot een miserabel niveau. De grootste gemene deler. Dat is een brutaal beleid. Een brutaal beleid dat enkel mogelijk is door machtsontplooiing. Door totalitaire overheden met andere woorden.
Othello is een tragische figuur. Zijn liefde wordt gecorrumpeerd door Iago. Iago is gefrustreerd en boos dat Cassio de job kreeg die hij wou. Als wraak misbruikt hij de liefde van Othello voor de beeldschone Desdemona. Hij wakkert de jaloezie aan door Othello wijs te maken dat Cassio en Desdemona een affaire hebben. Othello wurgt in de slaapkamer een smekende Desdemona. Hij doodt al wat hem lief is. En het loopt heel slecht af. Othello krijgt wroeging en pleegt zelfmoord.
Pathologisch
Het Othello-syndroom is een pathologische jaloezie tegen het gezond verstand en gevoelens in. Ze is zelfdestructief. Een maatschappij die haar fundamenten ondergraaft en uiteindelijk zichzelf vernietigt. Dat lijkt de bedoeling van links. De klassieke gezinsstructuren en de biologisch bepaalde banden tussen familieleden vernietigen om een nieuwe modelstaat te scheppen. Een staat van vervreemde Othello-syndroom-lijders.
De overheid heeft uw erfenisbelastingen nodig klinkt het bij de étatisten. De verstaatsing wil de vrije wil en vrije keuze van ouders kapotmaken en overnemen. Enerzijds uit geldhonger en anderzijds uit machtshonger. De drijfveren van Iago. De jaloezie van gevaarlijke narcisten.
Bekijk een keer de magistrale vertolking van Othello door een jonge Denzel Washington. Of gewoon lees William Shakespeare uit de eerste hand. Het begrijpen van het Othello-syndroom is zeker niet moeilijk.
