Kardinaal Robert Sarah is een Guinese kardinaal en voormalig topfiguur in de Romeinse curie. Hij staat bekend als een van de meest uitgesproken conservatieve stemmen in de huidige katholieke Kerk. Op 15 juli sprak hij een uur lang in het Europees Parlement.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Kardinaal Robert Sarah transformeerde van papabile tot schietschijf van links. De antiklerikale linkse kerk probeert de man te ridiculiseren door zijn opvattingen als ‘Afrikaans’ te beschrijven. Ze noemen hem – met andere woorden – een domme zwarte man. Nogal een vreemde attitude voor de verdedigers van Black Lives Matter, diversiteit en moslimfundamentalisten.
“Apocalyptische beesten”
Tijdens een toespraak voor het Europees Parlement noemde Sarah genderideologie en islamitisch fundamentalisme “apocalyptische beesten” die het gezin en de mensheid zelf dreigen te vernietigen. Vooral die verwijzing naar de Apokalyps is straffe taal.
In het Bijbelboek Openbaring (Apokalyps) verschijnen verschillende beesten: een grote draak, een “beest uit de zee”, een “beest uit de aarde” en de vier ruiters van de Apocalyps. Deze figuren verbeelden niet letterlijk dieren, maar krachten of machten (bijvoorbeeld satan, wereldrijken, gewelddadige heerschappij, oorlog, pest en dood) die in de eindtijd tegen God en de rechtvaardigen ingaan.
Apocalyptische beesten dienen als krachtige symbolen om het bestaande kwaad en onderdrukkende politieke of religieuze systemen aan te duiden zonder ze rechtstreeks te noemen.
De islam en de genderideologie zijn dus volgens Sarah politieke en religieuze onderdrukkende systemen. Het is een analyse waar duidelijk over nagedacht is, maar verwoord in de termen en context eigen aan een kardinaal.
De conferentie in Europees Parlement
De spreekbeurt vond plaats tijdens een conferentie in het gebouw van het Europees Parlement met de titel “Europa en Afrika: In dialoog met kardinaal Robert Sarah“.
De andere sprekers waren evenmin van de minsten. Een van de 14 vicevoorzitters van het Europees Parlement, de Italiaanse Antonella Sberna, en de apostolische nuntius bij de Europese Unie, de Filipijnse aartsbisschop Bernardito Auza, spraken ook. Sberna is een Fratelli d’Italia-politica in de ECR-fractie waarin ook de N-VA zit. Ze is een voormalige journaliste en bekende televisie-figuur.
Kwalen van de westerse samenleving
De Guinese prelaat hekelde zoals te voorspellen de kwaden van abortus, het homoseksuele huwelijk, de genderideologie en het islamitisch fundamentalisme. Hij benadrukte steeds hun impact op Afrika, Europa en de hele samenleving.
Zijn grootste kritiek betrof de Verenigde Naties, Europese en andere westerse mogendheden en hun streven om de genderideologie aan Afrikaanse landen op te leggen in ruil voor financiële steun. Dit staat bekend als de zogenaamde “normative power”-doctrine van de Europese Commissie.
Herinnering aan de Synode van 2015
Op zich bracht Sarah niks nieuws. Hij zei ongeveer hetzelfde al op de Synode over het Gezin in 2015. Hij herhaalde het opnieuw uitdrukkelijk: “In 2015, tijdens de Synode over het Gezin, zei ik – en ik neem vandaag geen enkel woord daarvan terug – dat genderideologie en islamitisch fundamentalisme elk op hun eigen manier twee apocalyptische beesten vertegenwoordigen die niet alleen het gezin, maar de mensheid zelf, het beeld van God, dreigen te vernietigen.”
Over de receptie van die woorden zei hij: “Sommigen vonden dit beeld overdreven. Ik blijf geloven dat er een kern van waarheid in zit. Zou het kunnen dat deze krachten, hoewel zeer verschillend in oorsprong en vorm, de schijn delen dat ze de mensheid naar eigen goeddunken willen herschrijven? De ene in naam van de zogenaamde vooruitgang, de andere in naam van een zogenaamde terugkeer naar een oorspronkelijke zuiverheid, waarbij in beide gevallen de godsdienstvrijheid en de menselijke waardigheid worden ontkend.”
Het katholieke antwoord
Sarah begon een theologisch betoog: “De katholieke kerk leert dat God ieder individu, man of vrouw, op het moment van zijn of haar conceptie schept en dat geslacht een onveranderlijk kenmerk is. Dat man en vrouw niet alleen op fysiek niveau, maar ook op psychologisch en spiritueel niveau kenmerkt, en zijn stempel drukt op al hun uitingen.”
De Kerk huldigt dit al lang. Het document Persona Humana van het Vaticaan uit 1975 waarschuwde tegen de leerstellingen van de moderne transgenderbeweging en stelde dat “er geen ware bevordering van de menselijke waardigheid kan zijn tenzij de wezenlijke orde van zijn natuur wordt gerespecteerd”.
Bovendien voegde Sarah eraan toe: “De katholieke leer veroordeelt ook lichamelijke verminking en sterilisatie als in strijd met de morele wet en keurt genderideologie af.”
Islamisme als bedreiging
Wat betreft islamitisch fundamentalisme behoort Sarah tot een aantal vooraanstaande katholieke prelaten die hebben gewaarschuwd voor de massale migratie van moslims en andere groepen naar Europa.
Sarah ziet de islam tegelijkertijd als een religie die respect verdient én als een uitdaging en mogelijk gevaar voor een verzwakt, geseculariseerd Westen.
Uit Guinee, een overwegend islamitisch land, spreekt Sarah met ervaring. Daar leefden christenen en moslims lange tijd vreedzaam samen, hoewel dat steeds minder het geval is. Hij spreekt daarom geregeld over de islam als “religie van vrede en broederschap” in haar normale, niet-fanatieke vorm.
Tegelijkertijd benadrukt hij dat islam en christendom theologisch zeer verschillend zijn, zodat er volgens hem geen echte theologische dialoog over de kern van het geloof mogelijk is. Er kan slechts een dialoog plaatsvinden over samenleven en vrede.
De waarschuwing voor het Westen
Sarah waarschuwt dat als het Westen zijn christelijke cultuur en waarden blijft verlaten, de situatie “levensbedreigend” kan worden. Een religieus zelfbewust, groeiend islamitisch aandeel kan zijn wet en cultuur makkelijker opleggen aan een spiritueel verzwakt Westen. Dit is de sluipende islamisering van de samenleving.
Zijn remedie is herbronning van onze christelijke geloofspraktijk. Door het katholicisme te omarmen en traditioneler en spiritueler te belijden. Europa moet stoppen zijn christelijke wortels te ontkennen “om de islam te plezieren”.
Terroristen als IS en Boko Haram projecteren hun eigen geweld op een door hen gecreëerde, valse voorstelling van God. Dit is een kritiek op de moordzuchtige politieke islam. Elk conflict komt voort uit het vermengen van politiek en religie. Sarah verwees daarbij naar Afrikaanse contexten waar islam en andere religies eeuwenlang vreedzaam co-existeerden, totdat fanatisme vanaf de jaren 1970 de boel verstoorde.
