Anton Schelfaut had vorige week overschot van gelijk. Terwijl vanuit de hele wereld reacties kwamen op de schorsing van Nathan Cofnas, zelfs van de Amerikaanse overheid, viel de volstrekte stilte bij de grootste partij van het land op.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Nochtans had Bart De Wever kunnen spreken, als regeringsleider van een land dat internationaal in opspraak kwam. Geert Bourgeois had iets kunnen zeggen als voorzitter van de raad van bestuur van de UGent. En ook Zuhal Demir, bevoegd voor Onderwijs, had alle reden om een verklaring af te leggen.
Die laatste verbrak dit weekend dan toch even het stilzwijgen, in een gesprek met De Morgen, maar alleen om te zeggen dat ze niets zou zeggen. Ze doet de affaire-Cofnas af als een ‘personeelsdossier’ en verschuilt zich verder achter de autonomie van de universiteiten. Haar enige veroordeling gold Cofnas: ze zei dat ze het niet met hem eens is. Waarmee precies dan niet?
Vlaamse overheid is verantwoordelijk
Ongeveer 75 procent van de inkomsten van de UGent komt rechtstreeks of onrechtstreeks van de overheid. De Vlaamse Regering heeft wel degelijk het recht én de verantwoordelijkheid om op te treden wanneer zij meent dat het beleid van de grootste publiekrechtelijke universiteit van Vlaanderen ontspoort.
Demir had informatie kunnen vragen over de procedure die bij de schorsing werd gevolgd. Ze had de regeringscommissaris kunnen laten onderzoeken of de beslissing wettig was. Ze had kunnen dreigen met een aanpassing van de algemene regelgeving of van het financieringskader. Ze had op zijn minst een principiële verklaring kunnen afleggen.
Het probleem Petra De Sutter
Het gaat bovendien niet alleen over Cofnas. Petra De Sutter heeft als rector voortdurend haar ideologie in beleid omgezet: met haar permissieve houding tegenover studenten die universiteitsgebouwen bezetten, met het stopzetten van de samenwerking met Israëlische universiteiten, met haar verklaring dat professor Maarten Boudry moest tot de orde geroepen worden omdat hij durfde betwijfelen dat in Gaza een genocide plaatsvond.
Boudry, de laatste stem van verzet tegen de linkse pensée unique aan de UGent, is intussen opgestapt. Bouke De Vries dreigt het volgende slachtoffer te worden. Hij heeft nu al het verbod gekregen om nog de cursus te doceren over de gevaren van migratie en demografische veranderingen voor een vrije samenleving.
Een nieuw gevaar voor de N-VA
Zoals ik al eerder schreef, kan men van een regeringspartij niet verlangen, zelfs niet van de grootste, dat ze haar hele programma uitvoert. Maar de N-VA geeft voortdurend terrein prijs. Hoewel N-VA’ers alle cruciale posten bezetten, heeft links van de UGent helemaal zijn eigen speeltuin kunnen maken: een enclave van links eenheidsdenken in een samenleving die rechts stemt.
Als de N-VA niet langer van plan is haar autonomiestreven gestalte te geven en zich nu ook bij de waardenoorlog gewonnen geeft, wat blijft er dan nog over? Ook de gezondmaking van de financiële toestand van dit land is stilaan een fata morgana geworden. De Wever moet deze maand tien miljard vinden, maar zelfs als hij daarin slaagt, volstaat dat slechts om het schip drijvende te houden. Het rot is daarmee niet gestopt.
Ik hoor het in mijn omgeving en ik lees het op sociale media. De N-VA moet inderdaad vrezen voor stemmenverlies aan het Vlaams Belang. Maar als ik in het partijbestuur zat, zou ik daar nu vooral waarschuwen voor Maurits Vande Reyde.
Deze donkerblauwe politicus wint heel snel sympathie met duidelijke standpunten die resoneren bij de typische N-VA-kiezer – onlangs nog over de Vlaamse subsidiecultuur voor linkse verenigingen, en nu ook over de zaak-Cofnas. Enkele weken geleden schreef Marnix Peeters in HLN: “Ik zou zoeken in de richting van de onafhankelijk zetelende libertair Maurits Vande Reyde. Een helder hoofd en klauwen als een arend.”
Peeters is niet de enige die in die richting begint te kijken.
Meer over Nathan Cofnas
