Laten we onmiddellijk duidelijk zijn: een nieuw boek over Gladio is altijd interessant, zeker voor jonge lezers die niet vertrouwd zijn met het fenomeen. Toch hadden we meer verwacht van Paul Ponsaers in Operatie Gladio.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Paul Ponsaers behaalde zijn licenties (masters) in de sociologie en de criminologie. Later werd hij zelfs doctor. Hij startte zijn wetenschappelijke carrière als assistent van professor Lode Van Outrive aan de universiteit van Leuven. Later werkte hij als journalist voor het dagblad De Morgen.
Operatie Gladio was (en is?) een geheim stay-behindnetwerk in Europa. Het netwerk werd bij ons publiek op 14 november 1990, toen de toenmalige minister van Defensie Guy Coëme het bestaan ervan officieel bevestigde in België. Ponsaers: “Dit boek gaat over de zogeheten Stay Behind-netwerken. De vraag wat dat precies zijn, is niet eenvoudig te beantwoorden.“
G-71
Ponsaers heeft gelijk. Daarom is het nuttig om te luisteren naar voormalige “Gladiatoren“. Gladio-agent Antonino ’Nino‘ Arconte, codenaam G-71, heeft immers de werking van Gladio onthuld. Arconte toonde de rechtbank ooit een handgeschreven brief van Bettino Craxi, daterend uit de periode dat de socialistische leider premier was en “Gladiatoren“ opdroeg om te zwijgen over hun lidmaatschap van de geheime structuur. “Ik dring er bij u op aan om te zwijgen voor het welzijn van het land… Ik sta erop om uw stilte te vragen.”
Volgens G-71 ging het bij Gladio om een “onorthodoxe oorlog die moet worden gevoerd door reguliere militaire formaties.” Een misverstand is dat Gladio nooit operationeel was, omdat het moest wachten op de komst van het Rode Leger om geactiveerd te worden en achter die linies te handelen. Volgens Arconte was Gladio wel degelijk actief en betrokken bij diverse operaties.
Bende van Nijvel
Was Gladio ook verantwoordelijk voor de misdrijven van de Bende van Nijvel? Ponsaers stelt die vraag in zijn boek. Belangrijk punt: op 6 november 1986 werden zakken met verschillende voorwerpen gevonden in de ‘Large de Fauquez’ in Ronquières. Ponsaers hierover: “De Delta-groep vond ditmaal (in 1986) het materieel bewijs dat toeliet de verschillende feiten van de Bende van Nijvel aan elkaar te rijgen als ‘parels aan één snoer’.“
Meer zelfs: indien slechts een zak teruggevonden zou worden, dan nog zouden de feiten van de eerste golf (1982-1983) aan de tweede golf (1985) verbonden kunnen worden. Dat is eveneens frappant. Toch was die ontdekking niet nodig om de feiten te linken. Dat gebeurde ook al door ballistiek. Nog belangrijker is dat de beruchte riot guns (RG1 en RG2) niét werden terugggevonden. Het is alsof de Bende de boodschap gaf dat ze op elk ogenblik opnieuw konden toeslaan.
Modi operandi
Volgens Ponsaers zijn de modi operandi tijdens de eerste misdaadgolf en die uit de tweede golf totaal anders. Ook dat is een foute analyse. Wie de feiten goed bestudeert, merkt dat er zeker gelijkenissen zijn tussen de eerste en de tweede golf.
Ponsaers nog: “Bij andere gelegenheden lijkt het eerder te gaan om het fysiek liquideren of executeren van specifieke personen – denk maar aan José Vanden Eynde in Beersel (1982), Constantin Angelou in Bergen (1983) of Jacques Van Camp in Ohain (1983).“
Taxichauffeur Angelou werd niet in Bergen geliquideerd, maar in het Brusselse. Zijn lijk werd wel naar Bergen vervoerd, allicht in de koffer van zijn eigen taxi. Het is misschien maar een detail, maar in de belangrijkste cold case van ons land telt elk detail.
Rest de moeilijke vraag: zat Gladio achter de Bende van Nijvel? Het is de favoriete piste van linkse journalisten en auteurs. Dat betekent wel niet dat dit de juiste verklaring is.
Is het normaal dat het gerecht er niet in geslaagd is de bende van Nijvel te identificeren?
Risico bewaking. Modus operandi bij de Brusselse politie op 04.12.1965 en 24.02.1966.
In december 1965 werd de Brusselse agent Eustache Van Helmont ‘s nachts vermoord door een gangster toen hij solo (sic) de wacht hield bij een gestolen auto. Rebelote in februari 1966 met opnieuw een Brusselse agent, de Leener, in dezelfde omstandigheden (resic). Welke onverlaat hield het in zijn hoofd om één (agent) te plaatsen bij een een gestolen auto om de vermoedelijke dader te arresteren bij zijn terugkeer? In een woelige periode van banditisme (reresic).
Op het ogenblik van onderhavig drama beschikte de Brusselse politie over een Anti-overvalbrigade Brussel (A.O.B) / Brigade Anti-Agressions Bruxelles (B.A.A) is een Special Assistance Unit (SAU) (bijzonder bijstandsteam) en gerechtelijke eenheid van de grootste Brusselse politiezone, de politiezone Brussel HOOFDSTAD Elsene, gevestigd in Brussel aan de Kolenmarkt 30. (rereresic).
Hallo. Moet er nog zand zijn?
Interessante analyse Vanessa, en uiteraard is het niét normaal dat geen enkel feit van de Bende van Nijvel werd uitgeklaard.