Het leek een communicatiestunt van de N-VA en de MR, om net voor een lang weekend in volle energiecrisis uitpakken met de belofte dat ze de kerncentrales gaan kopen van Engie.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Wat ze niet zeggen is dat ze die kerncentrales willen kopen omdat premier Bart De Wever (N-VA) vreest dat de deal die zijn voorganger Alexander De Croo (Anders) en Tinne Van der Straeten (Groen) sloten met Engie voor de verlenging van enkele kernreactoren, minstens 100 miljard euro dreigt te gaan kosten aan de schatkist. Daarom was het opvallend dat Groen in de Kamer interpelleerde over de (toekomstige) Engie-deal.
De jarige Jeroen Van Lysebettens (Groen) komt klagen over piste om de ramp van zijn partijgenoot op te lossen. pic.twitter.com/ybqZN1zcap
— Quibus Omnibus (@omnibus89337) April 30, 2026
Aankondigingspolitiek
De onderhandelingen om de nucleaire activiteiten van Engie over te nemen worden door de regering-De Wever gepresenteerd als zijnde een belangrijke beslissing. VOKA bejubelde bij monde van haar gedelegeerd bestuurder Frank Beckx de aankondiging.
Want een aankondiging, dat is het: niets meer dan een intentieverklaring. Die aankondiging stond al jaren in de sterren geschreven. Engie plande dit al zeer lang geleden.
De timing om te verkopen is immers ideaal. Dat weten ze bij Engie. Alle kerncentrales liggen stil en brengen dus geen cent op, terwijl de kosten doorlopen. De publieke opinie, overheden en bedrijven schreeuwen om kernenergie door de energiecrisis. Dat maakt dat voor het eerst in jaren het geen buyer’s market meer is. De koper zal de beste prijs in de geschiedenis betalen in de huidige context. Ideaal dus voor verkopers die op iets zitten dat geld kost, niet rendeert en waar ze vanaf willen. Tijd om te cashen.
Minister die geen knopen doorhakt
Op zo’n moment beslist de Belgische regering om te beginnen aan onderhandelingen om de kerncentrales te kopen. Bovendien is de minister van Energie Mathieu Bihet (MR) bevoegd. Die maakte als lid van de Kamercommissie Energie niet bepaald een onvergetelijke indruk. Als kersvers minister van Energie maakte hij de ene uitschuiver na de andere en debiteerde dezelfde onzin als zijn voorgangster Tinne Van der Straeten (Groen). Hij hakte geen knopen door en deed buiten veel uitspraken over kernenergie eigenlijk niets en bleef geld stoppen in groene luchtkastelen.
De man vertelt gewoon wat de administratie of zijn kabinet hem oplepelt. Dat hij geen verstand heeft van energievraagstukken en economie, is niet onlogisch. Bihet is een jurist die nooit werkte als advocaat en als specialist publiek recht vooral een beroepspoliticus uit Luik blijkt die op mandaten en postjes jaagt. Hij staat bovendien niet bepaald bekend als een harde werker.
Straffe onderhandelaar
Die minister treedt nu dus in het strijdtoneel met Thierry Saegeman van Engie. De vroegere topman uit België en nu vicevoorzitter in Parijs. Een topper in veel opzichten. En iemand die al decennia onderhandelt met de Belgische staat en iedereen weet hoe dat telkens afgelopen is.
Saegeman is burgerlijk ingenieur met vervolgopleidingen economie. Een Vlerick-boy zoals ze zeggen. De crème de la crème van het Belgische onderwijssysteem. Gepokt en gemazeld bij Tractebel, Electrabel en Engie waar hij CEO was. En een specialist in de uitbating van kerncentrales.
Dealmaking
Dit belooft een zeer ongelijke strijd te worden. Een regering met veredelde amateurs tegen ervaren professionals. Gehaaide onderhandelaars bovendien met budgetten waar de regering slechts van kan dromen. Tegenstanders die niet naar postjes hengelen tijdens de onderhandelingen. Die geen nood hebben aan een gouden parachutes of een vriendendienst.
Het is allesbehalve het sympathiekste bedrijf, maar Engie gaat de federale regering eens een lesje in dealmaking geven. En de federale regering moet onder een wurgcontract uit waarvan premier Bart De Wever gezegd zou hebben dat de overeenkomst van Alexander De Croo en Tinne Van der Straeten met Engie minstens 100 miljard euro gaat kosten aan de Belgische staat. Dat is meer dan het volledige jaarbudget van de pensioen of de gezondheidszorgen in België.
