De Britse premier Keir Starmer heeft op maandag zijn ontslag ingediend tijdens een persconferentie voor Downing Street 10. De socialistische premier is al enkele maanden zeer onpopulair wegens een falend beleid en verschillende controverses, waaronder het Epstein-schandaal. Het vertrouwen in zijn partij Labour was ook sterk afgenomen na de lokale verkiezingen in mei, waar de conservatieve partij Reform UK van Nigel Farage een sterk resultaat behaalde.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Keir Starmer is niet langer de man die Labour naar de volgende verkiezingen moet leiden. Dat heeft de Britse premier maandag zelf toegegeven voor Downing Street 10. Met zijn ontslag komt een einde aan een premierschap dat minder dan twee jaar geleden nog begon met een verkiezingsoverwinning voor Labour. Amerikaans president Trump kondigde gisteren al aan dat Starmer zou opstappen.
Kort premierschap
“De vraag die de partij zich stelt, is of ik de persoon ben om ons bij de volgende verkiezingen te leiden. Ik heb een antwoord gekregen van mijn partijgenoten. Daarom neem ik ontslag als premier van het Verenigd Koninkrijk”, klonk het.
Starmer blijft voorlopig aan als premier tot Labour een opvolger heeft aangeduid. Kandidaten kunnen zich vanaf 9 juli melden. Als er effectief een voorzittersstrijd komt, blijft Starmer aan tot de partij een beslissing heeft genomen. De winnaar krijgt naar eigen zeggen zijn “volledige steun”.
Zijn vertrek komt niet uit de lucht vallen. Starmer raakte steeds meer verstrikt in interne ruzies, slechte peilingen en een reeks pijnlijke controverses. Vooral de zaak rond Peter Mandelson woog zwaar. Starmer benoemde Mandelson eind 2024 tot ambassadeur in Washington, hoewel er ernstige vragen waren over diens banden met Jeffrey Epstein.
Daarbovenop kwamen de desastreuze lokale verkiezingen in mei. Reform UK van Nigel Farage brak door in voormalige Labour-gebieden en toonde dat de woede over migratie, veiligheid en koopkracht niet langer alleen de Conservatieven treft. PAL berichtte eerder al over de groeiende Britse onvrede na incidenten rond migrantengeweld en aangekondigde protesten in tientallen steden. Die politieke onderstroom heeft Starmer nooit onder controle gekregen.
Ook binnen zijn eigen regering brokkelde het vertrouwen af. Jess Phillips en John Healey behoorden tot de ministers die opstapten. Hun boodschap was duidelijk: goede bedoelingen volstaan niet als het beleid faalt. Starmer vertrekt dus niet alleen door één schandaal, maar door een geloofwaardigheidscrisis. Labour won de macht, maar verloor in recordtempo het vertrouwen.
Meer over het Verenigd Koninkrijk
