U kon er nergens iets over lezen in de Vlaamse pers, maar tijdens de eerste helft van deze maand vond de jaarlijkse VN-klimaatconferentie plaats, deze keer in Bonn. De resultaten waren bedroevend volgens de meeste deelnemers. Dat is echter niet de reden waarom er zo weinig werd over bericht. De voornaamste reden is de dalende interesse van de pers voor het klimaatdossier. Het aantal voor de conferentie ingeschreven journalisten bedroeg dit jaar minder dan de helft van dat van vorig jaar.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Dat klimaatconferenties mislukken, is stilaan een zekerheid geworden. Het mechanisme daarachter is ook niet zo moeilijk te begrijpen. Zolang regeringen alleen beloftes doen voor een eind in de toekomst, die ze dus ook niet zelf moeten uitvoeren, zijn ze heel vrijgevig met hun toezeggingen. Naarmate de uitvoering dichterbij komt – altijd te verwezenlijken door een volgende regeringsploeg –, blijkt dat wat lichtzinnig werd beloofd telkens niet haalbaar of betaalbaar is. Vooral de ontwikkelingslanden blijken ontgoocheld dat de westerse landen – het gaat nooit over rijke oliestaten – niet meer bereid zijn hen zoveel geld te geven als hun traditionele schuldcomplex hen ooit liet beloven.
Minder aandacht voor
De afname van de aandacht voor het klimaatdossier is ook een onmiskenbare trend. Voor een probleem waarvan men ons lang verteld heeft dat het existentieel is voor de mensheid, is dat vreemd. Zou het kunnen dat men zelf niet meer echt gelooft in de apocalyptische voorspellingen van weleer?
Deze week kregen we enkele heel zomerse dagen. Voor luie journalisten is de hitte nog steeds een inspiratiebron voor onrustwekkende bladvulling. We krijgen dan veel codes geel, oranje en rood op ons afgevuurd, alsof we zelf niet in staat zijn de hoge temperaturen vast te stellen en te weten hoe we daarmee moeten omgaan. In de winter krijgen we die gevarencodes opvallend minder. Lage temperaturen doden tien keer meer dan hoge, zegt de wetenschap, maar verder dan waarschuwingen voor gladheid op de wegen gaan de alarmen nooit.
Het klimaat treft Limburg
Klimaatontkenning is niet zinvol. De toename van het aantal hete dagen is wel degelijk een vastgesteld effect van klimaatverandering. Het is al de onzin die er steeds bij verteld wordt die klimaatjournalistiek zo onbetrouwbaar maakt. Ik kan mij vergissen, maar ik heb de indruk dat de hittegolven nu wel al minder vaak in verband worden gebracht met de nakende ondergang van de mensheid. De rest van de onzin duikt wel nog regelmatig op.
Een editorialist van het Belang van Limburg ziet wel nog steeds een globale ramp: “De ongemakkelijke waarheid is dat we een grens naderen waarvan niemand precies weet wat erachter ligt.” Hij weet het ook niet, maar het klinkt hoe dan ook onheilspellend. Het idee dat er onzichtbare ‘grenzen’ of ‘kantelpunten’ bestaan, die een geleidelijke klimaatverandering plots zouden doen omslaan in een globale catastrofe, staat wetenschappelijk op hetzelfde niveau als voorspellingen over het einde der tijden van de Getuigen van Jehova.
Hij brengt ook de andere vaste ingrediënten van het klimaatalarmisme, zoals de bewering dat het aantal onweren en overstromingen zou toenemen, wat echter, in tegenstelling tot hittegolven, helemaal niet in de VN-rapporten staat. Hij haalt als voorbeeld aan wat klimaatverandering via onweer kan aanrichten: de recente woningbranden in Kuringen en Alken. Ik weet dat het Belang van Limburg regionaal is ingesteld, waar absoluut niets fouts mee is. Maar branden in Alken en Kuringen voorstellen als het resultaat van klimaatverandering, is wel heel bijzonder. We wachten met ongeduld op een factcheck van Knack.
Meer over dit thema
