Wanneer de VRT een kindermisbruikschandaal in Frankrijk groot brengt, is dat zowel bemoedigend als verontrustend. Het vervelende is dat ze het foute schandaal brengen. Door oude koeien uit de gracht te halen, proberen ze de aandacht af te leiden. Iets wat de Franse justitie en regering ook proberen te doen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Op de Kerk en religieuze instellingen kappen omwille van kindermisbruik van 50 jaar geleden is gemakkelijk. Praten over een recente golf van kindermisbruik, over fopstraffen en vreemde missers bij justitie, politie en overheid is veel moeilijker.
De Kerk en het historische misbruik doen dienst als bliksemafleider voor andere pedofilienetwerken of pijnlijke pedofiliezaken. En neen, we doen niet mee aan de ‘newspeak’ die Sensoa en de VRT proberen op te lepelen. U zal dus niet lezen over “iemand met pedofiele gevoelens” of “seksueel misbruik van minderjarigen” wanneer het over strafbaar gedrag gaat. Pedofielen en verkrachting van kinderen, dát zijn de juiste termen.
De vis verdrinken
Bij welke zaak willen ze de vis verdrinken? Het gaat dan over de zaak-Lyhanna. In die zaak bevestigde een officieel rapport ‘tekortkomingen’ en ‘fouten’ binnen justitie.
Dat rapport van de Franse algemene inspectiediensten van de gendarmerie en justitie is maandag aan de regering overhandigd. Het bevestigde de ‘tekortkomingen’ en ‘individuele fouten’ bij de behandeling van een klacht tegen Jérôme Barella (°19/3/1985), de hoofdverdachte in de zaak rond de dood van het 11-jarige meisje. Dat laatste is bijzonder pijnlijk voor Gérald Darmanin, minister van Justitie.
Autopsie
De kleine Lyhanna verdween op 29 mei, toen ze haar school in Fleurance, in het departement Gers, verliet. Op een video-opname was te zien dat ze instapte in de auto van Jérôme Barella, de vader van een van haar klasgenoten. Zes dagen later werd haar lichaam gevonden in de silo van een verlaten boerderij in Puycasquier.
Nadien werd het per helikopter overgebracht naar de laboratoria van het IRCGN in Pontoise. Uit de autopsie bleek dat ze was verkracht. Op haar lichaam werden DNA-sporen van de verdachte aangetroffen. Hij is een 41-jarige man die inmiddels in staat van beschuldiging is gesteld wegens “ontvoering en vrijheidsberoving van een minderjarige jonger dan 15 jaar”. Ondertussen vechten twee rechtsgebieden over die klacht.
Geen opvallende onthullingen
Het rapport bevat geen schokkende onthullingen, maar reconstrueert de reeks van tekortkomingen. En die zijn vreselijk. Een eerste (gemiste) mijlpaal in de zaak is een klacht wegens verkrachting van een minderjarige, in augustus 2025 ingediend door de moeder van een ander meisje. Dit keer gebeurde dat in Toulouse, en in die klacht werd Barella met naam en toenaam genoemd. Die klacht werd aanvankelijk toevertrouwd aan de gendarmerie van Haute-Garonne, maar werd vervolgens doorgestuurd naar het parket van Auch, in de Gers, aangezien de feiten zich hadden afgespeeld in de woning van de verdachte.
Daarna volgde een eindeloos spel van administratieve doorverwijzingen. De procedure ging meerdere keren heen en weer tussen Auch en Toulouse. Om het ridicule ervan te illustreren: die klachten bleken verzonden via gewone post en zonder spoedvermelding. Geen priorzegel, met andere woorden.
Geen enkele stap gezet
De laatste bekende stap komt neer op een nieuw verhoor van de klager door de brigade van Lectoure, gevolgd door contact met het parket op 14 februari. Daarna niets meer: Jérôme Barella wordt noch verhoord, noch in hechtenis genomen … tot aan het drama op 29 mei met Lyhanna.
Hoe kan zoiets? Voorlopig staan twee personen ter discussie. Ten eerste de plaatsvervangend officier van justitie belast met jeugdzaken bij het parket van Auch, en ten tweede de officier van gerechtelijke politie die het onderzoek leidde.
De vraag is of het inderdaad gaat om individuele tekortkomingen. Of was het een gebrek aan middelen? Of is er meer aan de hand? Want de verdachte was eerder al het voorwerp van zes aangiften wegens verkrachting en seksueel geweld.
Het ligt niet aan geld
De vraag over financiële middelen is meteen door de minister van de hand gewezen. Volgens hem was het een “kwestie van reactievermogen, daadkracht, organisatie en verantwoordelijkheid”. Het verwijt klonk bijzonder hard: de rechterlijke macht haalt “onafhankelijkheid en onverantwoordelijkheid” door elkaar.
De minister van Justitie schreef een handgeschreven brief en waarschuwde dat “niemand zou begrijpen dat vastgestelde beroepsfouten niet worden bestraft”.
De rechterlijke macht sloeg terug. Verschillende hoven van beroep hebben scherpe moties aangenomen. De rechters van Bordeaux klaagden over “de venijnige aanvallen waarvan de rechterlijke macht en haar leden het doelwit zijn”. De collega’s uit Montpellier hekelden “de aanhoudende blindheid van het ministerie van Justitie”.
De magistraten wijzen op een aantal openbare aanklagers dat ver onder het Europese gemiddelde zou liggen. Daarmee verklaren zij die tekortkomingen, terwijl de regering liever verantwoordelijken aanwijst dan het debat over de personeelsbezetting te heropenen. Over een derde mogelijke verklaring zwijgt iedereen…
Meer over pedofilie
