Uit cijfers die Vlaams Belang-Kamerlid Ellen Samyn opvroeg, blijkt dat 53.364 personen van buitenlandse origine een Inkomensgarantie voor Ouderen ontvangen. Dat is 44,6 procent van alle IGO-gerechtigden. Vooral de gebrekkige controle op buitenlandse pensioenen en vermogens roept ernstige vragen op.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Inkomensgarantie voor Ouderen, kortweg IGO, is geen klassiek pensioen. Het is een bijstandsuitkering voor ouderen die niet over voldoende bestaansmiddelen beschikken. Ze wordt dus niet betaald uit opgebouwde bijdragen, maar volledig door de belastingbetaler. Precies daarom zijn nieuwe cijfers over de herkomst van IGO-begunstigden politiek explosief.
De cijfers
Volgens cijfers die Vlaams Belang-Kamerlid Ellen Samyn opvroeg, telde België in januari 2025 in totaal 119.651 mensen die recht hebben op een IGO-uitkering. Daarvan zouden 53.364 personen van buitenlandse origine zijn. Dat komt neer op 44,6 procent. Bij mannen zou het aandeel zelfs oplopen tot 55,2 procent. Samyn noemt de IGO daarom “het leefloon voor gepensioneerden” en hekelt dat een volledig belastinggefinancierde regeling volgens haar steeds vaker terechtkomt bij mensen die hier nooit of nauwelijks hebben bijgedragen.
Uit een nieuw antwoord van minister van Pensioenen Jan Jambon (N-VA) blijkt bovendien welke geboortelanden het zwaarst doorwegen bij mensen met een IGO-uitkering die niet in België geboren zijn. Marokko staat bovenaan met 25,9 procent, gevolgd door Congo met 9,2 procent, de ex-Sovjetunie met 8,4 procent, Turkije met 5,9 procent en ex-Joegoslavië met 5,2 procent. Opvallend is ook dat bij sommige groepen een groot deel geen aanvullende, maar een volledige IGO ontvangt. Bij vrouwen geboren in Syrië gaat het zelfs om 83 procent. Bij mannen uit Syrië is dat 65 procent.
Amper controle
Het echte probleem zit echter niet alleen in de cijfers, maar vooral in de controle. De Federale Pensioendienst erkent dat er geen algemene, permanente of volledig automatische controle bestaat op latere wijzigingen van buitenlandse pensioenbedragen. Voor landen als Syrië bestaat zelfs geen bilateraal akkoord of structurele gegevensuitwisseling. Voor dossiers uit de ex-Sovjetunie en ex-Joegoslavië is er evenmin een systematische opvolging volgens de huidige opvolgerstaten.
Ook buitenlandse vermogens zijn moeilijk te controleren. De Pensioendienst is vandaag aangewezen op de aangifte van de betrokkene en op bewijsstukken die hij of zij zelf voorlegt. De juistheid daarvan kan niet rechtstreeks of systematisch bij buitenlandse instanties worden nagegaan.
In 2025 waren er 953 sanctiedossiers na een IGO-controle. Daarvan betroffen 769 dossiers personen die buiten België geboren zijn. De grootste groep kwam uit Marokko, met 222 dossiers.
