Het Europees Parlement heeft vorige week via een ongebruikelijke spoedprocedure de tijdelijke uitzondering opnieuw mogelijk gemaakt die onlineplatformen toestaat om privécommunicatie te scannen op teksten en foto’s die seksueel misbruik van kinderen vermelden, tonen, delen of propageren.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De vorige – tijdelijke – regeling was in april verlopen. De maatregel kan nu doorlopen tot 2028, tenzij er eerder een definitieve regeling komt. Op zich een goede zaak, zo lijkt het, want wie zou er nu tegen het beschermen van kinderen kunnen zijn? Niemand toch? Je doet het immers voor een ander? En dan nog voor een zwakkere.
Wat de bomma was tijdens Covidcontrole 1.0 is nu het kind voor Chatcontrole 2.0. Dit keer geen drones die controleren of het feestje niet te gezellig wordt met meer dan vier, maar een geautomatiseerde screening van je elektronische post. Want iedereen is altijd verdacht voor een overheid die er niet in slaagt om de werkelijke daders te pakken. Want een politieapparaat dat niet kan infiltreren in pedofiele netwerken om de werkelijke daders op te sporen en zo’n netwerk op te rollen, om ze vervolgens voor een rechtbank te brengen die ze achter slot en grendel steekt – waar het al overvol zit met andere criminelen –, dáár zit eerder een probleem.
Camera’s in elk huis
Sta mij toe om een analogie te maken. We zijn het er allemaal over eens dat huiselijk geweld een laakbaar misdrijf is dat streng moet worden bestraft. We gaan er ook van uit dat de meeste mensen hun partner niet als boksbal gebruiken. Toch installeren we niet verplicht in elk huis camera’s om de overheid de kans te geven om te verifiëren dat er bij u thuis geen hardhandigheden gebeuren. We gaan namelijk redelijkerwijs uit van het vermoeden van onschuld en dus controleren we niet iedereen, ook al omdat we wetten hebben op het beschermen van de privacy.
Wetten, zoals die op het briefgeheim, die de burger moet beschermen tegen een staat die zijn burgers maar ál te graag wil controleren. Wil de overheid dan toch zo graag uw brieven (of digitale correspondentie) lezen, dan moet ze die vraag eerst voorleggen aan een rechter die de proportionaliteit en de noodzaak van de uitzondering op de wetgeving in overweging neemt en dusdanig beslist. Dit raakt aan de kern van de Chatcontrole die de Europese commissie zo graag wil doordrukken, met alle mogelijke middelen en truken van de foor.
Lepe truc
Zo werd er vorige week in het Europees Parlement een truc gebruikt om in het parlement een meerderheid te verkrijgen voor Chatcontrole 2.0. Die truc zat ’m in de stemdrempel. Op 7 juli werd plots uit het niets ‘in urgentie’ de gewone parlementaire behandeling opzijgezet.
Daarna was het op 9 juli niet voldoende dat meer Europarlementsleden tegen dan voor waren: om het voorstel te blokkeren waren minstens 361 stemmen nodig, een absolute meerderheid van alle 720 leden. Die grens haalden de tegenstanders niet in het midden van de zomervakantie. Daardoor kon een voorstel waarvoor geen gewone meerderheid bestond toch passeren.
Rookgordijn
De vraag is waarom de EU het rookgordijn van de strijd tegen kindermisbruik gebruikt om deze chatcontrole met alle macht door onze strot te rammen. Misschien moeten we daarvoor toch nog even teruggaan naar de coronatijden, toen basisrechten van burgers werden overtreden en elke kritiek op het beleid via een-tweetjes met de klassieke media in de kiem werden gesmoord door elke tegenstem als antiwetenschappelijk af te schilderen, ook als die van gedegen wetenschappers, medici en juristen kwam.
In de Nederlandse parlementaire enquêtecommissie Corona lichtte de voormalige minister van volksgezondheid Hugo De Jonge ongewild een tipje van de sluier op toen hij verklaarde dat medici die het oneens waren met het beleid en geschorst werden door zijn diensten omwille van hun uitspraken, zich tot zijn ongenoegen toch hadden verzameld in chatgroepen waar ze hun inzichten en onderzoeken uitwisselden. Dat hadden ze duidelijk liever anders gezien, daar bij de verzamelde elites die samen met hun ambtenaren aan de knoppen draaiden. Met Chatcontrole 2.0 zullen ze dit in de toekomst kunnen dwarsbomen.
Het verklaart ook de allergie van de EU voor een sociaal netwerk als X, dat ze niet tot censuur kunnen dwingen en dat ze nu via miljoenenboetes vleugellam proberen te maken. Ik zeg dit allemaal als voorstander van een sterk Europa, maar alleen een grondig hervormde EU kan op lange termijn overleven. Hetzelfde geldt voor de Vlaamse partijen, zoals de N-VA (Assita Kanko, Kris Van Dijck en Johan Van Overtveldt) en CD&V (Wouter Beke en Liesbet Sommen) die voor de verlenging van chatcontrole stemden, terwijl het Vlaams Belang, Groen en de PVDA tegen de verlenging stemden. De systeempartijen komen zo uit de kast.
