Na de dodelijke aanslag op een LGBTQ+-evenement in Berlijn zorgde niet alleen de aanval zelf voor verontwaardiging. Ook een uitspraak tijdens een herdenkingsmoment doet stof opwaaien. Een activiste verklaarde dat haar eerste gedachte was dat ze hoopte dat de dader geen migrant was, maar een “christelijke, witte persoon”.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Berlijn werd zaterdag opgeschrikt door een zware aanslag nabij de Christopher Street Day-viering, een van de grootste LGBTQ+-evenementen van Europa. Een geradicaliseerde moslim reed met een voertuig in op een menigte en viel volgens Duitse autoriteiten daarna mensen aan met een wapen. Daarbij viel minstens één dode en raakten tientallen mensen gewond.
Radicale moslim
De Duitse minister van Binnenlandse Zaken Alexander Dobrindt sprak intussen van aanwijzingen voor een islamistische terreuraanslag. De hoofdverdachte werd door Duitse media en autoriteiten geïdentificeerd als Abdul Ballout, een 21-jarige Duitser met Libanese roots die eerder bekend was bij politie en justitie. Volgens berichtgeving zou hij geradicaliseerd zijn en banden hebben gehad met islamitische kringen.
Maar naast de aanslag zelf kreeg vooral een opmerkelijke uitspraak tijdens een herdenkingsmoment veel aandacht. Een jonge artiest en activiste verklaarde op het podium dat ze na het nieuws over de aanslag dacht: “Hopelijk is het geen Kanake, hopelijk is het een christelijke, witte persoon.” “Kanake” is in Duitsland een beladen scheldwoord voor mensen met een buitenlandse afkomst. Het is vergelijkbaar met een bepaald scheldwoord in het Vlaams. Daarna begon de activiste over intersectionaliteit en het belang om er op zulke momenten voor elkaar te zijn.
Bepaalde religie
Blijkbaar was haar eerste reflex niet alleen afschuw over de slachtoffers, maar ook bezorgdheid over het profiel van de dader. Niet omdat dat profiel onbelangrijk is, maar omdat het niet mocht passen in het verkeerde narratief. De dader moest vooral niet opnieuw iemand zijn die van buitenlandse origine is of vasthangt aan een bepaalde religie.
Wanneer de feiten niet passen in het gewenste wereldbeeld, wordt eerst gezocht naar een manier om de schade voor het eigen verhaal te beperken. Slachtoffers worden zo bijna bijzaak: het narratief moet gered worden.
Zopas werd bekend dat een andere allochtoon drie vrouwen neerstak in Parijs. Lees dat nieuws hier.
Meer over Cultuuroorlog
