Uit recente peilingen blijkt dat homoseksuelen in grote getalen stemmen op ‘radicaalrechts’. Ze gaven het zelfs al een scheldnaam: homonationalisme. Ondanks dat er geen cijfers zijn in België, beweert de Belgische diplomatie dat de LGBTQI-gemeenschap minder ideologisch traditioneel stemmen. Wat dat ook moge betekenen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
In de strijd tegen vooroordelen is er één vooroordeel dat gekoesterd wordt. De LGBTQ-gemeenschap is links. Het meeste academische onderzoek wijst erop dat homomannen gemiddeld juist eerder links of progressief stemmen dan heteromannen, en dat ook de bredere LGBTQ-groep doorgaans minder radicaal-rechts stemt dan heterokiezers.
Alleen één ding valt ook daar op: homomannen stemmen vaker rechts dan lesbische vrouwen of transpersonen. Academici noemen dat dan “in sommige contexten”. De bewering is dat er bij homomannen een kleine groep is die wel naar radicaal-rechts neigt. Vaak door thema’s als migratie, veiligheid of conservatieve cultuurstrijd.
Ze baseren zich dan op een studie uit Canada uit 2022 dat in het Canadian Journal of Political Science verscheen bij Cambridge University Press.
Hoe zit het in Europa?
De Duitse dating app Romeo voor niet-hetero’s publiceerde de stemintenties van hun gebruikers. 60.056 leden namen deel aan de enquête. 27,9 procent zou Alternative für Deutschland (AfD) stemmen bij de volgende verkiezingen. 19,9 procent zou voor de Groenen stemmen. De Union (CDU/CSU) kwam derde met 17,6 procent.
De peiling dateert van afgelopen mei, maar circuleert na de aanslag in Berlijn op de pride-parade door een moslim ineens overal. Met de boodschap: als je veilig wil zijn, dan weet je wat te doen.
Bijna gelijktijdig verscheen in de Spaanse krant El Mundo een artikel over de “nieuwe” trend. Daar spreken ze van dezelfde bocht in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Een bocht die veel “gays” in de Verenigde Staten al maakten. Al moet je natuurlijk altijd de vraag stellen of ze misschien vroeger al zo stemden, maar binnen hun overwegend woke gemeenschap nooit durfden uitkomen voor hun politieke keuze.
Op zich is het niet onlogisch. In Nederland was Pim Fortuyn een openlijk homoseksuele opiniemaker die de politiek in ging met een islamkritisch programma. Hij werd door een groenlinkse activist vermoord. Eén van de weinige politieke moorden in Nederland. Maar de slachtoffers – of het nu filmmakers zoals Theo Van Gogh (vermoord door een moslim) of politici zijn die bescherming nodig hebben – zijn wel altijd rechtse politici. De kogel of het mes komt altijd van links, roepen ze op rechts vervolgens.
In Frankrijk deed het homoblad Têtu samen met het gerenommeerde onderzoeksbureau Ifop een bevraging over de volgende presidentsverkiezingen. Tussen 1 en 6 februari bevroegen ze 1.137 leden van de LGBTQ-gemeenschap.
Een derde stemt op RN
Marine Le Pen van Rassemblement National (RN) kwam met 26,9 procent als eerste uit de bus. Zelfs met de “gecorrigeerde” statistiek kwam ze op 23,5 procent uit. Voor zittend president Emmanuel Macron (25 procent, maar na correctie 27,8) en de uiterstlinkse communist en islamogauchist Jean-Luc Mélenchon (LFI) die op 18,7 procent uitkwam (en na correctie op 21,5). 18,8 procent van de ondervraagden weigerden te antwoorden.
Wanneer die antwoorden vergeleken werden met het stemgedrag bij de Europese verkiezingen van 2024, bleek dat RN 32,8 procent haalde (na correctie 31,7). De tweede waren de socialisten met 13,1 procent en de lijst van Macron (Renaissance) met 12,4 procent. De enige nog noemenswaardige score was die van de vroegere gaullisten Les Républicains met 8,7 procent. Tel de rechtse op en 44 procent stemt rechts.
Bij de parlementaire verkiezingen van 2024 stemde 1 op 3 van de homoseksuelen op RN. Opvallend is dat bijna alle bevraagden aangaven te zullen gaan stemmen. 95,1 procent.
Jordan Bardella was in maart de populairste presidentskandidaat met 28 procent. Mélenchon met 21 procent de tweede. Ver voor nummer drie Raphaël Glucksmann met 11 procent. Deze laatste is een Europees parlementslid voor de socialisten en is dan weer omstreden door zijn relatie met de Armeens-Libanese tv-presentatrice en journaliste Léa Salamé. Haar presentatie van het 20u-journaal is omstreden, bovendien kwam ze in het nieuws door journalistieke misleiding.
Merkwaardig is dat de Franse LGBTQ’ers in tien procent van de gevallen beweren extreemrechts te zijn bij zelfidentificatie. 19 procent noemt zich rechts en 16 procent centrumrechts. 49 procent noemt zich links of centrumlinks en 7 procent extreemlinks.
Migratie is belangrijkste beweegreden voor stemgedrag
Waarom stemmen ze dan rechts? Dat antwoord was heel duidelijk. 83 procent doet dit omwille van het standpunt over immigratie.
85 procent omwille van het standpunt over veiligheid. Andere belangrijke motieven waren: economie 68, identiteit en soevereiniteit 72 en radicale ommezwaai in politiek systeem 74 procent.
In het Verenigd Konikrijk is het ongeveer hetzelfde. Reform UK van Nigel Farage kan rekenen op 25 procent van de homoseksuele kiezers. Dat is veel meer dan de groenen, socialisten en conservatieven.
En België?
Op een site van de Belgische federale overheid staat iets merkwaardigs. Er zijn geen officiële cijfers. Volgens Buitenlandse Zaken (onder minister Maxime Prévot van les Engagés) beweert de diplomatie dat België een vooruitstrevend wettelijk kader voor “LGBTQI-personen” heeft, maar dat Europese enquêtecijfers tonen dat veel mensen nog steeds discriminatie, intimidatie en vermijdingsgedrag ervaren. Dat verklaart waarom stemkeuze voor veel LGBTQ-kiezers vaak minder ideologisch “traditioneel” is en meer draait rond veiligheid, gelijke rechten en geloofwaardigheid van partijen. Veel vager kan nauwelijks.
Maxime Prévot sprak zich expliciet uit tegen de aanval op de Pride in Berlijn en noemde die “een aanval op het recht om jezelf te zijn”. Hij betuigde ook steun aan de LGBTQ+-gemeenschap en de slachtoffers. Geen woord over de dader en diens motieven.
Homonationalisme is een scheldwoord
De term homonationalisme is afkomstig van Jasbir Puar. Zij is een onderzoekster qua genderstudies. Het is eigenlijk een schelwoord. Puar beweert dat de manier waarop sommige staten (Polen en Hongarije om ze maar meteen te benoemen) of politieke stromingen LGBT-rechten gebruiken om zich als modern, tolerant en beschaafd voor te stellen, terwijl ze tegelijk racistische, xenofobe of islamofobe standpunten versterken.
Samengevat komt het hierop neer volgens de genderspecialisten dat rechten voor homo’s en andere “queer-mensen” worden misbruikt om de boodschap te promoten: “wij zijn vooruitstrevend, zij zijn achterlijk”. Die ‘zij’ slaat dan op moslims en Afrikanen.
De activisten van LGBTQ+ beweren dan dat de gelijkheidsoverwegingen misbruikt worden om het omgekeerde te doen.
De niet-heteroseksuele kiezers denken daar duidelijk anders over.
