Progressieve media lijken in Frankrijk onder druk te staan. Neem nu Libération, het centrumlinkse dagblad dat in 1968 werd opgericht door auteurs met klinkende namen als Jean-Paul Sartre en Serge July in de nasleep van de studentenprotesten van 1968.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Oorspronkelijk aan de uiterst linkse zijde genesteld, schoof het in de loop van de jaren op naar centrum-links. Het belerende, progressieve vingertje geraakte het dagblad echter nooit kwijt.
Reeds jaren stellen Franse lezers vast dat in het blad steeds meer islamogauchistische stemmen aan het woord kwamen. Iets wat nu bevestigd wordt door Jean Quatremer, oud-journalist voor Libération, in een interview op 1 september op YouTube Mosaïque. Hij heeft het over een impliciete spelregel in de redactieploeg van Libé: kritiek op de islam mag niet en kan niet. “Je mag alles zeggen over de paus wat je wil, je mag hem van pedofilie beschuldigen. Christenen, die mag je door het slijk sleuren. Er is een ‘no limit’ hoe je christenen behandelt, of boeddhisten, of hindoes….Maar zodra je één woord kritiek over de islam laat horen, ho maar…”
Een belangrijke getuigenis van binnenuit
Jean Quatremer begon zijn journalistieke loopbaan bij Libération in 1984 en verliet de linkse krant op 29 juli 2026, na verschillende maanden spanningen met een deel van de redactie. Quatremer bevestigt dat ‘het islamogauchisme en het wokisme’ het in de krant hebben gehaald. In zijn ontslagbrief legt hij uit dat hij behoorde tot “de sociaaldemocratische strekking die bleef strijden tegen religieus obscurantisme” en dat hij steeds “een gauchisme à la Mélenchon heeft aangeklaagd, dat maar één ding vreesde, en dat was een beschuldiging van islamfobie”.
Quatremer kreeg vanuit de eigen kringen natuurlijk alle mogelijke verwijten naar het hoofd geslingerd. Maar hij kreeg ook groetboodschappen, zoals die van essayist Ferghane Azihari die als journalist schrijft voor Le Figaro en Valeurs Actuelles. Die deed dat in volgende, scherpe bewoordingen: “Ik ben overtuigd dat de zogenaamd progressieve media op een bepaalde dag zullen inzien dat het islamitische bijgeloof de belangrijkste bedreiging vormt van hun idealen.”
De islamogauchistische strekking binnen Libération viel Jean Quatremer vooral op in de nasleep van allerlei recente jihadistische aanslagen, waarbij de redactie er alles aan deed om de islam als belangrijkste reden van de aanslagen naar de achtergrond van het narratief te verschuiven, of zelfs helemaal uit beeld te doen verdwijnen. Bij de aanslag van Apt (begin 2025) had men het bij Libération voortdurend over de “psychiatrische antecedenten” van Mehdi B., maar nooit over zijn religieuze overtuigingen.
Libération: touché, zou ik zeggen!
Bovenstaande narratief kan je evengoed toepassen op onze msm en nationale omroep. Met alle respect : voor de modale pal-lezer is dit al lang geen “nieuws” meer.