In dit postapocaliptische isolatiedrama geschreven, geregisseerd én vertolkt door Casey Affleck, zien we veel paralellen met andere overlevingsdrama’s als “The Road” (2009), “Captain Fantastic” (2016) en “Leave No Trace” (2018). Het verhaal gaat over de band tussen een vader en zijn kind, die samen met een tentje rondzwerven door uitgestrekte bossen, ver weg van de bewoonde wereld. De helft van de bevolking is door een epidemie weggevaagd en gevaar ligt op de loer. Niet omdat de epidemie nog heerst, maar omdat de mensheid als resultaat ervan is doorgeslagen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Een film als “Light of my life” recenseren zonder teveel te verklappen, is niet gemakkelijk. Zelf ging ik de film in zonder enige voorkennis en was zeer onder de indruk door het verhaal en hoe het zichzelf langzaam ontvouwt. Ik raad iedereen aan om de film te gaan zien zonder teveel over het verhaal te lezen, dus ik ga mijn recensie proberen toe te spitsen op andere aspecten van de film.
De broer van…
Casey Affleck heeft zichzelf succesvol weten te distantiëren van broer en acteur Ben Affleck door zijn talenten vooral in te zetten binnen heel nuchtere en sobere genres. Als acteur kregen we hem al te zien in zwaar beladen films als “Gone Baby Gone”(2007) en “Manchester by the Sea” (2016). “Light of my life” is een echt passieproject van de acteur-regisseur. Hij deed er tien jaar over om zijn script op punt te stellen en die trage ontrafeling komt ook in het verhaal sterk naar voren.
Gaandeweg ontvouwt er zich een grimmige wereld: de dystopie, het tegengestelde van een utopie, waarin vader en kind leven en proberen overleven. Afflecks rol is er één die voor hem is weggelegd: een gekwelde eenzame ziel, zwervend door het leven en door zijn zinnen en struikelend over woorden. Intiem, intens en intrigerend. De jonge Anna Pniowsky, een ontdekking, levert zo mogelijk een nog betere prestatie. Affleck schreef een script met prachtige, natuurlijke en realistische dialogen, waarin de chemie tussen vader en dochter de film draagt.
Wat er niet wordt getoond
Daarbij ligt de kracht van “Light of my Life” vooral in wat er niet wordt getoond of gezegd. In al zijn kwetsbaarheid liggen er verschillende diepere onderlagen. Die komen soms aan het oppervlak in dialogen tussen vader en kind, maar blijven voornamelijk onaangeroerd. Erover nadenken is echter onvermijdelijk. Het verhaal speelt zich grotendeels af in de hoofden van het publiek. Te beginnen met de epidemie, waar we niks van te zien krijgen, maar die wel heel het verhaal stuurt. Een slim en strategisch gedachtenexperiment, waarmee Affleck heel wat moeilijke kwesties aan zijn publiek voert. Het resultaat is een verhaal dat voortdurend onder spanning staat en aan het denken zet.
De officiële release van “Light of my Life” in België is nog niet voorzien, maar de film speelt sinds enkele dagen in de Nederlandse bioscoopzalen, en is een tripje naar onze noorderburen meer dan waard.
