Tijdens de academische zitting ‘De creatie van onafhankelijke staten binnen Europa’ tijdens de twintigste verjaardag van Pro Flandria kwam professor Economie David Stadelmann (University of Bayreuth, Duitsland) uitleg geven over het federale systeem in Zwitserland. Volgens hem zorgt de sterke lokale autonomie, en de fiscale verantwoordelijkheid die daarmee gepaard gaat, voor een succesvol systeem.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De 26 Zwitserse kantons, waarvan de kleinste amper 15.000 inwoners telt, hebben een ver gevorderde vorm van autonomie. Elk kanton heeft een eigen grondwet, parlement, regering en rechtbanken. Ze bepalen zelf hun sociale zekerheids-, mobiliteits- en openbare dienstenbeleid. De kantons hebben op die manier enorm veel macht: de federale Zwitserse grondwet stelt dat de residuaire bevoegdheid toekomt aan de kantons.
Onderlinge concurrentie
Die zeer lokale autonomie, waar de gemeenten vaak zelfs nog meer lokale bevoegdheden krijgen, zorgt volgens professor Stadelmann voor een gezonde concurrentie. Om aantrekkelijk te zijn voor inwoners en ondernemers, moeten kantons dus hun best doen om een optimale dienstverlening te voorzien. Tegelijkertijd zijn de kantons ook verantwoordelijk voor hun eigen financiering: het Zwitserse belastingsysteem is ook in grote mate gedecentraliseerd: ongeveer 25 procent van de belastingen worden op gemeentelijk niveau geheven, zo’n 40 procent van de belastingen worden op kantonnaal niveau bepaald. Ze moeten dus zorgvuldig omspringen met hun belastinggeld.
Die onderlinge concurrentie tussen de kantons maakt van Zwitserland een succesvol land, meent Stadelmann. Hij wijst daarom op cijfers die Zwitserland, Duitsland, Frankrijk en België vergelijken. Alle parameters tonen aan dat het in Zwitserland beter vertoeven is dan hier. Bovendien heeft elk vrijwel elk kanton een lage schuldgraad: de federale Zwitserse overheid deelt immers geen geld uit aan de regio’s.
Een goed bewijs dat het onding belgie niet werkt want de corruptie van politiek en ambtenaren overschrijd zelfs die van Italië.