Vlaams Parlementslid Gwendolyn Rutten (Anders) suggereert dat de vakbonden bij de VRT “burgerlijk ongehoorzaam” moeten zijn en het Eurovisiesongfestival moeten weigeren uit te zenden. Ze schaart zich daarmee achter de oproep om het songfestival niet uit te zenden vanwege de deelname van Israël. “Dit legt bloot hoe deze retoriek nog aanwezig is in delen van de hongere kringen”, reageert Kamerlid Michael Freilich (N-VA).
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Meer dan 1.000 internationale artiesten, onder wie ook enkele Belgen, roepen op tot een boycot van het Eurovisiesongfestival, omdat Israël nog steeds deelneemt. Er zijn ook berichten dat de vakbonden van de VRT het festival niet willen uitzenden. “Misschien moeten zij burgerlijk ongehoorzaam zijn”, poneerde Gwendolyn Rutten in ‘De afspraak’. De vakbonden krijgen de steun van Rutten “om net op dat moment te staken en de stekker eruit te trekken”.
Israël financieel raken
Volgens Rutten is een boycot niet enkel symbolisch, maar zou die ook financiële gevolgen hebben voor Israël. “Wat weinig mensen misschien weten, is dat de hoofdsponsor van het Songfestival ondertussen Moroccanoil is. En Moroccanoil is geen Marokkaans bedrijf, maar een Joods bedrijf”, aldus Rutten tijdens de uitzending. “Of een Israëlisch bedrijf, ik zal de terminologie zuiver houden”, zo probeerde ze haar ‘verspreking’ nog recht te zetten.
“Daar zit natuurlijk heel veel geld achter. Het is een commercieel circus”, gaat ze verder. Dat is volgens haar de reden dat de deelname van Rusland wel werd tegengehouden toen Poetin Oekraïne binnenviel, maar dat niet gebeurde met Israël. “Toen was er eigenlijk geen discussie en was het heel snel duidelijk dat Rusland niet meer kon deelnemen. Nu zie je de ene verschrikking na de andere, maar als het over Israël gaat: ‘Oei oei oei’, dan zijn de tenen lang en durft niemand iets zeggen. En natuurlijk: het geld komt uit Israël. Dit is gewoon het geld dat de wereld en het festival bepaalt.”
When a former Flemish minister and current MP 'reveals' that Eurovision’s main sponsor “is a Jewish firm with lots of money. And as we all know money rules the world,” it exposes how rotten at its core this rhetoric remains in parts of high society. pic.twitter.com/v6E5Qoap4G
— Michael Freilich, MP (@MichaelFreilich) April 23, 2026
Rotte retoriek
N-VA-Kamerlid Michael Freilich plaatste op X een verontwaardigde reactie op de uitspraken van Rutten. “Op het moment dat een voormalig Vlaams minister en huidig parlementslid ‘onthult’ dat de hoofdsponsor van het Eurovisiesongfestival ‘een Joods bedrijf met veel geld is’, (…), legt dat bloot hoe verrot deze retoriek nog steeds is in bepaalde delen van de hogere kringen.”
Ook het Joods Informatie- en Documentatiecentrum (JID) reageerde intussen verontwaardigd op de uitspraken van Rutten. “De verwijzing naar een ‘joods bedrijf’, die zij vervolgens zichtbaar ongemakkelijk corrigeerde naar ‘Israëlisch’, is geen onschuldige verspreking, maar wijst op een problematische reflex waarbij ‘joods’ wordt gebruikt als duiding van economische macht of invloed.”
De organisatie vindt dat dergelijke uitspraken rechtstreeks aansluiten bij “klassieke antisemitische narratieven waarin wordt gesuggereerd dat Joden via geld of netwerken disproportionele invloeden uitoefenen”. Daarom roept JID Anders-voorzitter Frédéric De Gucht en de andere leden van de partij op om afstand te nemen van de uitspraken van hun partijgenoot.
Meer over het Eurovisiesongfestival









Moet er nog mosterd zijn ? Gwendoline Trutten heeft iets gevonden. Mijn dochter wist me twee jaar geleden al te vertellen dat het songfestival door een Isrealitisch bedrijf werd gesponserd. Gezien de massale steun in Vlaanderen voor de Israelitische inzending vorig jaar hoop ik dat Gwendoline nog een paar keer met dit soort van verborgen antisemitische opmerkingen in de media komt. Zo groot moet de inspanning niet zijn om onder de kiesdrempel te geraken.
Als (T)Rutte dat mag zeggen dan mag ik zeggen dat zij een zot wijf is.
Israël gedraagt zich als een schurkenstaat die al jaren dagelijks de Mensenrechten, het internationaal- en het oorlogsrecht op gruwelijke wijze schendt in Midden-Oosten. Hoed af voor Rutten.
België (Minister Buitenlandse Zaken, Prévot) bepleit samen met Spanje, Slovenië en Ierland sancties tegen Israël wegens de schending van het associatieakkoord.
(Bron: De Standaard).
Alexander, doe eender wat je wil af voor deze feeks maar houd op met uw antisemitisch gezwam.
Interview “De Wereld Morgen”
Wali Sediqi stapte op uit N-VA:
Wali Sediqi kon niet langer aanzien hoe de bommen die op Iran vielen binnen de N-VA op gejuich werden onthaald. “Toen er in Brussel mensen van de N-VA champagne gingen drinken omwille van de bommen die op Iran vallen, heb ik de moed bij elkaar geraapt om de juiste beslissing te nemen”, verklaart Sediqi.
Wali Sediqi is een jonge ondernemer en business adviseur uit Antwerpen met Iraanse roots. Tot voor kort was hij ook opvolger voor N-VA in de gemeenteraad in de stad. Maar toen de oorlog in Iran begon en de N-VA de bombardementen op het land waar zijn ouders nog steeds wonen toejuichte, stapte hij uit de partij. We spreken hem op een actie tegen de oorlog voor de Amerikaanse ambassade.
“Als je ziet wat er in Gaza gebeurt, in Libanon en nu ook in Iran; dan kan je de ogen onmogelijk sluiten”, zo vertelt hij. “Het is geen ver-van-ons-bed-show, maar het is een morele test. Toen ik zag dat er in Brussel champagne werd gedronken en ik zelfs werd gebeld om mee te gaan feesten, terwijl op dag één al 168 schoolkinderen in Minab omkwamen door bombardementen, wist ik: dit gaat te ver.”
“Ik heb ervoor gekozen om niet langer te zwijgen, maar mijn stem te gebruiken en de waarheid boven mijn individuele carrièremogelijkheden te plaatsen.”
“Ik denk dat het iets te maken heeft met een sterke lobby. De N-VA heeft ook parlementsleden zoals Darya Safai of Michael Freilich die heel erg de Israëlische agenda verdedigen. Dat zorgt ervoor dat de belangen van de Belgen vergeten worden ten voordele van de belangen van een aantal mensen met een eigen agenda.”
“Ik denk dat men bij de N-VA nog in de illusie verkeert dat heel veel Joodse mensen achter het beleid van Israël staan, maar dat klopt niet. Ik werk professioneel ook met verschillende Joodse mensen en velen van hen willen niets met Netanyahu te maken hebben.”
“Theo Francken is bevoegd voor Buitenlandse Handel. Zijn steun aan escalatie richting Iran schaadt de geloofwaardigheid én de economische belangen van België. Op zo’n moment is er maar één juiste conclusie: neem je verantwoordelijkheid en stap op. Hetzelfde geldt voor Darya Safai, die dit discours mee aanstuurt.”
“Ondertussen zegt Valerie Van Peel in de media dat het geld op is. Dat is toch hypocriet.”
“Helemaal niet. In 2016 is Geert Bourgeois nog met meer dan 100 Belgische ondernemers op een economische reis naar Iran geweest. Ik heb verschillende mensen uit de N-VA aan de lijn gehad die me zeggen: wij begrijpen jou pijn.”
“Binnen de N-VA moet denk ik echt de vraag gesteld worden: waar zijn we naartoe aan het evolueren? Kijk naar het debat over Palestina: is zelfbeschikking plots niet meer belangrijk voor nationalisten dan.”
Typisch linkse praat van De Wereld Morgen en Sediqi. Hoeveel hebben er in Brussel niet gefeest bij de 1400 doden door Hamas op 7 oktober 2023? De hypocrisie bij deze mensen is torenhoog.
Volledige steun hiervoor, was en is met niets goed te praten.
Dat is zoveel als zeggen “ Kauft nicht bei Juden “.
Waarom mag Israel, als niet-europees want aziatisch land, deelnemen aan het Eurovisiesongfestival? Het antwoord dat daarop gegeven wordt slaat nergens op. De waarheid is dat de
muziek,- en zeker, de platenbussiness is altijd al werd gecontroleerd en gedomineerd – en ” gestroopt ” door Joden ( Jools Holland? – Saul Saentz vs John Fogerty?). Platenmyen waren en zijn in handen van het uitverkoren volk. Toen – in de jaren 60 en 70 – nog massaal LP ‘s gekocht werden, zoals door mezelf, nu zich zwaar belazerd voelende, waren die vééél te duur want de joden moesten er andere zaken mee bekostigen. De Joden hebben het voor het zeggen, net zoals de cabarets in Berlijn in de jaren 30,