Ik ga toch eerst nog even terugkomen op onze Belgen. Ik wil toch even mijn mening over enkele spelers delen. Het grote verschil en de knelpunten, in mijn ogen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Beginnend bij Trossard, die eindelijk uit de schaduw trad en bevrijd begon te voetballen. Een topspeler met veel technisch vermogen en vlot meedraaiend in de premier league. Maar bij de nationale ploeg nog nooit overtuigend. Hopelijk is hij nu bevrijd van wat er ook woog op hem bij de nationale ploeg.
Proud of the team. On to the next round. 🇧🇪 pic.twitter.com/1bYkSXwlxD
— Leandro Trossard (@LTrossard) June 27, 2026
Overtuigend
De volgende speler is De Ketelaere. Een speler die tot nu toe tegen zijn kwaliteiten in was gebombardeerd tot diepe spits. Een sobere voetballer met een mooie manier van voetballen. De vorige wedstrijden eerder statisch en wat verloren lopend in een rol die hem in mijn ogen niet echt ligt. De Ketelaere was nu meer aanwezig doordat hij iets dieper inzakte en zo meer tot voetballen kwam. Tegen een betere tegenstander gaat hij volgens mij meer rendement halen als hij als hangende spits achter iemand anders kan spelen. Zijn volledige potentieel hebben we nog niet gezien.
Over Tielemans mekkerden veel mensen. Tielemans was de energie wat kwijt en werd toch te vaak in twijfel genomen door de Belgische aanhang. Hij is een verstandige speler met twee goede voeten en naar mijn mening terecht aanvoerder omdat hij voor mij het toonbeeld van inzet is … ondanks dat hij altijd de voetballende oplossing zoekt. Tielemans zal lang meedraaien op de velden als hij gespaard blijft van blessures. Waarom zeg ik dat? Omdat hij het niet van zijn fysieke kracht of snelheid moet hebben. Als het van mij afhangt mag Tielemans binnen enkele jaren gerust komen uitbollen in Antwerpen in de buurt van de Bosuil.
Over Mechele was ik eerst sceptisch, maar die speler overtuigt mij meer en meer. Sterk in het duel en goed met het hoofd. Het belangrijkste is dat hij weet wat hij wel en niet kan. Waardoor hij de gemakkelijke oplossing zoekt en geen risico neemt. Hoogstandjes zullen we niet zien, maar zware flaters ook niet.
Lukebakio krijgen we dan weer veel te weinig te zien. Die jongen overtuigt altijd en heeft nog nooit teleurgesteld. Maar om een of andere reden staat ie helemaal achteraan in de pikorde.
Doku is geen spits
Iedereen kent het potentieel van Doku. Maar tot nu toe lost hij de grote verwachtingen niet in. Ik word bijna niet goed als hij centraal of in de spits wordt gezet. Doku is voor 100 procent een vleugelspeler in mijn ogen.
Dit zijn de spelers die ik op dit moment in het toernooi wou bespreken omdat de algemene visie niet echt overeenkomt met mijn visie of omdat ze totaal niet ter sprake komen. Of omdat ik mijn visie heb herzien qua hun waarde voor het elftal.
Guy Thys
Ik schrijf ongetwijfeld nog een vervolg over andere spelers. Het zal wel aan mijn Antwerpse arrogantie liggen als ik denk dat ik als bondscoach met de voetballers die België voortbrengt de laatste twee decennia beter zou doen.
Als Sinjoren onder elkaar is het geen wonder dat ik Guy Thys de laatste echt goede bondscoach vind. Iemand die de mening van de pers wou weten om dan een kaartje te leggen in het hotel in plaats van een persstop in te lassen. Iets wat ‘den tovenaar’ of ‘le magicien’ Raymond Goethals trouwens ook deed. Wat hen zonder het te willen grotere sterren maakte dan de trainers die nu de ster willen zijn. Een tekens des tijds: een bondscoach als influencer of diva op sociale media. Niet verliefd op het spelletje, maar wel op zichzelf.
Nulmediriaan
Ik vind het parvenu’s die zichzelf overschatten. De spelers zijn profs die je niets meer moet leren. Je moet een sfeer creëren en een groep laten samenhangen. Je kan bemiddelen, maar je moet ze hun ding laten doen. Zorgen dat ze voor elkaar willen vechten en plezier hebben met elkaar op en naast het veld. Die band creëer je niet door elke wedstrijd de helft van de ploeg te verschuiven of naast de lijn te staan gesticuleren alsof de nulmeridiaan door uw gat loopt.
Dat doorziet elke speler en heeft enkel invloed op uw geloofwaardigheid binnen een groep. Ik moet zeggen dat ik op dit WK toch al enkele figuren heb zien schitteren. Ik kan de trainers niet tellen die als ze soms riepen of opmerkingen maakten een glimlach en een bevestigend knikje kregen terwijl ik mijn zin deed op het veld. Het maakt u niet echt populair bij de trainer, maar het is wel goed voor de sfeer in de groep. Ik kijk nu al uit naar Kevin De Bruyne die knipoogt naar de zijlijn en de actie maakt die hij in gedacht had wars van schema’s en gekeutel in de kleedkamer.
