Het was mijn echtgenote al opgevallen tijdens de wedstrijd van de Rode Duivels tegen Tunesië. “Waarom spelen die allemaal met roze voetbalschoenen?” Ze zag op 5 minuten een detail dat ik de hele eerste helft had gemist.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het is natuurlijk ook al langer een trend om steeds opvallendere kleuren te gebruiken voor voetbalschoenen. Zo zijn blijkbaar alle merken op hetzelfde punt terechtgekomen en valt volgens mij de bedoeling wat in het water. Het is dus bijna niet mogelijk om de merken van elkaar te onderscheiden. Of hoe zwart opeens terug blits en opvallend zou kunnen zijn.
Het blauw-roze Magritte-shirt
Als ik het tweede truitje van de Duivels zie ben ik toch ook wel blij dat landen meestal zijn gebonden aan hun eigen kleuren, in plaats van aan de ingevingen van het shirtmerk. We zouden thuis met een zonnebril naar het voetbal moeten kijken.
Wat ook ontzettend pijn aan de ogen doet is de ticketverkoop. “Niet om aan te zien”, zouden ze in Antwerpen zeggen. De FIFA wou veel green zien, maar ze hebben pink (roze) gekregen. Groen is in de Verenigde Staten de kleur van geld. De green back is de dollar. Zwarte inkt aan de ene kant, en groene aan de andere. Roze is de kleur van de ontslagbrief. De pink slip of roze strook. De C4 zouden ze op mijn werk zeggen.
De roze kaart
Een woordspeling over een gele of rode kaart zou natuurlijk te gemakkelijk zijn. De oudere fans zullen zich de sketch op tv nog wel herinneren met de roze kaart in een voetbalmatch. Het was trouwens niet origineel. Jan Blasser (Parool-columnist en cabaretier) kwam al in mijn geboortejaar 1979 met een idee voor een roze kaart, maar dan met andere redenen. Wie de scheidsrechter gelijk gaf in plaats van te protesteren kreeg een roze kaart. Dat gaf recht op een gratis alcoholvrije consumptie en twee roze kaarten op een borreltje op kosten van de tegenpartij.
In de jaren 1980 was er een sketch met roze kaart tegen het uitbundige omhelzen van voetballers na het scoren. En net toen u begon te denken dat die roze kaart een flauwe grap was voerde de FIFA ze echt in. Voor spelers met hoofdletsel. Bij het WK van de U17 gebruikten ze al blauwe en paarse kaarten. De nieuwe experimentele kaarten (blauw en paars) worden niet gebruikt op het WK 2026. Dat scheelt een hoop ellende en vooral oeverloos gezwets in tv-studio’s.
Roze bobo’s
Op zich zal het met dat ontslag van de FIFA-bobo’s nog wel meevallen. Die beschermen elkaar wel. De bobo’s zonder baard hebben blijkbaar een erfelijke ziekte: ze krijgen nooit rode kaken.
Wat liep er zoal behoorlijk fout? Ze hielden tickets achter en verkochten ze via een eigen platform voor tweedehandstickets om zo 15 procent extra op te kunnen strijken. Sjacheren en sjoemelen met zwarte tickets noemden ze dat vroeger. De zwarte markt. Iets waar ze bij de FIFA beweren hard tegen op te treden. Geen speculanten met tickets, tenzij blijkbaar de FIFA zelf die deze folklore voortzette. Alleen de tickets waren geen zwarte handel. Het was een commerciële samenzwering.
Ik denk dat ook de FIFA blij zal zijn als vanavond het WK begint. Al is het maar om de aandacht af te leiden van hun mislukte poging om het financieel gewin te laten primeren.
Hugo (B)roos
Daarom is het eindelijk tijd voor het iconische wit van de Mannschaft, het oranje van Oranje, het blauw ven Les Bleus, het blauw-wit van Argentinië en vooral het rood van de Rode Duivels.
We gaan ook direct mogen genieten van het Mexicaanse enthousiasme tegen de vuvuzela’s van Zuid-Afrika en Hugo Broos. In het Aztekenstadion in Mexico-stad, waar al de finales van 1970 met Pélé en 1986 met Maradona zijn gespeeld. Wie zit er niet vol spanning te wachten op de echte start en waar het echt om draait? Voetbal, de belangrijkste bijzaak ter wereld.
Meer over de Rode Duivels
En vroeger hadden we de Roze Balletten…