Egbert doet het opnieuw! Na zijn legendarische spurt voor VRT in 2022, neemt Lachaert nu via WhatsApp ontslag bij Anders. Sneller weglopen van journalisten én je eigen partij? Dat is pas echte topsport. Fair play is nog een ander paar mouwen…
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Correcties
Heb je een fout opgemerkt in dit artikel?
We streven naar correcte berichtgeving. Zag je een feitelijke onjuistheid, een verkeerde naam of een tikfout? Laat het ons weten.
We gebruiken je gegevens enkel om je melding op te volgen (zie onze privacyverklaring).
De volgende stap: de kiesdrempel op 10 % brengen. Partijen die minder dan 10 % halen zijn niet democratisch representatief om deel uit te maken van een regering.
Een zeer goede stap voorwaarts!
En als het even kan ook een IQ test laten afnemen alvorens in de politiek te gaan.
@ Dirk: van mij mag iedereen in de politiek gaan. Maar een DEMOcratie veronderstelt nog altijd controle van de wetgevende (WM) op de uitvoerende macht (UM). De PARTIcratie heeft die opdracht tot dode letter gemaakt en de zaken compleet omgedraaid: ze domineert het parlement via de UM. Na de verkiezingen plakt de “coalitie” namen in achterkamertjes. De “uitverkorenen” staan dan hun zitje af voor een uitvoerend mandaat (minister, schepen). De meesten combineren vaak een wetgevend mandaat op één niveau met een uitvoerend mandaat op een ander. “Het is goed een voet in Brussel te hebben” zei een burgemeester mij na de verkiezingen. Dat is pure particratie: alle niveau’s domineren, terwijl die elk hun eigenheid hebben. Momenteel is de oppositie de enige kritische stem op het regeringsbeleid. Maar uiteindelijk haalt dat heel weinig uit: het komt tot een stemming meerderheid tegen minderheid.
De remedie is dat het parlement de controle terugneemt en zijn verkozenen het mandaat uitoefenen waarvoor ze verkozen zijn en af te stappen van politieke benoemingen bij uitvoerende mandaten. Die kunnen perfect, functie per functie, gekozen worden uit een lijst van apolitieke kandidaten met de nodige theoretische én praktische bekwaamheden voor de functie die ze ambiëren. Vergelijkbaar met benoemingen van magistraten door de Hoge Raad voor Justitie.
Tegelijk ook meer directe democratie via bindende referenda: burgers kunnen dan initiatieven nemen voor nieuwe wetgeving of voorleggen bestaande wetten geheel of gedeeltelijk te corrigeren.
Mits die twee “correcties” zal heel wat veranderen omdat politici helemaal anders “hun werk zullen (moeten) doen”.
Recent voorbeeld van particratie.
Ik lees dat de verkiezing van een nieuwe gouverneur West-Vlaanderen volgens het “systeem D’hondt” zal lopen: dit systeem geeft de partijen van de meerdheid “punten” de “recht” geven op benoemingen in hogere functies.
Voor West-Vlaanderen zou Achteruit nu “bovenaan staan”, maar stelt geen kandidaat voor. Ze wil Oost-Vlaanderen… NamV is dan als volgende aan beurt, maar CDzV wil niet lossen. Die zou dan wel bij een volgende benoeming Achteruit “voor” moeten laten gaan.
Een koehandel in een wereld vol techniciteit en complexiteit, waarin bekwaamheid van de mogelijke kandidaten niet het minste belang heeft.