Dit weekend komt de Parlementaire Assemblee van de NAVO samen in Lissabon. De vertegenwoordigers uit de verschillende nationale parlementen van de NAVO-lidstaten zullen heel wat te bespreken hebben: China en Taiwan, Australische nucleaire onderzeeërs, de chaotische terugtrekking uit Afghanistan, de grens met Wit-Rusland, Europese strategische autonomie, cyberdefensie en een hele resem andere onderwerpen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De 67ste Parlementaire Assemblee van de NAVO komt dit weekend samen in Lissabon, van vrijdag tot en met maandag. De 28 NAVO-lidstaten vaardigen samen zo’n 257 parlementsleden af. Daarbovenop komen nog enkele tientallen afgevaardigden uit ‘buitengewone lidstaten’, voornamelijk Scandinavische of Oost-Europese landen die een nauwere samenwerking met de NAVO beogen.
Onder de Belgische delegatie bevinden zich onder meer Leo Pieters (Vlaams Belang), Annick Ponthier (Vlaams Belang), Peter Buysrogge (N-VA), Karolien Grosemans (N-VA), Wouter De Vriendt (Groen) en Rodrigue Demeuse (Ecolo). N-VA-Kamerlid Theo Francken is Belgisch delegatieleider.
Francken laat weten dat hij de situatie in Afghanistan zeker zal aankaarten in Lissabon. “Het zal zeker over de de evacuatieoperatie in Afghanistan gaan”, zegt hij. “Hoe is dat allemaal zo ver kunnen komen? Er wordt nu gezegd dat men gaat focussen op antiterreur in Afghanistan. Maar zijn we dat aan het doen? Ik hoor dat we nu niets aan het doen zijn. Als Al Qaida zich aan het hergroeperen is, dan moeten we dat op zijn minst in de gaten houden, of ze beginnen hier terug aanslagen te plegen. ‘Boots on the ground’ lijkt me niet realistisch, maar tegenwoordig is veel mogelijk. Het Afghaanse luchtruim is quasi onbewaakt.”
“We zijn te lang naïef geweest tegenover China”
Ook de AUKUS-affaire zal ongetwijfeld aan bod komen. Australië, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten sloten een veiligheidsakkoord, voornamelijk gericht tegen China. Als onderdeel van het akkoord zullen het VK en de VS Australië helpen met het bouwen van nucleaire onderzeeërs. Hierdoor viel een eerder Australisch-Frans akkoord over onderzeeërs in het water. De Fransen reageerden misnoegd en spraken van “een dolk in de rug”.
“Ik verwacht heel veel protest van de Fransen”, zegt Francken. “Er moet voldoende consultatie zijn. Biden gaat op dezelfde weg als Trump verder. Dat blijkt nu ook uit de zaak met de onderzeeboten. Het is logisch dat de Fransen daar razend over zijn. Moest het andersom zijn, dan was het kot ook te klein. We moeten de gehechtheid en verbondenheid van de NAVO koesteren.”
Wat vindt Francken van het Franse pleidooi voor meer Europese autonomie op het vlak van defensie? “Als je de zaken heel simplistisch zou opdelen tussen de eurofielen en de atlantisten, dan sta ik aan de kant van de atlantisten”, klinkt het. “Dat wil niet zeggen dat ik tegen meer Europese samenwerking en afstemming op het vlak van defensie ben. In de eerste plaats moeten we meer samenwerken met Nederland. Onze marine en onze luchtpolitie zijn al voor een groot deel samengevoegd met die van Nederland.”
Hoe moeten België en Europa zich opstellen tegenover China? “We moeten meegaan in de strategie van de Verenigde Staten ten aanzien van China”, zegt Francken. “We zijn te lang naïef geweest. We moeten onze strategische sectoren afschermen voor Chinese inmenging en vermijden dat ze alles opkopen, wat niet wil zeggen dat we een nieuwe Koude Oorlog moeten beginnen. We zijn namelijk heel veel productiecapaciteit kwijt en die zit nu eenmaal in China. We moeten er zeker over nadenken om dat opnieuw op te bouwen voor de strategische sectoren. Dat kan niet van vandaag op morgen. Dat moet op een verstandige manier gebeuren.”
