Na de Russische inval in Oekraïne reageerde het Westen onmiddellijk met sancties tegen het Russische regime. Stapsgewijs bleef het Westen die sancties uitbreiden. Pas later kwam er militaire steun voor Oekraïne. Rusland reageerde door de gaskraan dicht te draaien voor enkele landen, vooral Duitsland zit met een ei in de broek. Maar schaden onze sancties de Russische economie wel echt?
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Rusland doet er alles aan om te doen uitschijnen dat de sancties helemaal niet werken. Integendeel, het Westen zou voornamelijk zichzelf in de voet schieten. Veel indicatoren lijken daar op te wijzen. Duitsland vreest energietekorten en beklaagt zich de kernuitstap. Heel wat energie-experts voorspellen de komende winter black-outs. Een recessie hangt in de lucht en de inflatie is in heel het Westen blijft hoog oplopen. De euro zakt bovendien in waarde.
Omgekeerd trokken er in Rusland heel wat bedrijven weg en kreeg het land sancties opgelegd van westerse landen. Andere landen, zoals India en China, handelen wel nog met Rusland. In tegenstelling tot de algemene verwachting is de roebel in waarde gestegen.
Een uitgebreide studie van de universiteit van Yale toonde nochtans aan dat de sancties wel degelijk een negatief effect op de Russische economie hebben. De Russische export is er slecht aan toe, maar ook de invoer draait vierkant. Cruciale onderdelen en technologie raken niet zomaar in Rusland. Er zijn overal bevoorradingstekorten, waardoor ze zelf ook minder kunnen produceren. Rusland gebruikt vooral kunstgrepen om zich recht te houden, aldus het rapport. Maar omgekeerd zei het IMF recent dat de sancties veel minder effect hebben dan verwacht. Pp Rusland tenminste, want voor het Westen zelf draaien de sancties pijnlijker uit dan verwacht.
Weinig verschil
Volgens Filip Abraham, professor internationale economie aan de KU Leuven en de Vlerick Business School, liggen de Yale-studie en die van het IMF minder ver uit elkaar dan op het eerste zicht lijkt. Het IMF verwacht namelijk ook negatieve gevolgen voor Rusland, al is het meer op lange termijn. Dat er een verschil bestaat, is volgens de professor het product van een verschillende methodologie en andere data.
Het IMF baseert zich vooral op de officiële cijfers uit Rusland, zoals de centrale bank, het nationaal instituut voor statistiek en andere overheidsorganen die vooral veel macro-economische cijfers brengen. Die publiceren nu de meest rooskleurige berichten en laten bepaalde ongunstige cijfers uit de rapportering. De Yale-studie graaft dieper en gebruikt gegevens zoals het elektriciteitsverbruik, data over transport… Moeilijker te verzamelen feiten waarvoor je lokale kennis nodig hebt, maar die wel veel veelzeggend zijn.
Bovendien laten de sancties zich meer op langere termijn voelen en is het maar de vraag of Rusland om zal kunnen gaan met het wegvallen van westerse technologische producten. De efficiëntie en groei van de Russisch economie lijken daar toch langere tijd onder te zullen lijden. “De sancties die er zijn, zijn effectief zeer nadelig voor de Russische economie”, aldus Abraham. “Er kan dan wel een verschil in visie bestaan tussen optimisten en pessimisten, en men gebruikt andere informatie, op lange termijn zit Rusland toch met veel onzekerheid.”
Rest van de wereld
Wat ook in het oog springt is dat bepaalde landen uitdrukkelijk niet meedoen aan de sancties. Meest notoir zijn China en India, maar ook heel wat Afrikaanse landen blijven om samenwerken met Moskou. “Rusland kan zo effectief gas verkopen aan bijvoorbeeld China, wat geld oplevert, maar de prijzen liggen relatief laag, de Chinezen maken gebruikt van de Russische zwakte en konden voordelige prijzen bekomen. De grootste afnemer van Russisch gas blijft Europa, en het heroriënteren van de bestaande infrastructuur is allesbehalve evident”, zo benadrukt de professor.
Een ander opvallend gegeven is dat de Russische munt, de roebel, een hoge koers blijft aanhouden. “De Russen hebben maatregelen genomen zodat de munt niet zou wegzakken in waarde”. In begin van de oorlog kende de muntwaarde een dip, maar nu maakte het een comeback. Professor Abraham wijst op de goede reputatie van de Russische centrale bank en enkele maatregelen die een positief effect hadden.
Bijvoorbeeld kapitaalcontroles, Russisch geld kan niet naar het buitenland versluisd worden. Dat betekent dat oligarchen die zouden willen vluchten en hun geld zouden willen omzetten in dollar, waardoor de vraag naar dollar zou stijgen en naar roebel zou zakken, samen met de waarde, dat niet zomaar kunnen doen. Ook verplichtte Rusland dat handelspartners olie en gas in roebel betalen. Hierdoor blijft de vraag naar roebel hoog, terwijl op de wereldmarkt de prijzen ook hoog zijn. De vraag is alleen hoe lang Rusland dat zal kunnen volhouden? Er zijn namelijk ook negatieve gevolgen aan verbonden. Maar op korte termijn werkt het, zoals we kunnen zien.








Vraag zou beter zijn: blijft de Duitse economie vereind?
De enige die schade ondervknden van d5e sancties tegen Rusland is de Europese burger.
Wacht maar tot na de manier, dan vermenigvuldigen zich de rampen
Veeleer dan de oorlog te bestendigen is het in Europees belang (niet in het belang van de oorlogsindustrie natuurlijk) om vredesonderhandelingen te stimuleren. Mooi begin zijn de Minsk akkoorfen van 2014-15
We worden bestuurd door verwaande idioten en nietsnutten: de EU die zich een wereldmacht waant maar zichzelf constant in de voeten schiet, Merkel die het presteerde om tegen het advies van Trump in, Duitsland afhankelijk te maken van Rusland en alle kerncentrales deed sluiten, Joe Biden die verklaarde dat de U.S. bij een ‘kleine incursie’ in Oekraïne niet zou ingrijpen (wat Poetin natuurlijk interpreteerde als een uitnodiging), dezelfde Joe Biden die na zelfbedruipend geweest te zijn onder Trump de U.S. terug energieafhankelijk maakte van de grote olie-en gasuitvoerders (o.a. ook Rusland) en nu uitgelachen werd op zijn bedeltocht in Saoedi-Arabië, de groene lapzwanzen die samen met de traditionele partijen blijkbaar nog liever vervuilende (gas, olie, kolen) energiecentrales laten bouwen dan niet vervuilende kerncentrales -worden nu door de E.U. ‘in sommige omstandigheden’, wat dat ook moge betekenen, als groene energie beschouwd, enz..
Kortom: een bende incompetente knoeiers en bedriegers.
Ik mag hopen dat die Afrikaanse landen die blijven zaken doen met Rusland geen Europese ontwikkelingshulp meer krijgen. Ze moeten die dan maar aan Rusland vragen, maar ik vrees dat onze Kitir en haar Europese collega’s daarvoor niet het gezond verstand hebben.