Stijn Hufschmitt (42) is brandweerman en ambulancier in Brussel en afgevaardigde van het VSOA-syndicaat. De vakbond wil acties organiseren en diende al een stakingsaanzegging van onbepaalde duur in nadat Brusselse ordehandhavers en hulpdiensten voor de zoveelste keer werden aangevallen tijdens oudejaarsnacht. Het geweld tegen politie, brandweer en ambulances lijkt al zo’n routine geworden te zijn dat er standaard politiebegeleiding meegaat tijdens bepaalde interventies in ‘no-gozones’.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
“Alleen op oudejaarsavond gaat er standaard politie meer. Maar die gebieden zijn tijdens de rest van het jaar een even groot probleem en staan zelfs in een andere kleur op onze gps aangegeven, als waarschuwing voor de hulpverlener: ‘Je komt nu in een no-gozone.’ Dus de instanties weten heel goed dat die problemen er zijn.”
Om welke zones gaat het dan?
“Ik werk in de zone Jette, dus dat is deels in Laken, Jette… Vooral in de ‘cités’, de woonblokken. Daar zijn de grootste problemen.”
Is het een probleem van bepaalde bevolkingsgroepen?
“Is de paus katholiek? Het gaat wel altijd over mensen met een migratieachtergrond. Maar ik kan niet zeggen welke bevolkingsgroep het meest agressief is.”
Met wat soort overlast krijgen jullie als ambulanciers en brandweerlieden te maken?
“Dat begint al in het verkeer. Als we uitrijden om zo snel mogelijk op onze interventieplaats te raken, worden we al moedwillig geblokkeerd door die groep. Die verlenen ons geen voorrang, snijden ons de pas af… Die zijn al heel agressief in het verkeer tegenover ons. Eigenlijk proberen ze constant provocatie uit te lokken, zodanig dat ze een excuus hebben om opnieuw verkeersagressie te kunnen plegen of de boel op stelten te zetten. Het gaat zelfs zo ver dat ze ambulances of medicijnen proberen te stelen. Heel raar, want als het voor hun familie zou zijn, zelfs al gaat het om een bloedneus of een snotvalling, kunnen we niet snel genoeg daar zijn.”
Wat gebeurt er bij aankomst op een interventie?
“Dan moeten we al opletten dat we niet aangereden worden, zo ver gaat het soms. Want die nijd, die haat zit er echt in. En we zijn extra kwetsbaar omdat we ons willen focussen op onze interventie, waarbij het soms over leven en dood gaat. Wij hebben op zo’n momenten geen tijd om ons bezig te houden met agressie, terwijl zij er hun nationale sport van lijken te maken. Ze weten dat wij geen verzet mogen bieden, ze weten dat wij orders krijgen dat we verbaal niet mogen antwoorden en dergelijke. En zij proberen ons uit te lokken.”
“Ze steken dan een boom in brand en bellen ons daarvoor. Als die geblust is en wij net weg zijn, steken ze een auto in brand en bellen ze opnieuw. Telkens om provocatie uit te lokken.”
Er bestaat voor beide geen excuus, maar waarom vallen die mensen ook hulpdiensten aan en niet enkel gezagsdragers zoals politie?
“Zij scheren ons over dezelfde kam. Omdat wij een uniform dragen, zijn wij de vijand. Terwijl wij eigenlijk helemaal geen autoriteit zijn: we zijn hulpverleners. Maar zelfs voor de gedragsdragers, de politie, hebben ze geen respect.”
Het gaat altijd over mensen met een migratieachtergrond
Vanwaar komt die vijandigheid?
“Ik denk echt dat dat een beetje gestuurd wordt door linkse politieke partijen. Die onrust wordt gezaaid, ze worden op een verkeerde manier geïnformeerd over ons systeem… En ze zoeken gewoon constant een excuus om de boel op stelten te mogen zetten, om zich te verzetten tegen de autoriteiten, tegen de staat. Terwijl ze er ook enorm door worden gepamperd. Maar dat blijkt nooit genoeg te zijn.”
“Er worden hen ook achterpoortjes aangeleerd over hoe ze op een bepaalde manier sneller hulp kunnen krijgen van ambulanciers.”
Wat bedoelt u daar mee?
“Ze mobiliseren alle ambulances voor futiliteiten, want een huisarts contacteren: dat bestaat niet. Er wordt hen aangeleerd van onmiddellijk naar spoed te gaan, want daar betaalt het OCMW de rekening. Dus bellen ze ons voor bloedneuzen, tandpijn… noem maar op. Maar daardoor is de sector overbelast en komen we soms te laat bij bijvoorbeeld een hartinfarct.”
Normaal spreken hulpverleners niet gemakkelijk over de problemen in bepaalde wijken. Waarom nu wel?
“We zijn het gewoon beu. De boel op stelten zetten tijdens het WK: ook al zijn ze gewonnen, dan nog breken ze het kot af. Nu en vorig jaar tijdens oudjaar… Nooit worden er sancties getroffen, waardoor die gasten ook zelf beseffen dat ze altijd carte blanche hebben. En dat zijn we beu. Wij moeten niet de uitlaatklep van hun frustraties zijn. Dat ze gaan sporten, of bij de minister wat amok gaan maken. Dat zou ons minder storen (lacht). Maar als wij oudere mensen, die hun hele leven betaald hebben voor hun ziekteverzekering, niet meer kunnen gaan helpen op een moment dat het echt nodig is… dan loopt het de spuigaten uit.”
Nu heeft het VSOA besloten om het werk neer te leggen. Gaat dat iets oplossen?
“We hebben besloten om het werk neer te leggen en volgende week gaan we staken. Wij worden als brandweermannen door de staat nog altijd met te weinig respect behandeld. ‘Los het maar op’, horen we dikwijls. We worden altijd aan ons lot overgelaten, maar ondertussen moet er een slachtoffer vallen of moet het mislopen voordat er misschien eens iets gebeurt.”
“Onderschat de druk waaronder brandweermensen moeten werken ook niet. Je kan met oudejaarsavond niet bij uw familie zijn en dan word je nog eens aangevallen en belemmerd terwijl je gewoon uw job wil doen. Beeld je maar eens in hoe je nadien thuiskomt, hé.”
“Daar krijg je ook geen begeleiding voor, hoor. Dat hoort er precies maar bij, maar eigenlijk worden wij nooit genoeg betaald om fysiek en psychologisch urenlang belaagd te worden. Dat hoort niet bij de job.”
Merken jullie iets van de beloofde nultolerantie voor geweld tegen hulpdiensten?
“Neen, helemaal niks. Als er een patiënt of omstaander een ambulancier of brandweer aanvalt, komt daar nooit een gevolg van. Ze minimaliseren dat altijd. Maar de politie is ook onderbemand, dus als we bijstand vragen komen die altijd veel te laat. Dus hebben ze er niet beter op gevonden om ons een opleiding van de blauwhelmen (VN) te geven over ‘non-verbaal reageren op agressie in een crisissituatie’. Dus volgens die opleiding moeten wij onze handen in de lucht steken, ons wegdraaien…”
Terwijl je eigenlijk bezig bent met uw job als ambulancier?
“Exact. Dus als ze u aanvallen, moet je gewoon uw handen in de lucht steken. Want als je u verdedigt en ze zouden het filmen, kan dat politiek tegen u gebruikt worden.”
Lees ook:
Het wordt tijd dat de ordediensten deze “jongeren” ook eens beginnen zien als vijand. De stock aan plastic kogels moet binnenkort toch op de vuilbak, want dat wordt in B niet gebruikt. Daar gebruiken ze enkel echte kogels, maar tegen de mensen die nog geen vlieg kwaad hebben berokkend.
De enigste oplossing hiervoor is deze etters te deporteren naar de Marokkaanse zandbak, incl de ganse familie, no mercy.
Geef pompiers en ambulanciers politionele bevoegdheden en uiteraard ook matrak en revolver.