Volgens de VRT is de ‘omstreden rapper’ Kanye “Ye” West groot nieuws. Op al de media van de openbare omroep trokken ze alle registers open omdat ze gratis naar diens concert waren gegaan. Foto’s van antifa-betogers en swastika’s mochten niet ontbreken. Is dit nieuws, fake news of gewoon onzin? En waarom zouden beter wat meer mensen zich hier aan ergeren?
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Na de Foto van Vlaanderen en de soap rond het Eurovisiesongfestival heeft de VRT blijkbaar een nieuwe bron van onuitputtelijke indoctrinatie of het verkopen van warme lucht gevonden. Of het zou moeten zijn dat ze geen verbale en visuele opvulling hebben voor de nieuwsarme en feitenarme redacties aan de Reyerslaan?
Miljoenen euro’s per jaar
Nu werkt de VRT voor het Vlaams Parlement. Ze doen dit onder een beheersovereenkomst. Ze krijgen daar een dikke 300 miljoen euro per jaar voor en elk jaar moet de regering ook nog eens 20 miljoen euro bijpassen in het pensioenfonds van de VRT dat verlieslatend blijkt. Alle subsidies enzovoort bij elkaar, gaat er bijna een half miljard euro belastinggeld per jaar naar de Vlaamse openbare omroep. Bovendien halen ze een klad geld uit de reclamemarkt, waar de concurrentie met commerciële bedrijven niet echt fair verloopt.
De beheersovereenkomst is een afsprakenkader tussen de Vlaamse Gemeenschap en de publieke omroep VRT voor een periode van vijf jaar. De huidige overeenkomst loopt van 2026 tot 2030. Volgens de N-VA, die met Cieltje Van Achter de mediaminister levert, focust de VRT op drie kerntaken: informeren, verbinden en bijdragen aan een warm, innoverend Vlaanderen. Die laatste twee doelstellingen zijn zo vaag en woke dat ze dienen om het falen bij de eerste kerntaak te verdoezelen. Veel geblaat, weinig wol.
Betrouwbaarheid
De N-VA wil dat de VRT een baken van betrouwbaarheid is in tijd van polarisering en desinformatie. De beheersovereenkomst werd op 18 juli 2025 goedgekeurd door de Vlaamse Regering en aan het Vlaams Parlement meegedeeld. Verder in dit artikel zal u lezen waarom die houding van de N-VA zeer paradoxaal blijkt.
De vraag is of na het schandaal van de Foto van Vlaanderen, de wansmakelijke soap rond het Eurosongfestival en nu de klucht rond Kanye West de VRT als een betrouwbare partner van de Vlaamse burger kan gezien worden? Als het een baken is van iets, dan is het vooral een baken van netwerkcorruptie en vriendjespolitiek. Een speler in de markt van de publieke opinie, in plaats van een observator en uitlegger.
De excessen zijn stilaan ontelbaar en de schaamteloosheid waarmee het allemaal gebeurt is verbluffend. De excessen zijn niet puur inhoudelijk, maar ook bedrijfsmatig. Wanneer een uitgerangeerde sportjournalist als presentator van een duidingsmagazine voor zeer weinig werk (gemiddeld tien dagen per maand) elk jaar 150.000 euro mag factureren aan de openbare omroep, dan is er iets fundamenteel fout.
Wie heeft er nog allemaal zulke douceurtjes van de ideologische vriendjes gekregen? Het kan trouwens omdat de overheid het oogluikend toelaat, de media-minister van de Vlaamse Gemeenschap zwijgt en de parlementairen hun controlefunctie niet ter harte nemen. Dat laatste blijkbaar uit onkunde en uit desinteresse.
De feiten spreken nochtans voor zich. Er is geen enkele CAO die specifiek geldt voor alle journalisten in Vlaanderen. In plaats daarvan hangt de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst af van de specifieke mediasector en het paritair comité (PC) waar die onder valt. Het belangrijkste verschil is dat VRT-journalisten niet vallen onder een paritair comité, terwijl journalisten in de privé wel onder een paritair comité vallen (meestal PC 227 voor de audiovisuele sector).
Salarissen
Bij de VRT is elk loon hetzij een ambtenarenloon met alle voordelen, hetzij maatwerk door vrienden en collega’s goedgekeurd. Dat laatste is geen detail en het wordt zorgvuldig geheimgehouden door de VRT.
De VRT stelt de arbeidsvoorwaarden vast via haar arbeidsreglement en deze individuele contracten. Daarbij moet de VRT als publieke omroep voldoen “aan de sectorale voorwaarden voor de mediasector en de Vlaamse wetgeving voor publieke instellingen”.
In de praktijk gebeurt dit niet. Eigenlijk moet de VRT als publieke instelling dus zowel voldoen aan de Vlaamse administratieve wetgeving als aan de sectorale arbeidsverordeningen voor de media.
In de praktijk gaat het om pure willekeur. Net als bij het invullen van de kerntaken. Een leger politieke benoemde managers houdt dit allemaal draaiende. Wat doet het Vlaams Parlement, de mediacommissie in die praatbarak en de politiek benoemde raad van bestuur? Niks! Die politici zijn als de dood om niet meer te mogen opdraven in de studio’s en hun vijf minuten beroemdheid te mislopen.
Zolang de politiek doodsbenauwd blijft voor de macht van de VRT zal er niks veranderen en zullen belangengroepen zoals bepaalde vakbonden bij de VRT denken dat ze de dienst uitmaken. Nochtans is een openbare omroep er voor de burgers en zijn die burgers eigenlijk de eigenaar. Een openbare omroep dient in de eerste plaats het algemeen belang: alle burgers bereiken met betrouwbare informatie, cultuur, educatie en ontspanning, los van commerciële winstlogica.
Tandeloze toezichthouders
Tenminste als de politiek bereid is de beste manieren van toezicht op public service media (PSM) te combineren. Op papier bestaat dit allemaal. Die zijn: onafhankelijke regulering, duidelijke prestatie-indicatoren, transparantie en aanpassing aan het digitale tijdperk.
Dankzij met subsidies betaald onderzoek van SMIT (VUB) weten we dat internationaal openbare evaluaties, duidelijke rapportage over vervulling van de publieke opdracht, en transparante omgang met gebruikersdata de manier zijn.
De zelfregulering die nu bestaat aan de VRT is eigenlijk uit den boze. Dan liever algoritme-gedreven tools voor online toezicht van audiovisuele gegevens. Iets wat de de Vlaams Regulator voor de Media (VRM) als de belangrijkste toezichthouder te vaak nalaat te doen.
En zo komen we tot de kern van de zaak. De toezichthouder VRM. Die tamme toezichthouder heeft te maken met het benoemingsbeleid. De Vlaamse Regering (als uitvoerende macht) benoemt de leden en de voorzitter van de Vlaamse Regulator voor de Media (VRM). Die benoemingen zijn bijvoorbeeld Tim Raats, professor aan de VUB (SMIT) als regeringscommissaris (dezelfden die de gesubsidieerde studies maken), voormalig VRT-medewerkster en N-VA-politica Manuela Van Werde als bestuurslid, Vlaams volksvertegenwoordiger en ex-voorzitter van de christelijke werkgevers Peter Wouters (N-VA) als voorzitter van de VRM enzovoort.
De N-VA heeft op papier zich overal gepositioneerd. Op 8 mei stelde Cieltje Van Achter (N-VA) professor Hilde Van den Bulck aan om vanaf 1 september 2026 de functie uit te oefenen van gedelegeerd bestuurder bij de VRM. Hopelijk wacht de VRM niet tot dan om haar taak te vervullen, want van de voorzitter van de raad van bestuur van de VRT, Frieda Brepoels (N-VA), zal het initiatief niet komen.
Meer over de VRT
Een schande heel deze vriendjesclub!
Zo snel mogelijk afschaffen, opdoeken en het geld investeren in de economie.
Hoe langer mensen naar de vrt kijken en luisteren hoe geïndoctrineerder te geraken.
Wie zei dat ook alweer, hoe langer een leugen wordt verspreid, des te meer kans dat ze blijft plakken.