Zou er nog één Nederlandse liberaal van de VVD zijn die weet dat haar Vlaamse zusterpartij nog bestaat, maar dat die nu Anders heet? Vijf jaar geleden deed Afshin Ellian in EW Magazine een oproep aan de VVD om een voorbeeld te nemen aan de N-VA. De steeds toenemende contacten tussen die partij en de N-VA wijzen erop dat de VVD’ers stilaan tot hetzelfde besluit zijn gekomen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het is triest voor Frédéric De Gucht. Net nu je alle hulp kunt gebruiken, behandelt je eigen liberale familie je als het morsige neefje. VVD-politicus Thierry Aartsen drukte het als volgt uit: “Open Vld is politieke familie, N-VA zijn politieke vrienden.” Wat zoveel betekent als: met de enen moeten we omgaan, met de anderen willen we graag omgaan.
Rechtse en linkse liberalen
“De VVD zoekt steeds meer toenadering tot de Vlaams-nationalistische en liberaal-conservatieve Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA),” stelt ook Pieter de Jonge vast in Wynia’s Week. Vorige maand was Vincent Karremans, voormalig VVD-minister, spreker bij de voorstelling van De Wevers boek ‘Over Welvaart’. In 2023 had Mark Rutte nog een stuk geschreven in het boek dat Alexander De Croo lanceerde als startschot van zijn verkiezingscampagne. Maar Dilan Yeşilgöz, de huidige leider van de VVD, sprak datzelfde jaar al op het congres van de N-VA.
Alles gaat terug naar de jaren 1990. Frits Bolkestein zette de Noord-Nederlandse liberalen op een rechtse koers. Verhofstadt deed in de Zuidelijke Nederlanden net het omgekeerde. Een decennium later bleek wie de juiste keuze had gemaakt. De VVD blijft sterk en is, zelfs op electoraal mindere momenten, politiek spelverdeler. Voor de erfgenamen van Guy Verhofstadt gelden alleen nog de laatste woorden van Hamlet: “De rest is stilte.”
D66
De keuze die de VVD maakte, werd uiteraard geholpen door het bestaan van een andere partij. Het Nederlandse D66 heeft altijd uitdrukkelijk gestaan voor het progressief liberalisme dat de VLD zichzelf slechts geleidelijk eigen heeft gemaakt. Zelfs in 2004 kreeg de VLD nog de kans om niet verder de weg van de ondergang te bewandelen. Bart Somers won toen maar heel nipt de voorzittersverkiezing van Jean-Marie De Decker.
De VLD werd het Vlaamse D66. De Wever kon intussen, zonder veel weerstand, de donkerblauwe stemmen aan zijn vaste kiespubliek toevoegen. De huidige toenadering met de VVD ligt dan ook in de natuurlijke gang der zaken.
Sterven als Zuidelijke Nederlander
Voorheen keek het Noorden wat meewarig – wat wantrouwig zelfs – naar de Vlaamse autonomisten. Zelfs van de orangistische strekking binnen de Vlaamse Beweging heeft men in het land van Oranje maar weinig besef. Het blijvende succes van de N-VA kan echter moeilijk genegeerd worden. Vooral de zaak-Euroclear heeft De Wever in Nederland op de kaart gezet. Officieel zat de VVD niet op dezelfde lijn, maar de achterban en de pers waren onder de indruk. De VVD-jongeren riepen Bart De Wever meteen uit tot ‘liberaal van het jaar’.
“Leidt Nederland Vlaanderen naar de onafhankelijkheid?”, schreef EW Magazine drie jaar geleden. Het tijdschrift vermoedde toen dat Vlaanderen op Nederland zou rekenen om zijn autonomiestreven te verwezenlijken. Ik heb hier echter al mijn twijfels geuit over de wil van De Wever en zijn partij om nog artikel 1 van de eigen statuten uit te voeren.
De Wever pleitte bij zijn H.J. Schoo-lezing in Amsterdam wel voor een sterke Benelux. De Nederlanders lijken dat wel te zien zitten. Is dat de nieuwe koers? “Als ik zou kunnen sterven als Zuidelijke Nederlander, zou ik gelukkiger sterven dan als Belg”, zei De Wever ooit op Kanaal Z. Ik ook, Bart, maar ik ben er niet van overtuigd dat je daarvoor nog een concreet plan hebt. Dat neemt niet weg dat ik de versterking van de banden met de Noord-Nederlanders toejuich.
Meer over Nederland
