Wie betere financiële beslissingen in zijn leven wil nemen, heeft geen cursus beleggen, maar psychologie nodig. Dat is de boodschap van Werner De Bondt. De Bondt is afkomstig uit Weert bij Bornem. Na zijn studies in Leuven vertrok hij naar de Verenigde Staten om een doctoraat te halen aan Cornell University. Momenteel is hij emeritus hoogleraar.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Bondt werkte midden jaren tachtig samen met Richard ’Dick‘ Thaler, die in 2017 de Nobelprijs economie kreeg, aan studies over de systematische fouten die beleggers maken. Een dergelijke fout is te denken dat een goed aandeel een aandeel van een goed bedrijf is. Hun onderzoek leverde ook het bewijs dat de financiële markten niét efficiënt zijn en dat de beleggers niet altijd rationeel denken.
Met vertrouwen beleggen
De Bondt bestudeerde dus jarenlang de rationaliteit – en vooral irrationaliteit – van beleggers. Enkele jaren geleden was hij in ons land voor een lezing aan de Universiteit Antwerpen.
De Bondt toen: “Dankzij behavioral finance worden beleggers zich bewust van de fouten die ze steeds opnieuw maken. Wij beschrijven de omstandigheden waarin mensen die beleggen te veel zelfvertrouwen krijgen. Dat is de eerste stap om een betere belegger te worden.“ Samengevat: beleggers krijgen te veel zelfvertrouwen als de beurs het goed doet. Ze denken dat de goede prestaties van hun aandelen te danken zijn aan hun beslissingen, terwijl het toeval is. Alle aandelen doen het dan goed.
Uit onderzoek van Thaler en De Bondt blijkt ook dat beleggers minder geneigd zijn risico te nemen als ze net een groot verlies hebben geleden en dat ze na een grote winst meer durven. Ze beschouwen het gewonnen geld als speelgeld. Ze hebben dus bewijs gevonden voor het house money-effect (td: house money is het geld dat je van het casino wint).
De Bondt in een interview met Trends: “Ik heb onlangs (enkele jaren geleden al, td) met enkele collega’s een onderzoek afgerond op basis van gegevens van een Italiaanse private bank, die ik niet bij naam mag noemen. De Italiaanse banken moeten elke maand voor hun klanten berekenen hoeveel risico ze nemen. Ze moeten hun klanten ook waarschuwen als ze bij het beleggen meer risico nemen dan gepast is voor hun profiel. In Italië worden beleggers opgedeeld in zes categorieën, naargelang het risico ze willen nemen. We hebben gezocht naar patronen in die maandelijkse risicoscore. Daaruit blijkt dat beleggers minder geneigd zijn risico te nemen als ze net een groot verlies hebben geleden, en dat ze na een grote winst meer durven. Ze beschouwen het gewonnen geld als speelgeld. We hebben dus bewijs gevonden voor het house money-effect.”
Concreet advies
De Bondt heeft ook concreet advies: beleg in de historische miskleunen of kneusjes van de beurs. Deze theorie werd in 1985 gelanceerd in het prestigieuze wetenschappelijke tijdschrift Journal of Finance.
In het artikel “Does the stock market overreact?“, vergeleek De Bondt – in samenwerking met de Amerikaanse professor Richard Thaler – voor de periode 1933-1980 een portefeuille verliezers met een portefeuille winnaars. Ze stelden een portefeuille samen met 35 aandelen die het er de voorbije drie jaar het slechtst van afbrachten, en vergeleken die met de portefeuille van de primussen over diezelfde periode.
De Bondt en Thaler stelden vast dat de portefeuille met historische verliezers tijdens de drie daaropvolgende jaren de markt met 19,6 procent klopten, terwijl de historische winnaars 5 procent slechter presteerden dan de markt.
De onderzoekers besloten daaruit dat er bij het beleggen een verband bestaat tussen historische en toekomstige koersbewegingen, een conclusie die volledig indruist tegen de efficiëntemarkttheorie, die ervan uitgaat dat de actuele koers van het aandeel los staat van historische elementen.
Het verband dat De Bondt en Thaler vonden, heet mean reversion, de terugkeer van een aandeel naar zijn historische trendgemiddelde na een excessieve koersbeweging. De Bondt waarschuwde nadien wel regelmatig dat zijn techniek enkel werkt voor een voldoende grote portefeuille. Een aantal voormalige mislukkelingen kan immers over de kop gaan en kan bij onvoldoende diversificatie het gemiddelde sterk onderuit halen.
Meer over Financiën
