De Anglicaanse Kerk lijkt steeds meer terug te komen op plannen om 100 miljoen pond vrij te maken als vorm van herstel voor haar historische banden met de slavenhandel.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het project werd drie jaar geleden aangekondigd, maar zit momenteel muurvast door juridische vragen en groeiende weerstand binnen en buiten de kerk.
De discussie over herstelbetalingen begon nadat onderzoek had uitgewezen dat een historisch investeringsfonds van de Kerk in de 18de eeuw geld had belegd in de South Sea Company, die betrokken was bij de trans-Atlantische slavenhandel. Toenmalig aartsbisschop Justin Welby bood in 2022 daarvoor zijn excuses aan en stelde een fonds van 100 miljoen pond voor.
Twijfels over betrokkenheid
Maar de plannen blijken steeds moeilijker verdedigbaar. Verschillende historici betwisten de omvang van de financiële betrokkenheid van de Kerk bij de slavenhandel. Daarnaast wijzen tegenstanders erop dat de slachtoffers en verantwoordelijken al generaties overleden zijn en dat het geld volgens hen beter besteed wordt aan kerken die vandaag kampen met financiële problemen.
Politiek debat over herstelbetalingen
Ook politici mengen zich in het debat. Een groep Britse parlementsleden riep eerder dit jaar op om het project volledig te schrappen. Volgens hen zijn kerkelijke fondsen bedoeld voor het onderhoud van parochies en de ondersteuning van geestelijken, niet voor herstelprogramma’s rond historische gebeurtenissen.
Hoewel voorstanders blijven benadrukken dat de Kerk verantwoordelijkheid moet nemen voor haar verleden, lijkt het enthousiasme voor grootschalige herstelbetalingen af te nemen. Niet alleen binnen de kerk is het maatschappelijk debat daarrond de afgelopen jaren sterk verschoven.
Meer over herstelbetalingen
Geef een mens een vis en hij komt terug om meer vis…. generaties lang.
Herstelbetalingen zijn complete waanzin. Iedere betrokkene is al 150jaar dood. En zo kan je tot de absurde situatie komen dat afstammelingen van slaven gaan betalen aan de nakomelingen van slavenhandelaars in Afrika.