Het rechtse, Franse mediakanaal Livre Noir maakte een reportage over het Belgische Molenbeek. Het beeld van de Brusselse gemeente is weinig rooskleurig. Islamisten lijken er de overhand te hebben. YouTube censureerde de reportage.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Molenbeek heeft al langer een zekere reputatie. De Franse Midden-Oostenkenner Bernard Rougier spreekt van “het ideale islamistische ecosysteem”. Volgens de journalisten van Livre Noir is het “een symbool van verloren gebied voor de westerse beschaving, ten voordele van een salafisme dat nog altijd aan terrein lijkt te winnen”.
In Frankrijk is Molenbeek onlosmakelijk verbonden met islamistisch terrorisme. Heel wat jihadi’s die hun aanslagen pleegden in Parijs en Brussel kwamen uit de stad. De terrorist Salah Abdeslam vond er zelfs nadien onderdak. 40 procent van de bevolking is er moslim en een groot deel van hen behoort tot de radicale strekking. Na de aanslagen van 22 maart 2016 beloofde toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) om “Molenbeek op te kuisen”. Dat lijkt echter niet helemaal gelukt te zijn, integendeel zelfs.
Zo toont de documentaire een salafistische bendeleider die bedreigingen uit en geweld gebruikt tegen vrouwen die de “pech hebben blank te zijn, geen moslim of niet gesluierd”. Volgens de documentairemakers is de omvolking in Molenbeek een voldongen feit. Aanleiding voor de reportage is een e-mail van een vrouw die er woont en aangeeft hoe erg de situatie voor haar is. Volgens haar is er niemand in de Belgische politiek of in de media die durft praten over hoe erg het gesteld is in Molenbeek. Ze meent dat men dat in Frankrijk wel durft doen.
Het ergst voor moslims
Het betreft Nathalie, een blanke, autochtone vrouw die niet meer ongesluierd buiten durft komen. Ze draagt een hoofddoek wanneer ze haar huis verlaat om niet meer lastiggevallen te worden. Ze getuigt hoe ze fysiek werd aangevallen door bepaalde mensen. Wanneer ze gaat winkelen zonder hoofddoek, rekent men haar meer aan. “Er is de prijs voor Arabieren, er is de prijs voor mensen uit het Midden-Oosten en er is de prijs voor blanken.” Maar veel erger is de behandeling die niet-islamistische allochtonen krijgen. Een Marokkaanse vrouw die anoniem wil blijven, is ten einde raad omwille van alles wat ze al heeft meegemaakt.
Een andere vrouw die getuigt in de reportage is Fadila Maaroufi. Ze is directrice van het Observatorium voor Fundamentalisme in Brussel en kreeg in het verleden al doodsbedreigingen omwille van haar werk. Maaroufi is zelf van Marokkaanse komaf en is verstoten door haar familie. Ze spreekt over het Brusselse Kalifaat, in plaats van Brussel Hoofdstad.
(Lees verder onder de tweet.)
Ook hier radicale boekenwinkels
Maaroufi toont de realiteit van het leven in Molenbeek. Zo duiken er, net als in Roubaix, islamistische boekenwinkels op waar werken te vinden zijn die uitleggen hoe een vrouw zich moet gedragen, hoe een man zijn vrouw moet opvoeden, hoe je punten kan verdienen om naar de hemel te gaan en hoe je hekserij kan genezen. Zelf is Maaroufi een allochtoon van de derde generatie. Ze merkt dat de generatie van haar ouders veel minder problemen had met salafisme, en dat het nu veel erger is geworden. Veel moskeeën zouden heel radicale ideeën verkondigen, zo vertelt ze. Ze verkondigen dat kinderen niet zomaar kunnen spelen met poppen en dat je beter niet naar muziek luistert.
Maaroufi stelt vast dat er veel politie op straat loopt en dat het uiterlijk vertoon is aangepast, maar in besloten kring is de radicalisering volgens haar alleen maar toegenomen. Men kijkt er neer op ongelovigen of kafirs die varkens genoemd worden en doodsbedreigingen ontvangen. Ze toont een bericht van een man: “Je bent geen echte Belg, ondanks wat men je wil doen geloven, ondanks je kunstjes en ondanks je steun aan de criminele Joden. Ik wens je een trage en pijnlijke dood toe.” Daarbij voegt hij een filmpje van een executie. “Ze leggen me uit wat me wacht”, weet ze.
(Lees verder onder de tweet.)
Samenwerken
De documentairemakers trekken ook naar Alexandre del Valle, onderzoeker en expert over de materie. Hij beschrijft hoe de niet-jihadistische strekking van het islamisme zich de strategie heeft toegeëigend om de autochtone bevolking van Europa niet te veel te storen. “De gedwongen bekering tot de islam is pas voor een latere fase, wanneer het kalifaat is geïnstalleerd.” Nu werkt men aan wat Del Valle “micro-emiraten en micro-kalifaten” noemt. Dat zijn zones waar de islamistische gemeenschap de controle over heeft en waar de islamitische gemeenschap het eerste slachtoffer wordt.
Meer nog, christenen of zelfs activisten van de LGBTQIA+-gemeenschap krijgen niet veel tegenstand. Ze werken er zelfs mee samen onder het mom van keuzevrijheid. Moslims kunnen dan kiezen voor de sharia of de hoofddoek, net zoals andere groepen kiezen voor hun eigen levensstijl. Op die manier kunnen de radicalen de algemene islamitische gemeenschap in een extremistisch kader dwingen. Moslims die hier weerwerk tegen bieden, lijden voorlopig het zwaarst onder het regime van de salafisten.
De reportagemakers zijn dan ook duidelijk over de situatie. “We stellen ons geen vragen meer bij de ‘grand replacement’ (omvolking, red.), we vragen ons af wat de consequenties zullen zijn.” Livre Noir bracht eerder al documentaires uit over hoe in bepaalde kringen gereageerd werd op Eric Zemmour en over de situatie in Marseille. Die afleveringen staan integraal online. De aflevering over Molenbeek werd echter gecensureerd door YouTube, tot ontsteltenis van de journalisten. Enkel betalende leden kunnen de documentaire momenteel online bekijken.
Deze huidige 70+er ging heel lang geleden naar de “Vaartkapoen”, concert zaal te “Ruisseau-du-Moulin” Autochtonofobe vijandigheid was toen al schering en inslag op straat. Ter hoogte van de “Avenue Leopold 2” ben ik veel later eens overvallen toen ik van mijn werk kwam, door “jongeren” (ge weet wel !) die me beroofden, met een stiletto bedreigden onder het scanderen van autochtonofoob racistische verwijten op rijm, dus niet ter plekke uitgevonden ; “salaud-pâlot” en “connard-Pied Noir”, niet in het Berbers of Arabisch want dan zou ik het me niet aangetrokken hebben. Ze pikten het geld uit mijn portefeuille en ik vroeg mijn documenten terug. Ze wilden ze wel geven, maar toen kwam er claxonerend een taxi aangereden die hen verjoeg ,met mijn documenten. Een allochtone taxichauffeur stapte uit en zei me “Mais, monsieur ce sont quand mêmes des jeunes” ! Ge weet gij het dan al wel zeker !
Ondertussen deelt de Staatssecretaris voor gendergelijkheid, gelijke kansen en diversiteit van België, Sarah Schiltz, 500.000 euro uit aan “projecten” tegen racisme. Je mag drie keer raden naar welke gemeenschap dat geld gaat.
onze woke journalisten en politiekers hebben daar geen last van en zeker de linkse niet,die wonen in lasne of in een Vlaamse randgemeente.Poetin heeft ergens gelijk,hij wil geen Westerse inmenging in zijn land,wij daarentegen laten ons omvolken in naam van de “islamdemocratie”.De huidige vorm van democratie betekent ons einde,maar niemand wil het zien en zij die het beseffen worden in een cordon gestoken of worden gehaat,zoals kale michel zei”je hais la NVA”.En wij,NVA-ers,zijn in de val gelopen.
Wanneer permissiviteit politiek-correct verkleed wordt als vermeende “verdraagzaamheid” (sic) vallen er bittere woke vruchten van de PoCo-boom…