De European Broadcasting Union (EBU) heeft nieuwe richtlijnen opgesteld om vrouwen bij atletiekwedstrijden op een respectvollere manier in beeld te brengen. Het doel is te voorkomen dat atletes in ongepaste houdingen in beeld komen, zo luidde de mededeling.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Concreet: sprintsters in startpositie met het achterwerk omhoog, mogen niet langer achterwaarts in de poep gefotografeerd worden en een wijdbeense verspringster mag niet langer vanuit kikkerperspectief in beeld worden gebracht.
‘Beauty is in the eye of the beholder’ is de Engelse uitdrukking. Die geldt niet alleen voor schoonheid, maar duidelijk ook voor vetzakkerij, want – ik spreek hier uiteraard alleen voor mezelf – ik heb me nog nooit tijdens het polsstokspringen van de dames op zondige gedachten kunnen betrappen, en zeker al niet bij het kogelstoten of hamerslingeren, waar het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke atleten vaak onduidelijk is, voornamelijk in de vervlogen tijden van de DDR en de Sovjet-Unie, toen iedereen aan de steroïden zat.
Niet langer seksualiseren
Ik meen me te herinneren dat het vooral de Amerikaanse sprintster Florence Griffith was die eind jaren 1980 van de atletiekpiste een modeshow maakte met hoog uitgesneden pakjes en opvallend kleurrijk gelakte nagels. Bij mijn weten was dat niet op vraag van cameramannen of persfotografen, die nu volgens de EBU niet minder dan een stelletje vuige voyeurs zijn. Deze nieuwe preutsheid ligt volledig in de lijn van de bedekkingswoede via de hijab, de chador en de boerka, en bewijst hoe snel een samenleving seksualiseert door zogenaamd net niet te willen seksualiseren.
Het doet me ook denken aan de mythe die verteld werd over de Engelse koningin Victoria, die de ranke poten van tafels en stoelen met stof zou laten bedekken hebben omdat de vorm ervan wellustige gevoelens zou kunnen opwekken bij de mannelijke gasten. Of het ‘handjes boven de lakens’-bevel in katholieke internaten voor kinderen die nog geen idee hadden wat ze in godsnaam met die handen ónder de lakens zouden doen. Maar de paters wisten dat in hun fantasie maar al te goed.
De EBU die hier ongevraagd ingrijpt op een onbestaand probleem, zoals het hoort bij ambtenaren met te veel tijd, coördineert ook het Eurovisiesongfestival – u weet wel, dat festival van de goede smaak waar nooit seksuele dubbelzinnigheden worden getolereerd. Het is wachten op het moment dat de EBU ook de optredende transseksuelen bij het Eurovisiesongfestival, stijl Conchita Wurst, de pluimen uit het achterste trekt en vervolgens in een boerka gaat hijsen om ook de conservatievere kijker niet voor het hoofd te stoten.
Meer satire
