Jinnih Beels, het barbertje met een grote mond, moet hangen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Bij de socialisten is ‘nuchter’ en luid je mening geven over politieke kwesties buiten de partijlijn erger dan met een stuk in je kraag racistische, seksistische en bodyshamingpraat lallen of 112 verkeersboetes ontduiken. Dat lijkt de boodschap die Vooruit uitdraagt. Dictatoriale particratie ten top. De wil van de grote leider volgen of de guillotine.
Context
- In een persmededeling meldt Vooruit dat het de samenwerking met Jinnih Beels stopzet.
- De partijtop vraagt om haar mandaat als provinciaal gedeputeerde terug te geven, maar dat weigert ze voorlopig.
- Vooruit zou een nieuw decreet willen laten stemmen in het Vlaams Parlement, speciaal om Beels uit haar functie te kunnen zetten.
- Beels benadrukt dat verschillende partijgenoten veel meer schade hebben aangericht, maar dat men haar omwille van haar “grote mond” wil kaltstellen.
- “Ik heb geen 112 rijovertredingen op mijn naam staan”, verwijst ze naar Alain Yzermans.
- “Ik ben nooit beschuldigd voor racistische uitspraken”, verwijst ze o.a. naar Conner Rousseau over de Romagemeenschap, voormalig Antwerps schepen Tom Meeuws of Louis Tobback, die asielzoekers vergeleek met “meeuwen die op een stort komen zitten omdat dat makkelijker is dan thuis te vissen of de grond te verbouwen”.
- “Ik heb geen zedenfeiten gepleegd”, kan verwijzen naar affaires waarbij een voormalig Vooruit-medewerker zwijggeld gekregen zou hebben nadat ze werd aangerand door een mannelijke medewerker, de intussen geseponeerde beschuldigingen van zedenfeiten tegen Conner Rousseau en veel eerder Steve Stevaert.
“Ik heb een grote mond. Ik heb afgeweken van de partijlijn en een podcast opgenomen met Tom Van Grieken. Ik heb geen 112 rijovertredingen begaan, ben niet beschuldigd van racisme, heb geen zedenfeiten gepleegd. Maar ik word aan de deur gezet. Waarom?”@BeelsJinnih in #terzaketv pic.twitter.com/QF02qR8atD
— Terzake (@terzaketv) September 28, 2026
Wat met de wil van de kiezer?
Jinnih Beels haalde in Antwerpen veruit de hoogste score voor Vooruit binnen. Ze kreeg 9.296 stemmen op 212.448 kiezers, of 4,3 procent. Haar dichtste achtervolger was minister Caroline Gennez, die tevreden moest zijn met minder dan de helft, namelijk 2,1 procent van de kiezers.
De eerste vraag die we ons moeten stellen, is van democratisch-filosofische aard. In hoeverre stemt een kiezer voor de persoon en in hoeverre voor het partijprogramma of de partijlijn? Daar zijn weinig tot geen fundamentele concrete studies over. In 2023 publiceerde Karolin Soontjens de studie Voters don’t care too much about policy: How politicians conceive of voting motives. Die was gebaseerd op een bevraging van Belgische parlementsleden tussen maart en juni 2018. Daaruit bleek dat slechts 20 procent koos voor de partijlijn en 43 procent voor de kandidaat. De eis van Conner Rousseau richting Beels om haar mandaat terug te geven aan de partij, lijkt volgens politici dus niet te steunen op een electorale realiteit.
Provinciale onbestuurbaarheid
Vandaag kan een provinciaal gedeputeerde niet zomaar door machtszieke partijleiders uit zijn of haar mandaat gezet worden. Dat zint de Trump van Vooruit niet. Dus moet de Vlaamse meerderheid hem slaafs volgen en moeten de parlementsleden de wet aanpassen, zodat hij Beels snel kan ontslaan. Als excuus roept hij de onbestuurbaarheid van de provincie Antwerpen in. Maar vandaag is er geen onbestuurbaarheid vastgesteld. Opvallend genoeg geeft het Provinciedecreet geen kant-en-klare wettelijke definitie van wat ‘structurele onbestuurbaarheid’ precies inhoudt. De Raad van State heeft die wetgevende lacune ingevuld.
Zo blijkt uit het arrest van 31 juli 2014, nr. 228.150, dat het simpelweg verliezen van een meerderheid geen structurele onbestuurbaarheid inhoudt. In het arrest van 16 januari 2015, nr. 229.846, stelt de Raad ook dat structurele onbestuurbaarheid enkel kan worden vastgesteld in de volgende situatie: “In dit licht lijkt er van een ‘structurele onbestuurbaarheid’ alleen sprake te zijn ingeval het bestuur van de gemeente gedurig, duurzaam onmogelijk blijkt, stokt, op zwaarwichtige punten spaak loopt.” Sterker nog: in het arrest van 10 juni 2016, nr. 235.032 (Pepingen), zegt de Raad van State: “Een verloren meerderheid, een dissidente schepen en een korte periode met voorlopige twaalfden volstaan niet wanneer nog concrete oplossingen voorliggen.” Er is dus nog lang geen sprake van structurele onbestuurbaarheid in Antwerpen. Beels werkt voorlopig nog voorbeeldig mee aan een positief beleid van de provincie.
Provinciedecreet
Moet het Provinciedecreet aangepast worden? Neen, want het decreet voorziet nu al in een oplossing voor een eventuele structurele onbestuurbaarheid. Artikel 47bis stelt dat de provincieraad de structurele onbestuurbaarheid van de provincie kan vaststellen. Vervolgens stelt de Vlaamse Regering een bemiddelaar aan. Wanneer die bemiddeling mislukt, kan de provincieraad een procedure inzetten voor de aanstelling van een nieuwe deputatie.
Waarom wil Rousseau dan het Provinciedecreet wijzigen? Omdat conform de huidige wetgeving structurele onbestuurbaarheid moet worden vastgesteld en omdat die vaststelling, zoals hierboven uitgelegd, gemotiveerd en op feiten gebaseerd moet zijn. Bij de constructieve motie van wantrouwen die hij wil invoeren, hoeft het provinciebestuur geen onbestuurbaarheid te motiveren. Het simpelweg vaststellen van een politieke vertrouwensbreuk volstaat dan als motivering.
De keizer van de kiezers
Jinnih Beels maakte zich schuldig aan majesteitsschennis bij King Conner. Wie de omerta doorbreekt, moet als verrader gebrandmerkt en met pek en veren de woestijn ingestuurd worden. Beels haalde haar mandaat bij de kiezer. Wie verkozen wordt, moet zetelen. Verkiezingen zijn geen populariteitstest voor partijvoorzitters, maar hebben het grondwettelijke doel om vertegenwoordigers van het volk aan te duiden. Wie een verkozene vervolgens wil degraderen tot een playmobil in de speeltuin van de politieke nomenklatoera, maakt van het parlement een vazalleninstituut. Jobzekerheid in ruil voor volgzaamheid. En als de wet niet volstaat om een dissident uit de weg te ruimen, past de socialistische Trump, Conner Rousseau, dan maar de wet aan. Zo wordt democratie particratie. De kiezer verdeelt de kaarten, de partijvoorzitter speelt ermee.
Meer over Jinnih Beels
