In een ingezonden brief aan De Standaard stellen een aantal onderzoekers aan Vlaamse hogescholen en universiteiten dat “De Foto van Vlaanderen is genomen met een troebele lens” door de VRT. Ze hebben het dan niet over de kwalijke representativiteit, maar over de richtinggevende vraagstelling en de twijfelachtige methodiek.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
“Een op de tien jongeren vindt dat een man zijn vrouw ‘soms’ mag slaan, bleek uit de Foto van Vlaanderen. Maar wat betekent ‘soms’? Met zulke onzorgvuldige termen krijg je cijfers die te grof zijn om grote conclusies te dragen”, steken de auteurs van wal.
Framing
Ze hekelen dat de studie werd voorgesteld als ‘een brede en betrouwbare weergave van wat Vlamingen denken en voelen’. Het gebruik ervan door de VRT in nieuws, op de radio, op sociale media en in talkshows geeft een aura van feitelijke onderbouwing. De stevige conclusies over jongeren, jonge mannen, migratie, gender, religie en polarisatie, zijn volgens de briefschrijvers te kort door de bocht.
Zo stellen ze bijvoorbeeld dat de vraag “Wil je een moskee in je buurt?” niet eenduidig genoeg zou zijn. “De hetze over de representativiteit van het onderzoek gaat voorbij aan een cruciaal punt: dat sociaalwetenschappelijk surveyonderzoek meer is dan zomaar wat vragen stellen en percentages publiceren”, schrijven de onderzoekers. “Zeker bij gevoelige thema’s als migratie, religie, gender, geweld en identiteit vergt het een zorgvuldige vraagstelling, controleerbare methoden en een terughoudende interpretatie. Net daar schortte het aan bij de Foto van Vlaanderen: de vragen waren vaak intuïtief, ambigu of sturend, terwijl de communicatie erover bijzonder stellig en veralgemenend was.”
Voor deze docenten zijn zowel de VRT als Profacts “duidelijk gezakt voor het examen”. Door het rapport niet te delen, maakte de VRT dit alles nog erger. De keuzes in vraagstelling, categorieën, context en antwoordmogelijkheden bepaalden volgens hen de uitkomst.
Dit kwam omdat de VRT blijkbaar bewust elke case die ze de respondenten voorlegden lieten vertrekken vanuit een conflictpositie. “Dat is methodologisch richtinggevend. Je meet dan niet alleen attitudes tegenover diversiteit, maar ook weerstand tegen verandering, onzekerheid over sociale normen, irritatie over opgelegde taal, buurtgevoeligheden of algemene conflictbereidheid.”
Als docenten vertellen ze dat sociaalwetenschappelijk onderzoek die effecten juist probeert evenwichtig te houden. “Ook de vraag over mannen die hun vrouw slaan, illustreert dit probleem. De antwoordcategorie ‘mag soms’ zet de deur wijd open. Wat betekent ‘soms’?” De VRT zette een onduidelijke ‘soms’ in de vraagstelling, om een zo hard mogelijke maatschappelijke conclusie te kunnen krijgen.
Meer over de Foto van Vlaanderen
Te koop wegens zinloze uitbating: immobiliënproject aan de Reyerslaan. Geschikt als asielcentrum. Perfect gelegen en de betonstructuur kan het enkele jaren volhouden.