Enkele weken geleden schrapte het VN-klimaatpanel de meest negatieve scenario’s over de gevolgen van klimaatverandering, omdat die onrealistisch zijn geworden.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Objectief bekeken is dat de belangrijkste wending in het klimaatdebat van de laatste decennia, maar bij de pers – nochtans altijd zeer aandachtig voor klimaatrampen en doemscenario’s – botste dit heuglijke nieuws op een muur van stilte. Merkwaardig toch? Als het over ideologische agenda’s in de berichtgeving gaat, is stilzwijgen soms even onthullend als onwaarheid.
Eurosong
De berichtgeving over alles wat met Israël te maken heeft, is eveneens een goed voorbeeld van dat fenomeen, zoals vorige week nogmaals bleek bij iets triviaals als het Eurovisiesongfestival.
De uitslag van de finale werd wel meegedeeld in de journaals, maar vooraf was er zelden zo weinig aandacht voor het evenement. Toch niet voor het muzikale gedeelte. Wel kregen we voortdurend te horen hoe controversieel we het festival moesten vinden nu Israël opnieuw deelnam, tot groot ongenoegen van de pers en van de pro-Palestijnse deugdpronkers onder de BV’s.
“De Morgen vond het niet nodig dat te vermelden”
Tommy Robinson
Hun ergernis wordt vooral gevoed door de vele punten die de Israëlische inzending telkens krijgt van de tele-stemmers, bij wie de afkeer van Israël blijkbaar minder breed leeft dan in bepaalde mediakringen. Dat vervelende gegeven veroorzaakt een scheur in de matrix van hun parallelle wereld.
Zaterdag vond in Londen een grote betoging plaats onder de slogan ‘Unite the Kingdom’. De deelnemers keerden zich tegen de ongeremde immigratie en tegen het verlies van de Britse identiteit. De schattingen over het aantal aanwezigen lopen uiteen, maar het waren er in ieder geval minstens 100.000.
Berichten om te framen
In de parallelle wereld van de Vlaamse media heeft die massale manifestatie echter niet plaatsgevonden. Geen enkele krant schreef erover. VTM wist er evenmin van. De VRT bracht wel een kort en plichtmatig stukje, maar besteedde in hetzelfde journaal vijf keer meer zendtijd aan de 1.000 pro-Palestijnse betogers in Wenen. Er was trouwens ook ruime aandacht voor Palestijnse muziek en volksdansen. Ik had nooit vermoed dat de VRT zo geïnteresseerd was in volksmuziek en volksdansen.
Bestond er dan geen kans dat deze mars wél het nieuws zou halen? Natuurlijk wel: bij rellen. Of als er voldoende extremisten en marginalen te filmen waren geweest. Voor de oplettende nieuwsconsument kan ook stilte informatief zijn: blijkbaar ging het om een vreedzame en familievriendelijke betoging.
De stilte als leugen
In eigen land trok zaterdag ook de Gay Pride door Brussel. Na afloop werden drie artiesten, onder wie twee dragqueens, aangevallen en mishandeld door een twintigtal ‘Brusselse jongeren’. De Morgen vond het niet nodig dat te vermelden. Sommige andere kranten brachten het incident wel, maar beschikten blijkbaar over geen enkele informatie over het profiel van de daders. Wat een mysterie, alweer. Een even groot mysterie is de vraag tot welke sociologische groep de jongeren behoren die vrijdag in Turnhout een biseksuele leerling hebben opgewacht, vernederd en verwond.
“Wat onvermeld blijft, laat geen sporen na”
Op de Pride was er nog een ander incident. Volgens De Standaard werden 29 mensen opgepakt voor ordeverstoring. De krant meldde dat zij de doorgang van de stoet wilden belemmeren. Homohaat? Dat is een goed voorbeeld van een halve waarheid op het niveau van een leugen. De betrokkenen wilden enkel de doorgang van de N-VA-delegatie blokkeren.
Het zijn voorbeelden uit een periode van slechts enkele dagen, maar de systematiek erachter valt moeilijk te ontkennen. Wanneer het over bepaalde onderwerpen gaat – klimaat, Israël, migratie,… – kan men niet anders dan de nieuwsmedia wantrouwen. Verzwijgen is in dat proces van vertekening even nuttig als liegen. Het is bovendien veel minder gevaarlijk. Een te opvallende leugen kan worden ontmaskerd; wat onvermeld blijft, laat geen sporen na.
Meer over vrijheid van meningsuiting
