Het was de Britse krant The Telegraph die op 30 juni meldde dat “studenten afkomstig uit de blanke arbeidersklasse bijna totaal uitgesloten zijn van diversiteitsbeurzen die door de universiteiten Oxford en Cambridge worden uitgeschreven”. Door een dolgedraaid ideologisch egalitarisme te promoten, hebben deze befaamde Engelse universiteiten nieuwe ongelijkheden gecreëerd of verdiept.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
In 2020 meldde de Franse progressieve krant Le Monde opgewekt dat “Oxford en Cambridge kampioen van de diversiteit zijn”. Deze “tempels van de kennis”, aldus de Franse krant, ontwikkelen “een dynamisch beleid van integratie van zwarte, gemengde en Aziatische studenten”, terwijl Cambridge “gedurende 8 eeuwen zowat hét voorrecht was van een mannelijke en blanke elite”. Op 4 jaar tijd nam het aandeel BME-studenten (Black and minority etnic) toe van 14,5 naar 22,1 procent in 2020. In 2023 steeg het aandeel zelfs naar 27,8 procent.
Een “formidabel systeem”?
Le Monde had bijna de krop in de keel van ontroerde bewondering, maar de Britse krant The Telegraph durft het aan enkele ongemakkelijke waarheden voor de linkse voeten te gooien. “Meer dan een dozijn beurzen en andere financiële steunmiddelen worden door deze universiteit ter beschikking gesteld van studenten op basis van hun etnische oorsprong, er is geen énkele aandacht voor hun sociaaleconomische achtergrond.” De krant buigt zich over een totaal vergeten minderheid in het Verenigd Koninkrijk: de blanke arbeidersklasse.
Blanke arbeiderskinderen beschikken vaak niet over voldoende financiële middelen om aan een universiteit te studeren. En ze beschikken niet over het “juist etnische profiel” op om steun te kunnen rekenen. Het is de ironie van het verhaal, stelt Suella Braverman, voormalig conservatief minister en nu parlementslid voor Reform UK: deze ‘Equality Act’, bedoeld om de meest kwetsbaren in het Engelse schoolsysteem een duwtje in de rug te geven, heeft hen nog méér dan vroeger uitgesloten van het meest kwaliteitsvolle onderwijs in het Verenigd Koninkrijk.
Meer over asiel en migratie
