Ondanks de grote inspanningen van het gevangenispersoneel en investeringen in beveiligingstechnologie, blijft de aanwezigheid van illegale gsm-toestellen in Belgische gevangeniscellen een hardnekkig probleem. Mobiele telefoons zijn niet alleen verboden voorwerpen, maar vormen ook een ernstig veiligheidsrisico.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Parlementslid Kjell Vander Elst (Anders) stelde er onlangs een vraag over aan bevoegd minister van Justitie Annelies Verlinden (cd&v). Er werden volgens de minister gedurende de laatste vijf jaar liefst 1.931 smartphones door het nationale sweeping-team gevonden.
Verlinden: “Cijfers van detecties die lokaal plaatsvonden zijn hierin niet inbegrepen.“ De echte cijfers zijn dus nog veel hoger.
Geen centrale registratie
Er bestaat momenteel nog geen centrale registratie van deze detecties waardoor cijfers per gevangenis niet onmiddellijk kunnen gegeven worden
De beoordeling of een handeling vanwege een gedetineerde tuchtrechtelijk dient vervolgd te worden, behoort tot het appreciatiebevoegdheid van de directeur. Het tuchtdossier maakt deel uit van de individuele dossiers van de gedetineerden en wordt bijgevolg momenteel niet centraal geregistreerd. De minister: “Er dient trouwens ook opgemerkt te worden dat niet toegelaten goederen of voorwerpen niet altijd te linken zijn aan één of meer specifieke gedetineerden omdat zij bijv. in de gemeenschappelijke ruimten gevonden worden.“
Bezoekers
De meest frequente manieren om dergelijke apparatuur binnen te brengen zijn personen als dragers (bezoekers, gedetineerden die terugkomen van een uitgaansvergunning of penitentiair verlof om de voornaamste te noemen).
De minister nog: “We kennen ook het fenomeen van het overgooien waarbij personen van buiten de gevangenis objecten over de buiten muur, richting de wandelingen of de buitenruimten van de gevangenis werpen.“
De detectiepoorten aan de inkom van de gevangenissen zijn een eerste filter op de inkomende en uitgaande bewegingen van personen, maar uiteraard niet feilloos volgens de minister “omwille van de evolutie op gebied van miniaturisatie en de gebruikte materialen waarvan gsm’s zijn gemaakt“. Dat het argument “miniaturisatie” gebruikt wordt als verdediging door de minister, is wel vreemd. Smartphones hebben immers de neiging om steeds groter te worden.
