De afgelopen dagen is er veel commotie rond een Italiëreis waar een 17-jarige leerling zich ontzettend misdroeg en zonder begeleiding werd teruggestuurd naar huis.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Op zich is dat al een behoorlijk uitzonderlijke maatregel, maar het was de reactie van de ouders die veel Vlamingen choqueerde. Ze namen een advocaat onder de arm. Daarbij komt dat de leerling uit een zogenaamde ‘kansengroep’ komt. De mama poseerde in de krant met hoofddoek.
Helletocht voor leerkrachten
Op sociale media regende het getuigenissen hoe schoolreizen een ware helletocht blijken voor de leerkrachten. Stelen, vandalisme, drugsgebruik enzovoort zijn blijkbaar het nieuwe normaal. Sommige reacties waren grof, maar de meeste getuigden van gezond verstand. Maar het viel op dat die reacties bijna allemaal van Vlamingen kwamen.
Nu is baldadig gedrag van tieners niet verbazend. Dat sommige pubers zich een stuk in hun voeten drinken weg van huis, is van alle tijden. Wat niet normaal is, zijn alle vormen van criminaliteit. Om te zwijgen van ronduit schofterig gedrag dat nooit door de school kan en mag getolereerd worden.
Normen en waarden
Ik was zelf altijd een rebel op het college, maar dat is niet hetzelfde als crimineel gedrag vertonen. Iemand met een goede opvoeding overschrijdt bepaalde grenzen niet. Mijn ouders vonden bovendien dat wie zijn gat verbrandt, maar op de blaren moest zitten.
Los van de opvoeding, heeft ook een puber normen en waarden. Een moreel besef. Dat dit soms een leerproces is kan iedereen met gezond verstand perfect begrijpen. “Het leek toen een geinig idee”, hebben veel ouders al gehoord van een puber wanneer ze de vraag stellen: “Waarom in godsnaam deed je dat?”
Problematischer is het wanneer ouders blijkbaar zelf die normen en waarden niet bezitten. Dat wordt dan vergoelijkt door te verwijzen naar de andere cultuur of mentaliteit. In bepaalde tribale gemeenschappen is stelen van andere clans een positieve zaak, omdat de eigen clan er beter van wordt. Binnen de clan stelen zou dan weer wel draconische straffen opleveren.
Tribale maatschappij
Vlaanderen is geen tribale maatschappij, of was het althans nooit. Hier gelden ongeschreven regels en gebruiken die eeuwen meegaan en dit een aangenaam landen maakten om in te leven: fatsoensnormen en gedragsnormen.
De afgelopen decennia is ook binnen die Vlaamse maatschappij een mentaliteit ontstaan dat alles de schuld van een ander is. Gezakt voor een examen? De schuld van de school. Gestraft? De schuld van een ander. Ouders sluiten de rangen binnen hun gezin en verdedigen het onverdedigbare. Desnoods met advocaat.
De vraag is wat vervolgens de boodschap is? Als men de schuld omkeert dan heeft dat twee gevolgen. Ten eerste leert een puber niks van zijn fouten. En laten we wel wezen: elke jongere heeft het voorrecht om zijn eigen stommiteiten te begaan. We gaan ervanuit dat ie er iets van opsteekt. Alleen als daden geen consequenties hebben dan leert ie niks en dan krijg je onhandelbare volwassenen en dat is wel een maatschappelijk probleem.
Ten tweede krijgt de maatschappij de boodschap dat ontoelaatbaar gedrag maar gezien moet worden als vanzelfsprekend of onontkoombaar. En dat je er vooral niets over mag zeggen, als je geen juridische problemen wil met de ouders. Dit is het cynische resultaat. Asociaal gedrag leidt tot een asociale samenleving. Als je dat tenminste nog samenleven kan noemen.
Als derde verzwarende factor, speelt hier de perceptie bij mensen dat dit een gevolg is van de superdiversiteit of de massamigratie. Terecht of onterecht, het toeval wil helaas weer dat de betrokkene net zoals bij het kopschoppen en het terroriseren van andere leerlingen hier telkens uit dezelfde gemeenschap lijkt te komen. Zoiets voedt latent racisme. Geef die verontwaardigde Vlamingen eens ongelijk?
De conclusie is dan dat bepaalde ouders hun kinderen moeten leren opvoeden. Dat is nooit de job van de school. Laat dat opvoeden nu eigenlijk de enige echte taak van ouders zijn: je kinderen opvoeden. Het is de job van mama of papa om boos te zijn, om te kijven en om op de kap van hun pubers te zitten. Zelfs om ze te straffen. Vrienden kan je worden wanneer ze volwassen zijn en je de vruchten van dat vervelende werk van opvoeden kan plukken. Dan kan je misschien zelfs samen op vakantie naar Italië en begint het hele verhaal van voor af aan met de kleinkinderen.
