Hulpverleners bij Opgroeien van de Vlaamse overheid gaan hun boekje te buiten en dit heeft gevolgen omdat jeugdrechters de dienst Jeugdhulp blindelings volgen. Zelfs als persoonlijke meningen van consulenten niets meer of minder blijken dan karaktermoord. Bovendien lijken persoonlijke relaties tussen hulpverleners en jeugdrechters nare gevolgen te hebben voor ouders en kinderen in noodsituaties zoals pedofilie of incest.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De redactie van PAL kwam in het bezit van een aantal brieven van een huisarts aan de procureur des Konings van Antwerpen Franky De Keyzer. Al in de eerste brief lichtte de huisarts de procureur des Konings in over een driejarig meisje dat door de biologische vader seksueel misbruikt werd. Die huisarts vroeg de noodtoestand. Latere brieven door die huisarts en andere artsen volgden.
Alles draait rond een karaktermoord op de moeder door een consulente van Jeugdhulp van het Vlaamse Agentschap Opgroeien. Daardoor kreeg de moeder een contactverbod met haar dochtertje. Het is een complex dossier dus beperken we ons tot één reeks van oorzaken en gevolgen van de rol van Jeugdhulp en de consulente van Opgroeien in dit dossier. Die consulente werkt voor Opgroeien voor de jeugdrechtbank van Antwerpen.
Dit relaas heb ik uitsluitend gebaseerd op documenten in het bezit van de redactie. Stukken die elk detail staven.
Context van seksueel misbruik en plicht arts
Allereerst de context. In een brief aan de procureur des Konings Franky De Keyzer meldde de huisarts van een driejarig meisje het volgende: dat de patiënt zich in kritieke noodtoestand bevindt. “Ik zelf, zag patiënte X op consultatie op 14/08/2024, ze zat met mij alleen in het kabinet en aldaar heeft X haar verhaal gedaan, een verhaal met een verontrustend karakter, seksueel grensoverschrijdend gedrag en handelingen, door haar vader ten aanzien van minderjarige X gesteld.”
De huisarts schreef “moet ik mij noodgedwongen richten tot de procureur des Konings te Antwerpen Afdeling Antwerpen, gerechtsgebouw, dhr. Franky DE KEYZER”. “Heden ontvangt moeder Y, na NIET uitgenodigd te zijn geworden op de kabinetszitting datum 09/09/2024 een beschikking, die NIET strookt met de aantoonbare werkelijkheid, noch met het verhaal dat patiënte minderjarige X mij op 14/08/2024 heeft toevertrouwd en waar ik stappen voor heb ondernomen, maar hier geen gevolg aan werd gegeven.”
“Mijn plicht als arts alsook mijn verantwoordelijkheid in dit dossier voor patiënte X is de noodtoestand uitroepen ten aanzien van de minderjarige X”. Conform art 29 van de code der artsen. Dat was in 2024.
Toestand kind van zes heel slecht
In 2026 stuurt het CLB een alarmerende brief naar de ouders. De paramedische medewerkers van het CLB weten blijkbaar niet dat de moeder contactverbod heeft gekregen van de jeugdrechter en dat X is toegewezen aan de biologische vader die volgens de huisarts de seksuele misbruiker is. In die brief staat dat de ondertussen zesjarige X niet groeit, vermagerd is, het zicht in één oog verslechtert en er zit een resultaat van een bloedonderzoek bij dat ronduit onrustwekkend is.
De vraag is nu hoe is het zover kunnen komen? En die vraagt leidt naar Justitie, maar vooral naar één consulent hulpverlener van Opgroeien bij de Sociale Dienst Jeugdrechtbank Antwerpen. Een consulente die in een e-mail aan de moeder over de beschikking van de toewijzing van X aan de biologische vader en het contactverbod voor de moeder bekend maakte letterlijk schreef: “Want we vinden het belangrijk dat jij in het leven van X kan blijven”. (e-mail 9/9/2024).
Fictieve diagnoses influisteren bij de jeugdrechter
Dezelfde consulente van agentschap opgroeien diagnosticeerde de moeder als lijdend aan Münchhausen by proxy. Volgens de beschikking van de jeugdrechter heeft de consulente dat laatste gezegd tijdens een kabinetszitting. Deze psychische ziekte komt eigenlijk bijna alleen in Amerikaanse tv-feuilletons voor. Münchausen komt bij ongeveer 0,5 op 100.000 mensen voor, volgens een schatting door een arts van Kindermishandeling Brussel. Er zijn 2,1 miljoen kinderen onder 16 in België. Het zou voor het hele land dus gaan om maximaal 10,5 gevallen in totaal.
De berekening van de frequentie van Münchhausen by proxy is in het slechtste geval (worst case scenario). Als elk kind enig kind zou zijn en er evenveel ouders als kinderen zijn. In de praktijk is het dus veel lager dan 10,5 gevallen in heel België. Toch meldt het Vlaams Agentschap Opgroeien dat het 60 keer voorkomt in Vlaanderen.
“De consulente heeft een professionele bachelor in de psychologie en is dus niet geplaatst om een diagnose te doen.”
Dezelfde consulente bleek ook nog in een e-mail aan de jeugdrechter een contactverbod voor de grootouders gevraagd te hebben en via e-mail van die rechter bekomen te hebben. De jeugdrechter vroeg zelfs om “de betrokkenen in te lichten”. Dat deed ze niet en dit leidde tot de arrestatie van de grootouders op de grootouderdag (zie artikel).
Ethisch zeer laakbaar gedrag consulente bij Opgroeien
De vraag is natuurlijk of die “diagnose” door de consulente ethisch verantwoord was. In de databank van de Psychologencommissie komt Eloïse van der Meijden niet voor. Bij de databank van de Vlaamse vereniging van klinisch psychologen al evenmin. Ze beschikt evenmin over een visum van de FOD Volksgezondheid.
Van der Meijden is ondertussen afgestudeerd als master in de criminologie aan de VUB op een thesis over incest tussen broers en zussen. Ten tijde van haar uitspraken bij de rechter beschikte ze enkel over een diploma van professionele bachelor psychologie. Een hogeschooldiploma.
Ethisch stelt zich een probleem. De deontologie stelt dat klinische psychologen geen oordeel geven als ze patiënt niet onderzocht hebben en die daarvoor geen toestemming gaf. Dat heet informed consent. Enkel een psychiater mag trouwens diagnose stellen, want die is een arts.
De consulente als professionele bachelor in de psychologie is dus niet geplaatst dit te doen. En iedereen kan dat lezen in het standaardwerk door Karel Soudijn: Ethische codes voor psychologen (Uitgeverij Nieuwezijds, Amsterdam, 2015). Wanneer Soudijn over beroepsethiek bij (of voor) psychologen praat, luisteren zijn collega’s (meestal). De eminence grise van de beroepsethiek is categoriek: Het is een basisprincipe dat geen psychologische diagnoses of analyses gemaakt worden zonder de informed consent van de cliënt. De psycholoog mag zijn deskundigheid niet buiten een specifieke context gebruiken als argument of om geloofwaardigheid te claimen. De psycholoog velt geen oordelen over personen die niet door hem onderzocht of behandeld zijn. De psycholoog brengt geen gegevens naar buiten over de cliënt enzovoort.
Het aantal overtreden regels in dit kleine voorbeeld is hallucinant. 1) codes qua deskundigheid, 2) codes qua respect, 3) codes qua integriteit en 4) codes qua verantwoordelijkheid. Elk van de voorbeelden die Soudijn aanhaalde.
De huisarts stelt uitdrukkelijk hetzelfde in haar eerste brief aan de procureur des Konings: “Deze medische diagnose ‘Munchhausen by Proxy’ werd NOOIT door een arts vastgesteld, en patiënte mevrouw Y kent geen enkele psychiatrische stoornis.”
Rechterlijke dwaling en voortdurend misbruik kleuter door overmoed consulente?
Niettemin volgde de jeugdrechter de fictieve diagnose en wees het misbruikte kind toe aan de vermeende misbruiker. De moeder kreeg een contactverbod.
Dezelfde jeugdrechter is toevallig ook professor aan de universiteit en de promotor van de consulente bij Opgroeien die op dat moment nog niet afgestudeerd was.
Volgens de huisarts in haar brief aan de procureur des Konings is hier een verklaring voor: “Wat ik tot mijn spijt als arts moet vaststellen is dat er met opzet door valse aantijgingen een smaadcampagne wordt opgezet tegenover mijn patiënten, moeder en kind en maternale grootouders.”
Het volgende deel van dit dossier over Opgroeien zal in de loop van volgende week verschijnen.
