Dat het bepalen of voorspellen van de elektriciteitsprijs niet evident is, weet ondertussen elke Vlaming. Minister Hans Bonte (Vooruit) is in Vlaanderen bevoegd voor energie. In het Vlaams parlement gaf hij onlangs een interessante en tegelijk onthutsende uitleg hierover.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Steeds meer gezinnen en huurders kiezen immers bewust voor 100 procent groene stroom, vaak lokaal geproduceerd, in de verwachting zo niet alleen bij te dragen aan de energietransitie, maar ook meer stabiliteit te krijgen in hun energiekosten. Toch blijkt in de praktijk dat zelfs deze contracten onderhevig zijn aan stijgende prijzen. Het is de terechte vaststelling van M’Hamed Kasmi (Team Fouad Ahidar).
Merit-order
De elektriciteitsprijs wordt volgens Bonte bepaald binnen een geïntegreerde Europese groothandelsmarkt. Die markt werkt volgens marginale prijszetting of de “merit-order”. Dat is een biedsysteem waarbij elektriciteitscentrales worden ingezet van laag naar hoog op basis van hun marginale productiekost, totdat de vraag is gedekt. Bonte: “De duurste productiecentrale die nodig is om aan de vraag te voldoen, bepaalt de marktprijs voor alle geproduceerde elektriciteit, ongeacht de lagere kosten van andere centrales.“
In de realiteit zijn gascentrales vaak de duurste opererende centrales. Hun productiekost wordt doorgaans bepaald door de grondstofkost van aardgas en de prijs van de uitstoot van CO2.
Bonte nog: “Volatiele Europese gasprijzen bepalen hierdoor regelmatig de elektriciteitsprijs. De Europese importafhankelijkheid van gas, gekoppeld aan geopolitieke spanningen, resulteren in stijgende Europese gasprijzen en zo ook stijgende elektriciteitsprijzen.“
Hiernaast is het volgens Bonte belangrijk te vermelden dat wanneer er een contract afgesloten wordt voor 100 procent lokaal geproduceerde groene stroom, dit niet wil zeggen dat de burger daadwerkelijk elk moment beleverd wordt met zulke stroom. De minister tot slot: “De leverancier engageert zich eerder om, op het niveau van zijn gehele portefeuille, jaarlijks een energievolume aan te kopen of te produceren dat daadwerkelijk lokaal geproduceerd en van hernieuwbare afkomst is.“
Als politici dit weten, waarom doen ze er dan niets aan? Of zijn het hun bevriende bedrijven en personen die rijk kunnen worden op de kap van de bevolking? Maar het eeuwige excuus wordt weer gebruikt:’Het moet van de EU’.