Het was vrijdagavond een verademing om de Rode Duivels bezig te zien na de chaos van het WK. We mochten het uiteindelijk een redelijk geslaagd WK noemen ondanks de capriolen van onze selectieheer Rudi Garcia. Maar met Mark van Bommel verwacht ik toch net iets meer stabiliteit en duidelijkheid.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Met Italië als tegenstander was het meteen een opener die kon tellen. Ik had al een goed gevoel bij de selectie van de bondscoach en ook de opstelling kon mij best bekoren.
Rendement en overzicht
Het was Mika Godts die het meest kon bekoren. Zijn sterke eerste helft mocht Godts bekronen met zijn eerste doelpunt voor de Rode Duivels. Daarna was ook Lukebakio trefzeker en zo kregen we toch twee mooie doelpunten te zien.
Wat die laatste betreft, is één ding duidelijk. De concurrentie op de flanken is enorm groot als iedereen beschikbaar is.
Normaal is Doku de nieuwe ster. Hij heeft al meermaals flitsen van grote klasse laten zien. Maar het rendement en de visie die Godts vrijdag op de mat legde, moesten we het hele WK bij Doku missen.
Snelle voeten hebben ze allebei. Het zijn vooral Godts’ overzicht en de veel snellere balcirculatie die meteen rendeerden.
Het hele elftal zette ook hoger druk en gaf de Italianen weinig tijd om te voetballen of om echt in de wedstrijd te komen. Het werd dan ook een oververdiende zege voor de Rode Duivels.
Het duurste plekje
Het enige waarbij ik nog wel op mijn honger bleef zitten, is de positie van diepe spits. Ik zie De Ketelaere niet als een echte diepe spits. CDK komt daar naar mijn mening ook niet helemaal tot zijn recht, ondanks het feit dat ik hem toch een heel goede voetballer vind.
Het is het duurste plekje in de ploeg en logischerwijs dan ook het moeilijkste. Lange tijd leek Lukaku daar een vaste waarde. Maar hij is nog steeds niet helemaal fit en lijkt steeds meer moeite te hebben om zijn vorm terug te vinden.
Zelf zou ik Fernandez-Pardo daar graag eens zien spelen, aangezien hij bij Lille ook op die positie speelde. Maar over het algemeen is het een meer dan geslaagde start voor Mark van Bommel en de Rode Duivels in de Nations League.
Frankrijk als waardemeter
Italië is dan misschien niet meer het grote voetballand van weleer, toch blijft het een elftal met heel veel kwaliteiten. Met Frankrijk krijgen de Rode Duivels maandag een nog iets groter kaliber voor de kiezen. Dat wordt een mooie waardemeter voor de spelers én de bondscoach.
Als ze de lijn van de wedstrijd tegen Italië kunnen doortrekken, staan er nog mooie tijden te wachten voor dit nationale elftal.
Ik hou in elk geval een enorm goed gevoel over aan het debuut van de nieuwe bondscoach. De Rode Duivels zijn nog steeds een ploeg die het elk land moeilijk kan maken. Zoveel is duidelijk.
Meer over de Rode Duivels
