De Universiteit Gent heeft een probleem. Bij de samenstelling van de Raad van Bestuur zijn mannelijke kandidaten stilaan in opstand aan het komen. Het twistpunt is dat een aantal plaatsen sowieso voor vrouwen is voorbehouden en vrouwelijke kandidaten bijna zeker zijn van hun zitje. De mannen daarentegen moeten een bikkelharde concurrentiestrijd voeren voor de overgebleven zitjes.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het is een pervers effect van quota. Bij de samenstelling van de onafhankelijke bestuurders in de Raad van Bestuur van de Vlaamse Nutsregulator gebeurde vorig jaar hetzelfde. De vrouwelijk kandidate die door de selectie kwam was zeker van haar plaats en de mannelijke kandidaten waren met meer dan de plaatsjes die het Vlaams Parlement kon toekennen.
Hiërarchische structuur
Bij de UGent gaat het om vier kandidaten voor drie zitjes. Het gaat om de vertegenwoordigers van het Administratief en Technisch Personeel (ATP). Werknemers dus. Het gaat trouwens over belangrijke functies. De Universiteit Gent (UGent) wordt immers bestuurlijk georganiseerd via een hiërarchische structuur met de Raad van Bestuur als hoogste orgaan. Deze raad heeft de volledige bevoegdheid voor strategische beslissingen, zoals missie, visie, begroting en organieke reglementen.
Alle geledingen van de universiteit, met 44.000 studenten in 11 faculteiten hebben recht op vertegenwoordigers. Van de studenten tot het personeel en de docenten. Een verkiezingscommissie leidt alles in goede banen. En die passen regels toe die betrekking hebben op genderevenwicht.
Een kandidate stapte naar de verkiezingscommissie om zich te beklagen over het onfaire gedrag van de mannen. Als vrouw is zij al zeker van een post. Tegen de VRT zei ze: “Sommige mannelijke tegenkandidaten roepen nu op niet voor me te stemmen, het systeem schiet zijn doel voorbij.”
Verloren stem
De UGent benadrukte bij de VRT dat de regels tijdens een lopende campagne niet kunnen veranderen. De logica achter die oproep van de mannen is de volgende. Aangezien ze als vrouw zeker is van haar zitje vragen ze collega’s om te stemmen voor één van hen. In hun ogen is een stem voor de enige vrouw een verloren stem. Hun strijd zal nog altijd dezelfde zijn, maar meer stemmen kunnen in het voordeel van drie van hen zijn. Uiteindelijk zal één van hen naast een zitje grijpen.
De vrouw vreest dat haar geloofwaardigheid hierdoor zal afnemen. “Wat goed bedoeld was om een mannelijke dominantie te doorbreken, werkt nu averechts.” Dit deed de VRT het volgende besluiten: “De tegencampagnes werken de representativiteit tegen én houden zich niet aan de ethische regels van het campagnereglement.”
Pragmatische mannen
De mannen zouden dus onethisch bezig zijn omdat ze proberen zoveel mogelijk stemmen te halen door pragmatisch te zijn en dit van de stemmers te vragen. De regels zijn eenvoudig. Bij de ATP-vertegenwoordiging moet dus minstens 1 van de 3 zitjes door een vrouw ingevuld worden.
Ook bij de studentenvertegenwoordiging is de enige vrouwelijke kandidate al zeker verkozen, zonder dat er één stem is uitgebracht. Op die manier werken quota nu eenmaal. Het heeft een pervers effect. Binnen- en buitenstaanders zullen op deze manier bijna automatisch denken dat elke vrouw die een post krijgt in de Raad van Bestuur, dit aan haar geslacht te danken heeft en niet aan haar representativiteit die door de verkiezingen gegarandeerd zou moeten worden.
Meer over de UGent
