Ik vroeg mijn oudste zoon om inspiratie voor vandaag. “De handsbal van Spanje” zei hij. Ik heb mijn zoon vriendelijk duidelijk gemaakt dat wij geen bleiters zijn. Je wint in alle nederigheid en je verliest met uw hoofd omhoog. Dus ik zal het over iets anders moeten hebben.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Over hoe ik niemand Frankrijk iets in de weg zie leggen naar de wereldtitel. Hoe Argentinië met wonderkind Messi van ieders idool naar het meest uitgespuwde land is gegaan. Mensen geloven graag in complottheorieën en gaan te veel op in dit soort cinema.
Meer potentieel
Elke ploeg in de halve finale heeft die plek verdiend met of zonder discutabele fases. Ik vind dat er twee prachtige halve finales op ons wachten. Ik had ook liefst de Rode Duivels wereldkampioen zien worden. Met onze jeugdopleidingen en begeleiding van de huidige jeugd hebben wij geen stappen maar sprongen gezet. Voor een klein landje hebben wij een meer dan degelijke toevoer van nieuw talent.
Lammens zit misschien even in een dipje. Maar om hem even terug op zijn voeten te zetten wil ik even duidelijk maken dat geen enkel land in doel zulke adelbrieven kan voorleggen. Wanneer je als doelman bij de Rode Duivels zit, ben je van grote klasse. Wereldklasse. Denk aan Pfaff, Preud’homme, Courtois en nu twee jonge gasten met Lammens en Penders. We mogen echt niet klagen. En dan vergat ik Mignolet nog… om Brugge-fans te jennen.
Na jaren met – in mijn ogen – de beste doelman ter wereld te spelen is het niet gemakkelijk om dan in zo een wedstrijd gedropt te worden uit het niks. Dat zorgt voor de daver op het lijf.
Ik kan ook enorm slecht tegen het afbreken van jonge spelers omwille van jeugdzonden uit stress. Of voor wat voor reden ook. Denk gewoon even aan je eigen jeugd en stommiteiten, onzekerheden en flaters…
Wat ik wel begrijp zijn de tranen van spelers als Courtois, De Bruyne en Lukaku. Ze moeten de fakkel doorgeven nadat ze hun natie enorm veel hebben gegeven. Maar het besef dat het niet voor hen zal zijn, is zwaar om te dragen na een carrière om u tegen te zeggen. We moeten eerlijk zijn dat we de laatste twintig jaar zijn verwend door onze Rode Duivels. Velen hadden op voorhand getekend voor een plaats in de kwartfinale tegen Spanje. Maar als je er dan bent, wil je meer en het heeft er lang ingezeten ook.
Alles te verliezen
Nu terug over Frankrijk. Zelden zal er op een WK zo een collectief sterk elftal hebben gestaan. Op elke positie staat er iemand van topniveau en ze hebben wissels van hetzelfde niveau. Dan heb je enkel alles te verliezen en enkel de wereldtitel te winnen. Het is ook de meest overtuigende ploeg van de laatste vier.
Ik vrees dat Spanje sterretjes gaat zien. Ik vind de Spanjaarden niet op hetzelfde niveau zitten. Maar alles is altijd mogelijk.
De wedstrijd van Argentinië tegen Engeland lijkt mij daarom een beetje interessanter. Deze kan alle richtingen uit en geen van beide heeft meer kunnen overtuigen dan de andere. Toch hebben ze de kwaliteiten om er langs twee kanten iets moois van te maken als ze echt voluit spelen om te winnen.
Ik hoop dus vooral op heel veel spektakel en liefst zoveel mogelijk doelpunten. Wat vaststaat is dat deze zomer met het prachtige weer en een WK vol doelpunten en emotie terwijl ook de Tour de France is begonnen voor elke sportliefhebber is om zijn vingers af te lekken. Voor mij is het in elk geval genieten tot en met!
Vandaag ga ik geen blijf weten met mezelf zonder één van beide op tv. Rustdag in de Tour en op het WK. Dan zal het voor de honderdduizendste keer Rapunzel worden denk ik (met mijn kleine dochtertjes die niet van voetbal lijken te houden). Ik begin al uit te kijken naar het EK binnen twee jaar.
Meer over het WK Voetbal
