Op het internet circuleren verschillende verhalen over de ondergrondse kerk in Afghanistan. Wat weten wij en hoe worden de christenen daar bereikt?
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Diverse verhalen doen de ronde op het internet over de situatie van christenen in Afghanistan na de machtsovername van de taliban. Zo melden een aantal bronnen bijvoorbeeld dat Mark Walker, voormalig Republikeins congreslid uit de Verenigde Staten, gezegd zou hebben dat een christelijke Afghaanse man gevild en publiekelijk zou zijn opgehangen door de taliban. Of dit daadwerkelijk gebeurd is, is moeilijk te controleren. Walker zegt dat hij zijn bronnen niet prijs kan geven. Er is ook geen bewijs voor een ander verhaal dat rondgaat waarin beweerd wordt dat 229 christelijke missionarissen ter dood veroordeeld zouden zijn door de taliban.
Wat we wel weten, is dat de machtsovername van de taliban slecht nieuws is voor alle religieuze minderheden in Afghanistan, inclusief christenen. Nadine Maenza, voorzitter van de Commissie voor Internationale Religieuze Vrijheid van de Verenigde Staten (USCIRF), noemt de situatie een nachtmerrie.
De meeste christenen in het land zijn bekeerlingen vanuit de islam, wat hen afvalligen van de religie maakt. Daarop staat de doodstraf. Vanwege die acute dreiging, ook reeds voor de machtsovername van de taliban, opereert de christelijke kerk in Afghanistan vooral ondergronds. Het precieze aantal christenen in het land is daarom moeilijk in te schatten, hoewel er wel een 50-tal gezinnen is dat zich voor de huidige situatie heeft laten registreren als christen. In verschillende islamitische landen staat de religie op de identiteitskaart aangegeven en deze informatie is nu voor de taliban makkelijk te verkrijgen.
Er is een groter aantal christenen in Afghanistan, maar hoeveel meer dat er zijn, is niet duidelijk. Omdat veel mensen door eigen familie, vrienden of de bredere gemeenschap kunnen worden aangegeven, doen christenen in Afghanistan er vaak het zwijgen toe over hun bekering tot Christus. Er zijn berichten dat christenen wordt gevraagd hun telefoons af te staan. Wanneer de taliban daarop een Bijbel-app aantreffen, worden zij ter plaatse gedood.
“Zij zullen de christenen die bekend staan vermoorden en willen angst verspreiden. Christenen vrezen dat hun dochters zullen worden gedwongen te trouwen met een man van de taliban en dat hun kinderen zullen worden gebrainwasht in madrasas. De taliban zullen de eigendommen van christenen in beslag nemen en hun vrouwen ontvoeren. Een man heeft al een brief ontvangen dat zijn huis nu het bezit is van de taliban”, zegt een christelijke man.
Vluchtelingen
Veel landen die aan Afghanistan grenzen, hebben zelf een zeer streng islamitisch bewind. In de Islamitische Republiek Iran bijvoorbeeld woonden er al voor de komst van de taliban in Afghanistan deze maand naar schatting 750.000 Afghaanse vluchtelingen. Er zijn verhalen over intimidatie, geweld en martelingen door de autoriteiten tegen deze vluchtelingen. Een getuige vertelt dat hij nog slechter dan vee werd behandeld in Iran: “De schapen kregen water en eten, zodat ze zouden overleven, maar wij kregen niets.”
Duizenden van hen zijn naar het grensgebied tussen Afghanistan en Iran gebracht in afwachting van deportatie. De vluchtelingen in Iran krijgen weinig kans te integreren in het land en blijven jaren in een uitzichtloze situatie zitten in vluchtelingenkampen. Nadat Iran aanvankelijk een zeer vijandige relatie onderhield met de taliban, zijn de relatie van beide partijen inmiddels aanzienlijk verbeterd. De Iraanse autoriteiten zouden de media in eigen land hebben geadviseerd om een toontje lager te zingen wat betreft hun rapportage over de taliban. Woorden als wreed, beestachtig of crimineel zouden beter niet gebruikt kunnen worden om het regime van de taliban te beschrijven.
Pakistan heeft het leger ingezet aan de buitengrens met Afghanistan om zo te voorkomen dat er nog meer vluchtelingen uit het land hun kant uitkomen. Op het moment geeft het land reeds onderdak aan drie miljoen Afghaanse vluchtelingen vanuit eerdere vluchtelingencrisissen in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw. Anders dan in Iran is het voor vluchtelingen in Pakistan in elk geval mogelijk om op informele wijze, dus niet via officiële registratie, economisch gezien in eigen onderhoud te kunnen voorzien. Ook een groep Afghaanse militairen heeft in Pakistan hun toevlucht gezocht nadat het land in handen viel van de taliban.
Oezbekistan heeft al laten weten dat het land ook niet zit te wachten op vluchtelingen uit Afghanistan. Het land zou reeds in aanloop naar de machtsovername visums weigeren aan Afghaanse vluchtelingen, het gevaar van verspreiding van het coronavirus zou daar volgens Oezbekistan debet aan zijn. Sinds de jaren ’90 al weigert het land echter Afghaanse vluchtelingen. In Oezbekistan zijn ook jihadistische en islamistische groeperingen actief, zoals de Islamitische Beweging Oezbekistan (IMU).
De Russische president Poetin heeft al aangegeven dat het land geen Afghaanse vluchtelingen wil opnemen. De afgelopen maand hebben Oezbekistan, Rusland en Tadzjikistan gezamenlijk hun grenzen verstevigd om vluchtelingen te kunnen weren uit Afghanistan. Turkije heeft in juli reeds ongeveer 1.500 vluchtelingen gearresteerd nabij de grens met Iran. Onder hen zaten ook elf mensensmokkelaars. De Turkse president Erdogan gaf al eerder aan dat Turkije geen problemen heeft met de ideologie van de Taliban. Het land zelf is al vanaf april bezig met dagelijkse bombardementen en luchtaanvallen in buurlanden Irak en Syrië, in de gewapende strijd met de Koerdische PKK.
Omdat christenen in het merendeel van de landen die grenzen aan Afghanistan worden vervolgd, is het haast onmogelijk dat christelijke families uit Afghanistan in deze landen succesvol asiel zouden kunnen aanvragen of veilig daarbinnen zouden kunnen doorreizen. Te meer omdat zij afvalligen vanuit de islam zijn, waar de omringende landen zoals Turkije, Pakistan en Iran, ook zeer hard in eigen land tegen optreden. Een aantal hulporganisaties is nog aanwezig in Afghanistan, maar voor christenen blijft het extreem moeilijk voor hun geloof uit te komen, zeker bij Westerse hulporganisaties die religieuze vervolging vaak niet voldoende in overweging nemen.
