Europese landen hebben in de maand juli geen nieuwe militaire steun meer beloofd aan Oekraïne. Het is de eerste keer dat dit gebeurt sinds de Russische inval in februari. Nochtans maken de wapens uit het Westen een groot verschil op het terrein.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De vaststelling komt uit onderzoek van het Kiel Institute for the World Economy, een Duitse denktank. Vooral bij de grote EU-landen zoals Duitsland, Frankrijk en Italië vielen de beloftes weg. Omgekeerd is de kloof tussen beloofde steun en daadwerkelijk gegeven steun verkleind. Het Kiel Institute stelt vast dat tussen 2 juli en 3 augustus Oekraïne slechts ongeveer 1,5 miljard steun beloofd kreeg. Het overgrote deel kwam daarbij uit één land, Noorwegen, dat geen lid is van de EU.
Christoph Trebesh, hoofd onderzoek bij de denktank en verantwoordelijke voor de Ukraine Support Tracker, die de steun voor het aangevallen land bijhoudt, wijst daarbij op het feit dat op dit moment de eerder beloofde wapens en wapensystemen wel Oekraïne bereiken. Toch is hij kritisch: “Zowel de financiële als de militaire hulp zijn minder dan wat Oekraïne nodig heeft. Het blijft ook aan de lage kant in vergelijking met wat donors soms bijeenbrengen bij crissisen in eigen land.”
Vooral de Angelsaksische landen blijken betrouwbare bondgenoten, maar EU-landen laten de zaken blijkbaar aanslepen. “De Europese Commissie wil meer en regelmatigere hulp sturen naar Oekraïne, maar er is vaak vertraging in de implementatie van dergelijke initiatieven op het niveau van de lidstaten. Dit terwijl voor het land in oorlog de grootte en de voorspelbaarheid van externe steun van levensbelang is”, aldus Trebesh.
Militaire steun beperkt
In het rapport zelf staan de cijfers in meer detail. Daarbij valt het op heel wat landen vooral financiële steun geven, en de militaire steun eerder beperkt is. Uitzondering hierop is Amerika, die wel over een groot arsenaal wapens beschikt die Oekraïne kan gebruiken om zichzelf te verdedigen tegen de agressor. België geeft vooral via de EU, met programma’s zoals de MFA, EPF en EIB. Bilateraal, rechtstreeks van België naar Oekraïne, is het aandeel veel kleiner. Ook het aantal wapens die België kon leveren is eerder beperkt.
Christopher Trebesch benadrukt dat Oekraïne momenteel raketlanceerders en howitzers nodig heeft om zichzelf te verdedigen. Internationale bondgenoten beloofden er wel, al zijn zelfs die beloofde wapens niet voldoende. Het aantal geleverde wapens blijft bovendien daar nog eens een stuk onder. Daartegenover staat nog eens dat Rusland van bij het begin al een veel grotere voorraad had.
Financiële blijft achter
Het hoofd onderzoek geeft daarbij mee dat zelfs de financiële steun te traag uitbetaald wordt aan Oekraïne om het budget te stabileseren op korte en middellange termijn. “Wat nodig is, zijn vooral subsidies die volgens een betrouwbaar schema worden uitbetaald. Alleen dan zal de regering in Kiev haar begroting kunnen plannen. Internationale donorconferenties richten zich steeds meer op wederopbouwprogramma’s voor Oekraïne. Hoewel deze belangrijk zijn, moet het land eerst in staat zijn om de meest dringende huidige behoeften aan te pakken”, zegt Trebesch.
Volgens Trebesh is er een gebrek aan internationale coördinatie. “Het Westen, en de EU in het bijzonder, zou een centraal planningsbureau voor bijstand aan Oekraïne moeten oprichten, zodat de toezeggingen aan het land worden gecoördineerd en dus door de regering in Kiev kunnen worden gepland. Momenteel overheerst een nationale aanpak. Voor zowel militaire als budgettaire planning heeft de regering van Oekraïne echter een betrouwbaar tijdschema nodig voor wanneer de steun het land zal bereiken.”
Lees ook:
Het beste zou zijn dat het Westen stopt met militaire steun aan Oekraïne en aandringt op vredesonderhandelingen. Een verdere escalatie van deze oorlog moet absoluut vermeden worden!